«Πήγα στο γραφείο χωρίς να φορέσω το κραγιόν μου και όλη μέρα ένιωθα ότι κάτι έλειπε - μήπως είσαι κι εσύ lipstickholic;»

Ποτέ δεν πίστευα ότι ένα μικρό σωληνάριο χρώματος θα μπορούσε να κουβαλήσει τόσο βάρος. Σήμερα το πρωί παρέλειψα το κραγιόν μου –βιαστική, αφηρημένη, πεπεισμένη ότι κανείς δεν θα το πρόσεχε– αλλά το πρόσεξα εγώ και μέσα σε λίγη ώρα η απουσία είχε αναγγελθεί σαν ένας μικρός, επίμονος πόνος. Συνέχιζα να εντοπίζω την αντανάκλασή μου σε σκοτεινά παράθυρα, στο μαύρο τζάμι του φορητού υπολογιστή μου, και κάθε φορά ένιωθα ένα μικροσκοπικό, ανεξήγητο κενό. Δεν ήταν ματαιοδοξία. Ήταν μια αίσθηση ατέλειας, σαν να είχα αθετήσει μια προσωπική υπόσχεση που δίνω στον εαυτό μου κάθε πρωί.

Γιατί το κραγιόν έχει σημασία

Το κραγιόν καταφέρνει παράξενα, τρυφερά πράγματα. Τις κακές μέρες είναι η πανοπλία μου. Τις καλές μέρες είναι γιορτή. Για μένα, η πράξη της εφαρμογής χρώματος είναι τελετουργία και μια κίνηση που με καθησυχάζει. Είναι μια παύση όπου λέω στον εαυτό μου: αυτήν τη λεπτομέρεια την ελέγχεις εσύ. Η σωστή απόχρωση με κάνει να νιώθω ψηλότερη, απαλύνει το άγχος στους κροτάφους μου και φέρνει ένα μικροσκοπικό χαμόγελο πριν καν με χαιρετήσει κάποιος. Ψιθυρίζει την άδεια να με προσέξουν και, το πιο σημαντικό, την άδεια να προσέξω τον εαυτό μου.

Αυτοπεποίθηση με ένα άγγιγμα

Οι άνθρωποι μιλούν για την αυτοπεποίθηση σαν να είναι κάτι αναπόφευκτο που είτε έχεις είτε όχι. Αλλά οι περισσότεροι από εμάς την καλλιεργούμε με μικρούς, επαναλαμβανόμενους τρόπους. Για μένα το κραγιόν είναι ένας από αυτούς τους τρόπους. Ένα γρήγορο άγγιγμα κόκκινου, ροζ, nude ή κοραλλί μπορεί να αλλάξει τη στάση του σώματος, τον τόνο της φωνής, τον τρόπο που κρατάω το τηλέφωνο στο χέρι μου. Δεν είναι μαγικό – όμως μεταμορφώνει τον τρόπο που μπαίνω σε μια συνάντηση, τον τρόπο που μιλάω σε ένα brainstorming, τον τρόπο που απαντάω σε ένα απροσδόκητο κομπλιμέντο. Το χρώμα δεν με κάνει γενναία, μου υπενθυμίζει τη γενναιότητα που υπάρχει ήδη μέσα μου.

Νιώθω όμορφη για τον εαυτό μου

Ας είμαστε σαφείς: δεν πρόκειται για κάτι που χρωστάμε στους άλλους ή που το κάνουμε για τους άλλους. Υπάρχει μια βαθιά, συχνά άρρητη διαφορά μεταξύ του να ντύνεσαι για να εντυπωσιάσεις και του να καλλοπίζεσαι για να τιμήσεις τον εαυτό σου. Όταν φοράω κραγιόν, δεν βάφομαι για την εκτίμηση συναδέλφων ή ξένων. Υπογράφω ένα μικρό σημείωμα αγάπης στον εαυτό μου με χρωστική ουσία: Αξίζω να δείχνω και να νιώθω όπως θέλω. Αυτή η μικρή πράξη αυτοεκτίμησης έχει σημασία. Μετατρέπει το γραφείο από ένα μέρος όπου απλώς λειτουργώ σε έναν χώρο όπου νιώθω ότι με βλέπουν – πρώτα εγώ, και μετά ο κόσμος.

Νιώθοντας άνετα στο δέρμα σου

Υπάρχει ευαλωτότητα στο να παραδέχεσαι ότι οι τελετουργίες ομορφιάς έχουν σημασία. Κάποιες μέρες θέλω να είμαι αόρατη. Κάποιες μέρες θέλω να είμαι λαμπερή. Το κραγιόν με βοηθά να επιλέξω. Όταν είμαι κουρασμένη και η ενέργειά μου είναι χαμηλή, μπορώ να επιλέξω μια απαλή ροζ απόχρωση που να μοιάζει με ένα απαλό χάδι στο μάγουλό μου. Όταν είμαι φιλόδοξη ή χρειάζεται να ανακτήσω χώρο σε ένα δωμάτιο, επιλέγω μια πιο έντονη απόχρωση. Αυτές οι επιλογές με βοηθούν να αγκαλιάζω την ύπαρξή μου με μεγαλύτερη άνεση. Είναι μια μικρή ευκολία, ένα σταθεροποιητικό δέσιμο με τον εαυτό μου όταν οι συναντήσεις διαρκούν πολύ και οι προθεσμίες πλησιάζουν στη λήξη τους.

