Skip to main content

INTERVIEW

Αθηνά Ζώτου: «Δε μπορώ την πόζα, είναι μόνο για τις φωτογραφίες»

Μια «τελικά νύφη», σε μια εφ' όλης συζήτηση με τη Μαριέτα Χριστοπούλου.


Μαριέτα Χριστοπούλου

Την έχεις δει να κάνει στην τηλεόραση τη γυναίκα θύμα αλλά και στο θέατρο, εντελώς μεταμορφωμένη, να υποδύεται μια μητέρα τεσσάρων παιδιών που παίρνει τη τελευταία της μετάθεση. Την ακούς να μοιράζεται της ιστορίες μιας «τελικά νύφης» στο ραδιόφωνο του Αγρινίου Εnergy 94.2 αλλά τη βλέπεις και σε κυπριακό σίριαλ. Η Αθηνά Ζώτου, μέσα από τη καριέρα της δημιουργεί αν μη τι άλλο μερικές απορίες. Πώς συνδυάζει το εμπορικό με το ποιοτικό; Πώς μια ηθοποιός γίνεται ραδιοφωνική παραγωγός στο Αγρίνιο; Και πώς καταφέρνει να είναι Αγρίνιο – Κύπρο – Αθήνα, διατηρώντας το χαμόγελο στα χείλη;

Όλα αυτά (κι άλλα πολλά) θέλησα να τη ρωτήσω και έτσι συναντηθήκαμε ένα ηλιόλουστο πρωί στο Κουκάκι. Η κουβέντα μας, κύλησε όπως θα κυλούσε μια κουβέντα με έναν άνθρωπο που συναντάς πρώτη φορά σε κοινή παρέα για καφέ. Η Αθηνά, ήταν ειλικρινής, άμεση, γεμάτη ενέργεια, χαμογελαστή και σίγουρα αποκαλυπτική.

Η πρώτη αποκάλυψη, ήταν ότι υπήρξε μαθήτρια του 19,9 και έγραψε στις Πανελλήνιες, 20 στην Έκθεση. Η δεύτερη, ήρθε λίγο μετά στην κουβέντα μας, όταν με πληροφόρησε ότι οι πρώτες της σπουδές ήταν μάρκετινγκ και ότι κατάλαβε πως θέλει να γίνει ηθοποιός στα 26 της…

«Έκανα μπαλέτο, μάθαινα φωτογραφία, ασχολιόμουν με διαφημίσεις – με είχαν διαλέξει κάποια πρακτορεία μοντέλων. Κάτι συνέβαινε αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει τι. Κάποια στιγμή μου έκαναν μια εντυπωσιακή πρόταση για ρόλο που μετά δόθηκε σε γνωστή ηθοποιό, όμως δε δέχτηκα. Το σκέφτηκα και είπα ότι θα σπουδάσω και τα ξαναλέμε. Σπούδασα, είδα τι είναι υποκριτική και ξεκίνησα να μπαίνω στο χώρο της υποκριτικής αμέσως μόλις τελείωσα με τα μαθήματα μου. Θυμάμαι, δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός γιατί δε μου άρεσε να μου ακουμπάνε άνθρωποι και η πρώτη μου σκηνή στην τηλεόραση, ήταν ερωτική, με τον Ιωσήφ Μαρινάκη στης Αγάπης Μαχαιριά».
 

zotouin.jpg
 

Η τηλεόραση την αγάπησε και έτσι τα επόμενα χρόνια ήρθαν Έρωτας, Singles 2, Ζωή Ξανά, Αληθινοί Έρωτες, Μαρία η Άσχημη, Λίτσα.com, Πολυκατοικία, η Γενιά των 592 ευρώ και πρόσφατα Προδοσίες. Αλλά παράλληλα, υπήρχε ο κινηματογράφος με τη συμμετοχή της μεταξύ άλλων στο Γαμήλιο Πάρτυ, και φυσικά… θέατρο. Στο οποίο δεν έπαιζε μόνο…

