«Ο τίτλος Πρέσβειρα της Βραζιλιάνικης Μουσικής είναι μια δικαίωση για την αφοσίωσή μου στη μουσική» Μιράντα Βερούλη

Λίγο πριν «Από το Φάντο στη Σάμπα», την εκδήλωση που είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Πορτογαλικής Γλώσσας στις 16/5 στο Half Note, η Μιράντα Βερούλη σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο allyou.gr και στην Αγγελική Λάλου.

Τι θα ακούσουμε στις 16 Μαΐου στη σκηνή του Half Νote;

Η εκδήλωση έχει τίτλο «Από το Φάντο στη Σάμπα, ένα μουσικό ταξίδι με το καράβι του πορτογαλόφωνου κόσμου» και είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Πορτογαλικής Γλώσσας. Παρέα με το γκρουπ Choro Plus, θα παρουσιάσουμε ένα μουσικό πρόγραμμα με τραγούδια από όλον τον πορτογαλόφωνο κόσμο, με παράλληλη μετάφραση στα ελληνικά και αναφορές στην ιστορία των δημιουργών τους και τις χώρες προέλευσής τους.

Πώς νιώθεις ως Πρέσβειρα της Βραζιλιάνικης Μουσικής;

Είναι ένας τίτλος που με τιμά απεριόριστα. Δεν περίμενα ποτέ ξεκινώντας να τραγουδώ βραζιλιάνικη μουσική, ότι θα φτάσω μια μέρα να λάβω το χρίσμα του Ιππότη του Τάγματος του Ρίο Μπράνκο από το Υπουργείο Εξωτερικών την Βραζιλίας για τη δουλειά μου! Νιώθω αναγνώριση και δικαίωση για την αφοσίωσή μου στη μουσική, αλλά και ευθύνη να συνεχίσω με το ίδιο πάθος, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο σε έναν καλύτερο κόσμο.

Τι προκλήσεις και τι δυσκολίες αντιμετώπισες στην πορεία σου μέχρι τώρα;

Όταν ξεκίνησα να τραγουδώ «Βραζιλιάνικα» στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ήταν κάτι πρωτόγνωρο για το ελληνικό κοινό. Χρειάστηκε αγώνας και κόπος με μεγάλο προσωπικό κόστος για να καθιερωθεί το είδος. Επίσης, χρειάστηκε μεγάλη επιμονή και αντοχή από μέρους μου, καθώς παράλληλα σπούδασα μουσική (Δίπλωμα στο Jazz Τραγούδι από το Ωδείο Athenaeum), έγινα μητέρα διδύμων, συνέβαλλα στη δημιουργία του Tinos Jazz Festival και πολλών άλλων αυτοδιοργανώσεων, συμμετείχα στην προώθηση μιας επιχείρησης (Bacaro Jazz Club), έζησα για έξι χρόνια στην Τήνο, επέστρεψα στην Αθήνα ως single mother με τα αγόρια μου στην εφηβεία - και συνεχίζω!

Αντιμετώπισες τυχόν δυσκολίες που αφορούσαν το φύλο σου;

Στην καριέρα μου ως τραγουδίστρια, δεν μπορώ να πω πως δυσκολεύτηκα λόγω φύλου, όχι.

Μεγαλώνοντας ως παιδί ένιωσες ποτέ ότι υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσες ή δεν θα μπορούσες να κάνεις επειδή ήσουν κορίτσι;

Φυσικά! Μικρή, ήμουν αγοροκόριτσο και προσπαθούσα να διεκδικήσω ίδια δικαιώματα και ευκαιρίες από το περιβάλλον μου. Συνέχισα ως γυναίκα, με τα γνωστά ρίσκα, απειλές, εκφοβισμούς που αντιμετωπίζουμε όλες.

Πώς βιώνεις ως γυναίκα του σήμερα όλη αυτή την ειδεχθή πραγματικότητα και επικαιρότητα με την έμφυλη βία και τη δραματική αύξηση των γυναικοκτονιών, αλλά και τη γενικότερη οπισθοδρόμηση ως προς βασικά δικαιώματα των γυναικών;

Με εξοργίζει και με θλίβει βαθύτατα. Υπάρχει εξέλιξη ως προς τη θέση της γυναίκας, αλλά είναι πολύ αργή και με πισωγυρίσματα, όπως λέτε κι εσείς. Θέλει πολύ αγώνα για να εξαλειφθούν τόσοι αιώνες πατριαρχίας. Δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε ούτε λεπτό!

