Πώς η ωριμότητα σώζει σχέσεις

Υπήρξαν σίγουρα φιλίες στη ζωή σου που δεν ευδοκίμησαν, σχέσεις που διακόπηκαν πριν καν αρχίσουν και άλλες σχέσεις που έδειχναν από την αρχή ποιό ήταν το πρόβλημά τους: η απουσία ωριμότητας. Δεν πρόκειται για έναν όρο που κρύβει στις μέσα φλούδες του συναισθήματα ξενέρωτα, ψυχρά, μπαγιάτικά αλλά για μία συντεταγμένη που εάν δεν υπάρχει στον ορίζοντα, η σχέση μας με τους άλλους είναι μάλλον καταδικασμένη να αποτύχει, σε όλα τα επίπεδα. Δικαιολογούταν έως και την περίοδο της εφηβείας μας η ανεξήγητη εγωιστική συμπεριφορά της καλύτερης μας φίλης ή του αγοριού/κοριτσιού που είχαμε βάλει στο στόχαστρό μας. Μπορούμε όμως να δείξουμε την ίδια επιείκεια όσο τα χρόνια περνάνε;

Και πώς ορίζεται η ωριμότητα; Προσδιορίζοντας όλα αυτά μάλλον που δεν συνιστούν συμπεριφορά ώριμου ανθρώπου. Οι συγκρούσεις με το παραμικρό, οι παρεξηγήσεις από το πουθενά, οι τακτικές του τύπου «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που συνθέτουν το παζλ της συμπεριφοράς ανθρώπων που όλα δείχνουν πως δεν έχει μεγαλώσει αρκετά. Είναι αδύνατον η ψυχραιμία μας και η διάθεσή μας να απολογούμαστε συνεχώς για όλα να βρίσκονται στα ύψη κάθε φορά που οι φίλοι μας, η σχέση μας, ή η οικογένειά μας (κάποιες φορές δεν μεγαλώνουν παρά μόνο εξωτερικά) θυμώνουν, απομακρύνονται ή παρεξηγούν. Και όλες αυτές οι αντιδράσεις έχουν παρανομαστή, την ανωριμότητα. Που δεν τιθασεύεται.

 

Οι άνθρωποι που βρίσκονται στον στενό μας κύκλο μπορεί να συγκεντρώνουν όλα τα ιδανικά χαρακτηριστικά και για αυτό άλλωστε τους επιλέξαμε, όμως όταν απουσιάζει αυτό το ένα  καθιστά τη σχέση μας αδύναμη. Όσο ανεβαίνουμε πίστες στη ζωή μας αυτό που πραγματικά έχουμε ανάγκη είναι ανθρώπους να μας καταλαβαίνουν. Ο κοινός κώδικας λογικής είναι πιο καθοριστικός από το χιούμορ του άλλου και τις κοινές μας προτιμήσεις σε συγκροτήματα.