Από την περίοδο που μάθαινε ακόμα τι θα πει υποκριτική, είχε κερδίσει τις εντυπώσεις με το ταλέντο της και στα σενάρια. Ήταν στο Φεστιβάλ Νάουσας όταν ήρθε η πρώτη της αναγνώριση. «Ήταν στο πλαίσιο του μαθήματος του Ανδρέα Θωμόπουλου στη σχολή, στον οποίο και χρωστάω όλη μου την αγάπη για τον κινηματογράφο. Είχα πάει με φόρμες, απλά να δω τι είναι ένα φεστιβάλ και ξαφνικά ακούω το όνομα μου. Η ταινία μου, είχε πάρει βραβείο κοινού ανάμεσα σε 900 ταινίες. Γέλαγα, δεν το πίστευα» θυμάται.

Δεν το άφησε το θέατρο. Συμμετείχε σε λιγότερες μεν, αρκετές δε, παραστάσεις και μπήκε η ίδια στη διαδικασία να γράψει σενάριο. Ξεχωριστή της δουλειά, για την οποία μιλάει με πολύ πάθος, η «Μετανάστρια» που αρχικά χρησιμοποίησε ψευδώνυμο. Ήθελε με αυτό τον τρόπο να δει αντικειμενικά τί θα προκαλούσε το κείμενο της. Και το κατάφερε να προκαλέσει εντύπωση, ενδιαφέρον. Η παράσταση ανέβηκε και ήταν συγκλονιστική. Ένας μονόλογος, στον οποίο η ίδια μεταμορφώθηκε για να γίνει μια γυναίκα η οποία φεύγει για το τελευταίο ταξίδι της. 

Όσο συζητάμε, σκέφτομαι την αντίφαση των επιλογών της και τελικά δεν αποφεύγω να ρωτήσω το κλισέ: Πώς συνδυάζεις εμπορικό και ποιοτικό; Σε έχει προβληματίσει ποτέ αυτός ο διαχωρισμός;

«Δεν είχα την εμπειρία να ξεχωρίσω βαρύ – ελαφρύ, έβλεπα απλά το σενάριο κάθε δουλειάς. Δεν αντιμετώπισα κανένα ρόλο με ελαφρότητα, γιατί στο μυαλό μου τα έπαιρνα όλα σοβαρά. Έγινα ηθοποιός για να μπορώ να  εκφράζομαι. Αν το μέσο που μου δίνεις είναι η τηλεόραση η οποία έχει εμβέλεια αλλά εγώ θα το κάνω με σοβαρότητα, θα το κάνω. Το κάθε μέσο μου δίνει άλλο περιθώρια, τα σέβομαι και δουλεύω με αξιοπρέπεια και με αγάπη».
 

zotououts.jpg
 

Είτε θέατρο, είτε κινηματογράφος είτε φυσικά τηλεόραση, το σίγουρο είναι ότι η υποκριτική φέρνει αναγνωρισιμότητα. Πώς το αντιμετωπίζει, ειδικά η Αθηνά που έχει γίνει και «στόχος» κουτσομπολιού;

«Έχω τα μυαλά στο κεφάλι μου και το χρωστάω στη μητέρα μου, που ήταν δασκάλα. Ήμουν πάντα προσγειωμένη και αυτό με κάνει να χαίρομαι όταν κοιτιέμαι στον καθρέφτη» τονίζει. «Από την πρώτη κιόλας δουλειά που έκανα, κατάλαβα την αναγνωρισιμότητα. Είναι ωραίο να σε σταματάνε στο δρόμο, να σε ρωτάνε στο γήπεδο για το σίριαλ που παίζεις» προσθέτει.

Η άλλη πλευρά, βέβαια, αυτού του νομίσματος είναι ότι μπορεί να γίνεις «στόχος» συζήτησης για την προσωπική σου ζωή. «Καταλαβαίνω ότι ο κόσμος θέλει να ξέρει κάποια πράγματα παραπάνω. Κατανοώ την εποχή και τα πράγματα. Σε ό,τι με αφορά, θα ήθελα για τα προσωπικά μου να δημοσιοποιηθεί κάτι που θα είναι σοβαρό. Από εκεί και πέρα έχω προστατέψει την προσωπική μου ζωή τόσα χρόνια, δεν υπάρχει ούτε μια φωτογραφία με κανέναν».