Θα μεγάλωνες διαφορετικά ένα αγόρι από ένα κορίτσι και πώς πρέπει να μεγαλώσουμε τα σημερινά παιδιά για να εκλείψουν στερεότυπα και αρνητικές συμπεριφορές;

Ο τρόπος που μεγαλώνουμε κι εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας, είναι η μόνη ελπίδα να αλλάξει η παρούσα κατάσταση. Εγώ που έχω γιους, τους επισημαίνω τις αδικίες και υποδεικνύω τη σωστή νοοτροπία και συμπεριφορά. Πρέπει και μέσα στο σπίτι μας να μαχόμαστε συνεχώς, ώστε να μην αναπαράγονται στερεοτυπικές συμπεριφορές και αντιλήψεις. Δεν πρέπει να παραβλέπεται ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία, σε καμία περίπτωση. Το ίδιο θα έκανα και αν είχα κορίτσια. Νομίζω πως πρέπει όλα τα φύλα να συνεργαστούν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Τι σου δίνει δύναμη κι ελπίδα να προχωράς;

Το ότι αυτήν την στιγμή που μιλάμε, μεγαλώνει μια νέα γενιά ευαισθητοποιημένων και καλλιεργημένων ανθρώπων που έχει την δυνατότητα να σώσει τον κόσμο! Επίσης, συνηθίζω να εστιάζω στα θετικά και να διατηρώ την αισιοδοξία μου, όσο είναι δυνατό.

Ποιες είναι για σένα οι 3 σημαντικότερες αξίες πάνω στις οποίες έχεις στηρίξει την πορεία σου;

Δικαιοσύνη, ενσυναίσθηση, επιμονή.

Πώς είναι μια συνηθισμένη σου μέρα;

Είμαι μια single εργαζόμενη μητέρα, άρα, από το πρωί τρέχω προς όλες τις κατευθύνσεις, προσπαθώντας να ανταπεξέλθω σε όλα τα τερέν! Πρόβες, προώθηση, επαφές, λάιβ, δουλειές σπιτιού κι εξωτερικές, κάθε είδους βοήθεια στα παιδιά και τους οικείους μου, όλα μαζί. Προσπαθώ πάντως να χωράω μέσα στη μέρα λίγο χρόνο για χαλάρωση, ενδυνάμωση (πνεύματος και σώματος) και απόλαυση.

Ποιες γυναίκες έχουν μέχρι στιγμή αποτελέσει την πηγή έμπνευσής σου;

Πολλές! Θα αναφέρω λίγες: Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Carmen McRae, Gal Costa, Ingrid Bergman, Katherine Hepburn, Julie Andrews, Cate Blanchett, Georgia O’ Keefe, Frida Kahlo, Diane Arbus, Dorothea Lange, Virginia Woolf, Simone de Beauvoir, Διδώ Σωτηρίου, Άλκη Ζέη, Κική Δημουλά, Margaret Mead, Jane Goodall, Marita Koch, Amelia Earhart, κάποιες καθηγήτριες στις σπουδές μου, η μητέρα μου Ματίνα, η αδερφή μου Ελισάβετ, η θεία μου Ασπασία, η γιαγιά μου Διευούλα.

Ποιο τραγούδι λες από μέσα σου πιο συχνά και ποιο πιο πολύ φωναχτά, ενώ κάνεις άλλα πράγματα;

Αδύνατον να απαντήσω με τίτλους! Έχω αποθηκευμένα στον «σκληρό» πάμπολλα τραγούδια, που ανασύρονται ανά περίσταση και εποχή.

Έχεις κάποιο μάντρα ή απόφθεγμα γυναικείας ή προσωπικής ενδυνάμωσης που σου αρέσεις να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου;

Το αγαπημένο μου απόφθεγμα είναι του Albert Camus: «Δεν είναι ντροπή να επιλέγεις την ευτυχία».

Σαν μάντρα, όταν πιέζομαι πολύ, επαναλαμβάνω μέσα μου: «Όλα θα πάνε καλά» μαζί με βαθιές ανάσες και πολλά Ωμ!

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Έχω ακόμα δύο συναυλίες στην Αθήνα μέχρι το τέλος της σαιζόν. Παρουσιάζω το project «La Vie en Rose» με το Κουαρτέτο μου στις 25/5 στον Πολυχώρο «Πολυμήχανο», στην Αργυρούπολη και το αφιέρωμά μου στην Astrud Gilberto με το Κουιντέτο μου στις 8/6, στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, στο Γκάζι.

Μέσα στη χρονιά θα ξαναβρεθώ με την Paula και τον Jaques Morelenbaum και τον Πέτρο Κλαμπάνη (μετά την ηχογράφηση του “Coração Vagabundo” του Caetano Veloso το 2017), για να ηχογραφήσουμε σε δίγλωσση βερσιόν ένα ελληνικό τραγούδι αυτήν τη φορά, ενώ σκοπεύουμε να συναντηθούμε για συναυλίες το 2025.

Τέλος, δουλεύω σε καινούριο υλικό για το επόμενο άλμπουμ μου, ενώ θα ήθελα να κάνω ξανά κάποιες συναυλίες με το “Onírico”, το προηγούμενο, που κυκλοφόρησε λίγο πριν τις καραντίνες και δεν… το ευχαριστήθηκα!

Πλήρη ενημέρωση για τα επόμενα project και συναυλίες, θα βρείτε στις σελίδες μου στα social media (Miranda Verouli).