Λίγο φλερτ, πολλή αυθεντικότητα

Ας μην προσποιούμαστε ότι το κραγιόν είναι μόνο πρακτικό. Υπάρχει μια ένταση φλερτ σε αυτό - ένα σιωπηλό κλείσιμο του ματιού στον κόσμο που λέει, μπορώ να έχω παιχνιδιάρικη διάθεση και μου επιτρέπεται να διασκεδάζω. Αλλά αυτό το φλερτ δεν είναι επιπόλαιο. Όταν νιώθω ότι μου επιτρέπεται να είμαι σε αυτό το mood, είμαι επίσης πιο δημιουργική και πιο ατρόμητη. Παίρνω ρίσκα στις συζητήσεις. Προσφέρω πιο άνετα ιδέες που διαφορετικά θα έκρυβα. Το να βάζω λίγο φλερτ στην εμφάνισή μου δεν μειώνει τη σοβαρότητά μου – την εξανθρωπίζει.

Η ζωή στο γραφείο αξίζει ομορφιά

Η εργασία είναι κάτι περισσότερο από εργασίες και deadlines. Για πολλούς από εμάς, είναι το μέρος όπου περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής μας ζωής. Δεν θα έπρεπε να είναι και το μέρος όπου νιώθουμε όσο καλύτερα μπορούμε; Το γραφείο δεν είναι απλώς ένας χώρος παραγωγικότητας, είναι μια σκηνή για τον καθημερινό μας εαυτό. Το να νιώθουμε όμορφα στη δουλειά δεν έχει να κάνει με το να τραβάμε την προσοχή. Πρόκειται για το να μεταφέρουμε μια αίσθηση αξιοπρέπειας στους χώρους που διαμορφώνουν μεγάλο μέρος της ημέρας μας. Όταν φτάνω στη δουλειά νιώθοντας συγκροτημένη, είμαι πιο ευγενική με τους συναδέλφους, πιο παρούσα στις συναντήσεις και πιο ευγενική με τον εαυτό μου κατά τη διάρκεια των δυσκολιών.

Μια τελετουργία ανθεκτικότητας

Το κραγιόν μπορεί να γίνει μια τελετουργία ανθεκτικότητας. Τα δύσκολα πρωινά, όταν μια συνάντηση πήγε άσχημα ή όταν ένα email με στεναχωρεί ή με πιέζει, πιάνω τον εαυτό μου να θέλω να διορθώσω το κραγιόν μου. Είναι μια μικρή επαναφορά που λέει: είσαι ακόμα εδώ και σου επιτρέπεται να προσπαθήσεις ξανά. Υπάρχει μια ήσυχη δύναμη σε μικρές, επαναλαμβανόμενες πράξεις φροντίδας. Συσσωρεύονται. Γίνονται η σκαλωσιά στην οποία στηριζόμαστε όταν οι μέρες φαίνονται βαριές.

Ενσυναίσθηση στο χρώμα

Αν κουνάς με κατανόηση το κεφάλι, να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνη. Αν σου ακούγεται ασήμαντο, το καταλαβαίνω κι αυτό. Οι ρουτίνες ομορφιάς μπορούν να θεωρηθούν ρηχές, αλλά για πολλές από εμάς είναι πρακτικές πράξεις συναισθηματικής συντήρησης. Χρησιμοποιούμε χρώμα, άρωμα και υφή για να συγκρατηθούμε όταν ο κόσμος δεν το κάνει. Αυτό κάνει το κραγιόν λιγότερο επιπόλαιο και περισσότερο σαν ένα κιτ πρώτων βοηθειών.

Για όλες τις lipstickholics εκεί έξω: να δείχνεις όμορφη για σένα

Δεν φόρεσα κραγιόν στο γραφείο με σκοπό να αποδείξω κάτι. Έτυχε απλώς να βιάζομαι. Αλλά το κενό που ακολούθησε με δίδαξε ένα μάθημα για τις μικρές ελευθερίες που μας στηρίζουν. Άσε τις τελετουργίες ομορφιάς σου να είναι για σένα—μικρές πράξεις ανυπακοής ενάντια στην εξάντληση και την αορατότητα. Φόρεσε το χρώμα που σε κάνει να νιώθεις γενναία. Φόρεσέ το για το δικό σου χαμόγελο στον καθρέφτη. Στάσου ψηλότερα, μίλα πιο απαλά ή πιο δυνατά όπως χρειάζεται, και θυμήσου: το να νιώθεις όμορφη δεν είναι μια επιφανειακή απόλαυση. Είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους επιλέγουμε τον εαυτό μας κάθε πρωί.

Διάβασε ακόμα

Το πρώτο μου κραγιόν μου θύμισε γιατί αγαπάω το βαθύ κόκκινο