Βέβαια, παρά το ότι η ίδια προστάτευε τα προσωπικά της, έγινε θέμα για αυτά. Συγκεκριμένα, της χρεώθηκε σχέση με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. «Αυτό που γράφτηκε τότε, δεν ίσχυε. Δεν έχει υπάρξει σχέση με ερωτικό υπονοούμενο. Ο Γρηγόρης είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ, τον έχω ψηλά μέσα μου και τον θεωρώ φίλο» αναφέρει. 

Τότε πάντως, ήταν και η πρώτη φορά που googlαρε το όνομα της για να δει τι  γράφεται. Κατά τα άλλα, δεν είναι και πολύ της τεχνολογίας και δε ψάχνει κριτικές για τις δουλειές της. Αν  της στείλουν φυσικά και διαβάζει αλλά ο καλύτερος κριτής πιστεύει ότι είναι ο κόσμος. «Στη Μετανάστρια, ήρθαν να με δουν 4 φορές, άνθρωποι που δεν είχαν δει ποτέ θέατρο. Έχω ζήσει 2 ώρες στο φουαγιέ να συνομιλώ με κόσμο μετά την παράσταση» θυμάται. «Και εκτός από τον κόσμο, φυσικά είναι και οι σκηνοθέτες. Που σε ξαναζητάνε για άλλη δουλειά, που σε επιβραβεύουν γιατί ξέρεις τα λόγια σου και βγάζεις τη σκηνή αμέσως κλπ».

Μερικές φορές βέβαια, είναι κυριολεκτικά επώδυνο να γυριστεί μια σκηνή δύο φορές. Για παράδειγμα, στις Προδοσίες, όπου έπαιζε την Ανθή, μια κακοποιημένη γυναίκα… «Το ξύλο ήταν αληθινό» παραδέχεται.
 

zotouin3.jpg


Η συζήτηση αναπόφευκτα κατευθύνθηκε στην υποκριτική εκτός σανιδιού. Με έκανε πάντα να αναρωτιέμαι, ποιά είναι η σχέση των ηθοποιών με το ψέμα, μιας και σίγουρα έχουν τις τεχνικές να το αποδώσουν καλά στη ζωή τους. «Πιστεύω στην αλήθεια, του ανθρώπου, της στιγμής. Δε μπορώ την πόζα, είναι ωραία μόνο στις φωτογραφίες. Την υποκριτική δεν τη χρησιμοποιώ καθόλου στη ζωή μου. Δεν τη καταδέχομαι. Νομίζω ότι ο καλύτερος δρόμος είναι η αλήθεια. Γιατί και πάνω στη σκηνή μια αλήθεια ενός ανθρώπου λέω» αναφέρει, προσθέτοντας ότι η ίδια φυσικά και έχει ζήσει το ψέμα, σε βαθμό τέτοιο που ήθελε να δώσει βραβείο. «Έχω βιώσει την απόλυτη υποκρισία για να φτάσει ο άλλος το στόχο του» σημειώνει… «και φυσικά δεν είμαι τόσο ευκολόπιστη όσο ήμουν παλιά».

Ευκολόπιστη μπορεί να μην είναι στον ίδιο βαθμό, αλλά αισιόδοξη παραμένει σίγουρα ανεξαρτήτως βιωμάτων. «Είμαι μόνο αισιόδοξη και μόνο χαρούμενη. Όλοι πέφτουμε κάποιες ακραίες στιγμές αλλά και δίνω κουράγιο και είμαι θετική». Τι την κάνει να χαμογελάει; «Ένα καλό χιούμορ. Κάτι θετικά απρόσμενο. Μου δίνει γέλιο, ό,τι έχει φως και αγάπη».

