Πώς θα εξομολογηθείς μια φαντασίωσή σου

Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο θέμα των φαντασιώσεων. Υπάρχουν για να τις μοιραζόμαστε ή ανήκουν μόνο σε μας; Προορίζονται για να γίνονται πραγματικότητα ή πρέπει να μένουν στη χώρα του φανταστικού; Είμαι προς διευρεύνηση.

Εάν όμως υποθέσουμε ότι εσύ έχεις μια φαντασίωση που θέλεις να γίνει πραγματικότητα και να βγει επιτέλους από το κουτάκι της, αλλά να, ντρέπεσαι κιόλας να την εξομολογηθείς στον σύντροφό σου, τι μπορείς να κάνεις;

Μπορείς να του πεις ότι είδες ένα περίεργο όνειρο και μέσα από αυτό να του εξιστορήσεις το τι ακριβώς γινόταν όσο εσύ κοιμόσουν. Εξήγησέ του ότι το όνειρο ήταν πολύ ζωντανό και ότι θυμάσαι πολλές λεπτομέρειες τις οποίες φυσικά και θα του πεις. 

Να είσαι σίγουρη ότι μετά από αυτό δεν πρόκειται να σου πει «Έλα, μην κάνεις έτσι. Όνειρο ήταν και πέρασε». 

Και εάν αυτός διστάσει (δύο ντροπαλοί, πολλοί μαζευτήκατε, βρε παιδί μου), άνοιξέ του με αφορμή το όνειρο συζήτηση για τις φαντασιώσεις. Και μετά, θα του το εξηγήσεις το όνειρο, αν με καταλαβαίνεις. 

(Πάντως με τις ντροπές κανείς δεν πέρασε αξέχαστα, να το θυμάσαι).