Πόσο μούσι θ᾽ αντέξουμε ακόμα;

Προχθές τρώγαμε με μια παρέα στο Παγκράτι. Κοιτώ στο διπλανό τραπέζι, έξι άντρες όλοι μουσάτοι. Κοιτώ στην μπάρα τα ίδια. Άλλος έπιανε το τρίχινο πηγούνι του, άλλος το χάϊδευε, άλλος απλά στροβίλιζε μια τούφα. Κατά τις 11 το βράδυ το εστιατόριο είχε κατακλυστεί από μοντέρνους ναυαγούς, ενώ η μέση θερμοκρασία της σάλας με τόση τρίχα, είχε ανέβει τουλάχιστον 3 βαθμούς.

Βέβαια έχουν και τ᾽ αγόρια το δίκιο τους.

Το μoύσι είναι το απόλυτο αντρικό fauxtox, δηλαδή το ψεύτικο botox που κρύβει όλες τις ατέλειες: προγούλια, ουλές, μαχαιριές, διπλοσάγωνα.

Ναι, αλλά κι εμείς τι φταίμε; Διότι αυτή την φλοκάτη όσο και να την πλύνεις σε κανένα διωράκι και μόλις φας, ή ιδρώσεις, πρέπει να την ξαναπλύνεις.

Και τέλος δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο. Εκείνα τα 90 ´s  φιλιά που όλοι οι εκκολαπτόμενοι μάνατζερ  ήταν ξυρισμένοι και σε έγδερναν με τα γένια δύο ημερών, ή οι σημερινοί θύσανοι που φιλοξενούν από κομματάκια πίτσας μέχρι μυγάκια.

Γιατί άλλο να φιλάς το μούσι του ντελικάτου Ιταλού που το τριμάρει και το παρφουμάρει - όπως και ολόκληρο το κορμί του, - τρεις την ώρα και άλλο το δικό μας το μούσι το Ικαριώτικο που το αφήνουν να αναπτυχθεί κατά βούληση και το πλένουν όποτε πλύνουν και το αυτοκίνητο. Σχεδόν ποτέ…

Επίσης  το μούσι έχει κι ένα άλλο κακό. Αν έχεις μαζί του πρώτο ραντεβού (με το αγόρι, όχι το μούσι) και μπεις στο μπαρ για να το βρεις, μπορεί να θέλεις κι ένα δεκάλεπτο για να το εντοπίσεις, καθώς είναι όλοι ίδιοι.

Σε καιρό κρίσης λένε οι έρευνες τα ξυριστικά είδη, οι αφροί και τα ξυράφια παρουσιάζουν πτωτική τάση στις πωλήσεις ιδιαίτερα στις ηλικίες των είκοσι, ενώ ο όρος που περιγράφει το αντρικό αυτό πρότυπο με το μούσι αφάνα, το τατουάζ  και το γλυκούλι ύφος, λέγεται lumbersexual και έχει εκθρονήσει τον ντελικάτο metrosexual. Ο όρος προέρχεται από την λέξη lumberjack  που σημαίνει ξυλοκόπος, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα που το θερμόμετρο πλησιάζει τα σαραντάρια, είναι να υπενθυμίσουμε ότι το look ονομάζεται επιμελώς ατημέλητο και όχι εντελώς ατημέλητο…