Τι παθαίνουν τα παιδιά μας στην προεφηβεία;

Εκεί που νόμιζες ότι ήξερες το παιδί σου, τώρα που έγινε 10 ετών δεν το αναγνωρίζεις. Τι φταίει;

Έχει μπει στην προεφηβεία και αυτό σημαίνει ότι ταλανεύεται μεταξύ της παιδικής και της εφηβικής τους ηλικίας. Δεν είναι πάντα εύκολο. 

Από τη μια δεν θέλει να χάσει τις ανέσεις και την περιποίηση που είχε όσο ήταν παιδί, από την άλλη νιώθει ότι μεγαλώνει και θέλει να δοκιμάσει τα όριά του. Και ενώ αυτά τα δύο παλεύουν μέσα του, συνήθως η παιδική ηλικία αποδεικνύεται πιο ισχυρή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η εφηβεία δεν θα έρθει. Χρειάζεται όμως και αυτή τον χρόνο και τον ρυθμό της. 

Το παιδί στην προεφηβεία μπορεί να νιώθει φόβο για την αλλαγή που βλέπει να έρχεται στη ζωή του. Αλλαγή για κάτι που δεν γνωρίζει, που από τη μια φοβάται, από την άλλη του προκαλεί ενθουσιασμό να τολμήσει. 

Μεγάλο ρόλο σε αυτή τη φάση παίζουν οι συνομήλικοί του. Αυτό που φοβάται να κάνει μόνο του το παιδί, πιθανόν να το δοκιμάσει με την κινητοποίηση των φίλων του. Η γνώμη τους μετράει πολύ. Για αυτό μην παραξενευτείς αν δεις την κόρη σου να κάνει μία ώρα να ετοιμαστεί πριν πάει στο σχολείο- τα ίδια δεν έκανες κι εσύ στην ηλικία της; 

Θα σκεφτεί δύο και τρεις φορές τι θα πει στην τάξη, τι θα ανεβάσει στα σόσιαλ, θα αγχωθεί εάν θα τα καταφέρει στο πλαίσιο της αθλητικής ομάδας, θα προβληματιστεί εάν θα κάνει ό,τι κάνουν οι συμμαθητές του, θα ντραπεί εάν κάνει κάποιο «λάθος».

Οι φόβοι του όμως θα το πάνε πιο μπροστά. Και όσο προχωράει θα καταλαβαίνει ότι έτσι είναι η ζωή. Φοβάσαι, προχωράς, τα καταφέρνεις, αποκτάς αυτοπεποίθηση, ή κάνεις λάθη και μαθαίνεις από αυτά, μέρα με τη μέρα. 

P.S. Η μαμά θα σε αγαπάει πάντα, ακόμα κι αν δεν είναι εκεί για να σου λύνει τα προβλήματα. Μεγαλώνεις και πρέπει να μάθεις να τα καταφέρνεις μόνη σου.