Συνεχίζει να χαμογελάει σε όλη τη συζήτηση. Όσο πίνουμε τον καφέ μας, ανταλλάζουμε σα νέες… φιλενάδες, προτάσεις για βιβλία και ταινίες. Μου λέει ότι από τις καλύτερες γυναικείες ερμηνείες, θεωρεί ότι είναι της Kate Winslet στο «Σφραγισμένα χείλη». «Μ’ αρέσει να βλέπω νέες, όμορφες γυναίκες να τσαλακώνονται» μου λέει. Τη ρωτάω για τον ελληνικό κινηματογράφο. Βλέπει, μου λέει, και μου σχολιάζει το πώς βρήκε τον «Αστακό». «Νομίζω ότι κάνουμε καλές προσπάθειες με τα μέσα που έχουμε. Μου αρέσει η τρέλα που κουβαλάει ο Λάνθιμος. Είναι ναι μεν τραβηγμένο αλλά νομίζω ότι ζούμε και σε μια εποχή των άκρων».

Όσον αφορά τα βιβλία, μου μιλάει για το πόσο την κέρδισε το «Πόλη Παίδων» του Πέτρου Κουτσιαμπασάκου.

Σιγά σιγά, κοιτώντας και το ρολόι, καταλαβαίνουμε ότι πρέπει αυτή η συνέντευξη να ολοκληρωθεί. Όχι, όμως, πριν τη ρωτήσω για τη ζωή της σήμερα, που είναι Αθήνα – Κύπρο – Αγρίνιο, και για τα μελλοντικά της σχέδια.

«Πέρυσι πήγα στο Αγρίνιο. Είχα ανάγκη για μια παύση. Ταξιδεύω. Είναι φυσικά δύσκολο, αλλά χαίρομαι που έχει αποτέλεσμα. Δεν είμαι μαραζωμένη! Τρέχω, αλλά αγαπώ αυτό που κάνω, οπότε το αντέχω» αναφέρει.

 Για το τέλος, η αγαπημένη μου ερώτηση.  Πώς φαντάζεται, η Αθηνά Ζώτου, γενικά τον εαυτό της σε 10 χρόνια;

«Θα ήθελα να είμαι καλά, να έχω μια υπέροχη οικογένεια, να υιοθετήσω και ένα παιδί. Είμαι γεννημένη για να γίνω μητέρα, νομίζω ότι αυτός είναι ο καλύτερος ρόλος που θα παίξω ποτέ. Να είμαι με φίλους, με ένα σπίτι στη θάλασσα, με ωραία γεύματα και πάνω στη δουλειά μου θα ήθελα να κάνω λίγες ποιοτικές δουλειές».

Διαβάστε επίσης

INTERVIEW

«Το «ανήμερο» είναι ό,τι δεν ησυχάζει μέσα μας» Λένα Καλλέργη

Η ποιήτρια Λένα Καλλέργη συνομίλησε με την Αγγελική Λάλου και το allyou.gr για τα «ήμερα» και τα «ανήμερα» της ψυχής και της ζωής μας

INTERVIEW

«Ο τίτλος Πρέσβειρα της Βραζιλιάνικης Μουσικής είναι μια δικαίωση για την αφοσίωσή μου στη μουσική» Μιράντα Βερούλη

Λίγο πριν την εκδήλωση «Από το Φάντο στη Σάμπα» που είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Πορτογαλικής Γλώσσας στις 16/5 στο Half Note, η Μιράντα Βερούλη σε μια συνέντευξη στην Αγγελική Λάλου

INTERVIEW

«Είχα την υπομονή να “δυσκολευτώ” λίγο παραπάνω, αλλά να υπάρξω μουσικά όπως θέλω και μου ταιριάζει» Βασιλική Μιχαλοπούλου

Λίγο πριν το live της στο Faust, η Βασιλική Μιχαλοπούλου σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο allyou.gr και την Αγγελική Λάλου

Προτεινόμενα

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

Ζώδια εβδομάδας 16 έως 23/6

Εκμεταλλευτείτε σωστά τον χρόνο σας για να γεμίσετε μπαταρίες

CELEBS

Τέιλορ Σουίφτ: Κι όμως ο χορός των fans της προκάλεσε -ξανά- σεισμό!

Η ανακοίνωση του βρετανικού ινστιτούτου γεωλογικών ερευνών

FITNESS

Να SUPώ κάτι;

Όλα όσα θες να ξέρεις για την πιο τέλεια καλοκαιρινή άσκηση