Beauty Burnout: Όταν η ρουτίνα της περιποίησης με κουράζει περισσότερο απ’ ό,τι θα έπρεπε να με αναζωογονεί

Η έννοια της ομορφιάς έχει μετατραπεί σε καταναγκασμό, κάθε κρέμα, κάθε περίσταση, κάθε ρυτίδα, κάθε πόρος απαιτεί τη σωστή περιποίηση. Το αποτέλεσμα είναι το φαινόμενο του beauty burnout, δηλαδή μια μορφή εξουθένωσης όπου η φροντίδα του εαυτού σου, αντί να σε αναζωογονεί, σε εξαντλεί. Αυτό το burnout δεν είναι απλώς πιθανό, ήδη οι πιο πολλές από εμάς το βιώνουμε.

Από την περιπέτεια της περιποίησης στην εξάντληση

Για δεκαετίες, οι ρουτίνες ομορφιάς ήταν σχετικά απλές, λίγο καθαριστικό, ενυδατική, να ξεβάφεσαι μετά το μακιγιάζ και τέλος. Σήμερα, ακολουθούμε πρωτόκολλα που θυμίζουν τελετουργίες με καθαριστικά, ορούς, peeling, μάσκες, βιταμίνες, θεραπείες, fillers, αντι-γηραντικές ενέσεις, επιπλέον μακιγιάζ, μακιγιάζ για μέσα–έξω, spa sessions, laser, smoothing, ρετινόλες, βιταμίνες, συμπληρώματα και πολύ περισσότερα.

Η πίεση να φαίνεται κανείς πάντα φρέσκια, καθαρή, με νεανική όψη ή φυσικά όμορφη, χωρίς να φαίνεται ότι έχεις κάνει κάτι, έχει φτάσει σε επίπεδα όπου η ομορφιά μοιάζει με δεύτερη δουλειά. Στην πραγματικότητα, πολλοί και πολλές που συμμετέχουν στην beauty κουλτούρα αναφέρουν ότι αφιερώνουν μεγάλο μέρος του χρόνου, της ενέργειας και των χρημάτων τους σε αυτό, με κόστος την ψυχική τους ηρεμία και τη φυσική τους αντοχή.

Όσο περισσότερο εξελίσσεται η βιομηχανία της ομορφιάς, τόσο πιο απαιτητική και δαπανηρή γίνεται. Κι όσο περισσότερο τα brands, τα social media και οι influencers την οδηγούν προς την τελειότητα, τόσο πιο πιθανό γίνεται να φτάσουμε στο burnout.

Γιατί συμβαίνει τώρα

Ένας βασικός λόγος είναι η κοινωνική και πολιτισμική αστάθεια των τελευταίων χρόνων με την οικονομική ανασφάλεια,τη περιβαλλοντική κρίση, τις πολιτικές αναταραχές και την κρίση αξιών να έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Σε αυτό το πλαίσιο, η εμφάνιση και η τέλεια εικόνα, μετατρέπεται σε τρόπο ελέγχου, σε έσχατη εγγύηση σταθερότητας. Η φροντίδατου εαυτού μας γίνεται μια μικρή αλλά σταθερή επένδυση σε έναν κόσμο που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη για τίποτα.

Επιπλέον, υπάρχει και η λεγόμενη «aesthetic inflation», όσο περισσότερα προϊόντα και θεραπείες γίνονται μέρος της κανονικότητας στην περιποίηση, τόσο αυξάνεται και το η βάση προϊόντων στο κομμάτι της ομορφιάς και αυτό που θεωρείται φυσιολογικό ή αποδεκτό. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αποδοχή της φυσικής εικόνας, με μικρές ατέλειες, γίνεται πιο δύσκολη.

Το beauty-burnout δεν είναι απλώς ψυχολογικό είναι η συνεχής πίεση, η αγωνία να προλάβεις όλα τα πρέπει, οι γεμάτοι κάδοι από άδεια μπουκαλάκια, τα ραντεβού για θεραπείες και η διαρκής αναζήτηση της τέλειας εκδοχής σου και ναι έχουν πραγματικό κόστος, σωματικό, ψυχικό και οικονομικό.

Πώς κατάλαβα ότι έχω φτάσει στα όριά μου, η αλήθεια είναι ότι το κατάλαβα σχετικά νωρίς, απλώς δεν αποδεχόμουν την αλήθεια.
Αρχικά η χαρά από τη ρουτίνα της προσωπικής φροντίδας έχει χαθεί και είχε γίνει υποχρέωση. Όταν ήμουν πολύ κουρασμένη για να εφαρμόσω όλη την τελετουργία αισθανόμουν άγχος ή ενοχές, όταν δεν εφάρμοζα όλα τα βήματα. Επίσης, διαπίστωσα ότι δεν το χαιρόμουν πια, απλώς ήταν μία ακόμα υποχρέωση στην ήδη φορτωμένη ήμερα μου, η οποία κόστιζε ακριβά και ένιωθα καμία αναζωογόνηση.

Επαναπροσδιορίζοντας την ομορφιά

Ίσως, η λύση δεν είναι να πετάξεις όλα τα προϊόντα σου, μεταξύ μας δεν το έκανα, αλλά να επιλέξεις. Να επιστρέψεις στην έννοια της περιποίησης ως πράξη φροντίδας, όχι πίεσης. Να κοιτάξεις τον εαυτό σου στα μάτια όχι τον καθρέφτη της τελειότητας και να δώσεις προτεραιότητα στην ποιότητα αντί για την ποσότητα, όπως ένα καλό σαπούνι, μία ενυδατική ή αντηλιακή.

Δες τη ρουτίνα σου όχι σαν αγγαρεία, αλλά σαν στιγμή φροντίδας όπως είναι ο διαλογισμός ή ένα 10λέπτο ηρεμίας μέσα στη μέρα.
Μην ξεχνάς ότι η αυτοφροντίδα δε χρειάζεται να ακολουθεί τις τάσεις, είναι προσωπική υπόθεση. Το beauty burnout μπορεί να είναι σημάδι ότι, είτε άθελά μας είτε όχι, μετατρέψαμε τη φροντίδα του εαυτού μας σε ένα πλήρες πρόγραμμα εργασίας και δημιουργήσαμε μία ζωή που δε μας ανήκει πια.

Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να το σταματήσουμε και να κοιτάξουμε την ασχήμια με άλλο μάτι. Να αγαπήσουμε τις ατέλειες μας, τη φυσική μας όψη και την πραγματικότητα. Να βάλουμε σαν στόχο το να δώσουμε αξία στο να νιώθουμε καλά μέσα στο σώμα μας και όχι γιατί το κάναμε τέλειο απλώνοντας ότι κρέμα βρέθηκε μπροστά μας, αλλά γιατί αποφασίσαμε ότι δεν χρειάζεται να είναι τέλειο, αρκεί να είναι υγιές. Γιατί στο τέλος, δεν είναι τα προϊόντα που καθορίζουν την ομορφιά, εμείς είμαστε εμείς, με όλες μας τις ατέλειες και την αλήθεια μας.

Διάβασε ακόμα

Η μέρα που επέλεξα τον ύπνο αντί για το skincare