Skip to main content

INTERVIEW

Μαρκέλλα Γιαννάτου: Τρελή για το σινεμά!

Aγαπάει το σινεμά. Και τα βιβλία. Και το Twitter... αλλά και το σκυλάκι της. Τα πρωινά της αρέσει να το βγάζει βόλτα. Τα απογεύματα (δυστυχώς) δεν προλαβαίνει. Έχει γυρίσματα. Πολλά γυρίσματα. Και θέατρο. Όλα τα προλαβαίνει η Μαρκέλλα. Και είναι, στ’ αλήθεια, μεγάλη χαρά να κουβεντιάζεις μαζί της. 



Γιατί είναι τόσο αυθόρμητη, γλυκιά κι ενθουσιώδης. Τόσο χαρισματική! Το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή. Κι όταν παίρνει... φόρα κι αρχίσει να μιλάει για την μεγάλη της αγάπη, τον κινηματογράφο, ε, τότε, ούτε εσύ που την ακούς τη χορταίνεις, ούτε εκείνη που σ’ τα λέει!

Χθες, την Πέμπτη δηλαδή, βγήκε στις αίθουσες η καινούργια της ταινία, η ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου Σωτήρη Τσαφούλια, «Κοινός Παρονομαστής» όπου η Μαρκέλλα Γιαννάτου πρωταγωνιστεί μαζί με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, τον Ρένο Χαραλαμπίδη και τον Αντώνη Αντωνίου. Στο διάστημα που έκανε την ταινία πρόλαβε να γυρίσει άλλες δύο ταινίες, μικρού μήκους αυτή τη φορά, τη μια σε σκηνοθεσία Ζακλίν Λέντζου και τη δεύτερη με σκηνοθέτη τον Σωκράτη Αλαφούζο. 

Και έχει χρόνο και για θέατρο! Η Μαρκέλλα πρωταγωνιστεί φέτος στην θεατρική παράσταση «Πατρίσια Χάισμιθ: Εισαγωγή στο σασπένς», σε σκηνοθεσία Ιωσήφ Βαρδάκη, τον οποίο θεωρεί «τον πιο ταλαντούχο θεατρικό σκηνοθέτη που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα». Ναι, η Μαρκέλλα παθιάζεται με τους ανθρώπους που θαυμάζει και με τα πράγματα που αγαπάει. Στο allyou.gr μας αρέσει πολύ αυτό. Ιδίως όταν κάποιος , όπως η Μαρκέλλα, μιλάει γι' αυτά με τόση αγάπη, ζωντάνια και αμεσότητα.

Έτσι μιλάει και για τον «Κοινό Παρονομαστή» και για τον σκηνοθέτη της, τον Σωτήρη Τσαφούλια, και για τους συμπρωταγωνιστές της «Στο έργο βλέπουμε τέσσερις άντρες που κουβεντιάζουν για τη μάχη των δυο φύλων. Ο καθένας τους βλέπει τον ρόλο της γυναίκας στη ζωή του με ένα πολύ διαφορετικό τρόπο. Φαινομενικά αυτοί οι τέσσερις άνθρωποι δεν έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους εκτός από τον... Κοινό Παρανομαστή που προς στιγμήν τους διαφεύγει. Πρόκειται για μια πραγματικά πολύ καλή ταινία με ένα πολύ ενδιαφέρον σενάριο. Όσο για τη συνεργασία μου με τον Σωτήρη Τσαφούλια αυτή ήταν εξαιρετική. Είμαι πολύ χαρούμενη που δουλέψαμε μαζί, γιατί ο Σωτήρης είναι ένας αληθινά ταλαντούχος σκηνοθέτης που κατάφερε ήδη να κάνει αίσθηση, μάλιστα βραβεύτηκε και πρόσφατα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Κύπρου. Είναι εξαιρετικός και του εύχομαι να συνεχίσει να κάνει τόσο ωραίες δουλειές». 

Εκτός από την ταινία όμως, μπορούμε να σε δούμε και στο θέατρο!

Ναι, στο θέατρο 104, στην παράσταση «Πατρίσια Χάισμιθ: Εισαγωγή στο σασπένς» σε σκηνοθεσία Ιωσήφ Βαρδάκη. Και πρέπει να σου πω ότι θεωρώ τον Ιωσήφ τον πιο ταλαντούχο θεατρικό σκηνοθέτη που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Όσο για το έργο, είναι πολύ δυνατό και έχει την εξαιρετική γραφή του Παναγιώτη Χριστόπουλου. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν η Ρούλα Πατεράκη, ο Ευθύμης Γεωργόπουλος και ο ΝίκοςςΜαυράκης και μπορείτε να μας δείτε εκεί κάθε Δευτέρα και Τρίτη. 

Mε τι κριτήριο επιλέγεις τους ρόλους σου;

Η εύκολη απάντηση είναι να σου πω τα συνηθισμένα που δεν είναι άλλα από το να με ενδιαφέρει ο χαρακτήρας, να με εξιτάρει το σενάριο, να υπάρχει δηλαδή ένα γενικότερο καλλιτεχνικό κίνητρο. Ωραία και καλά όλα αυτά και σίγουρα παίζουν σημαντικό ρόλο, όμως δεν υπάρχουν μόνο αυτά. Καλώς ή κακώς για μένα είναι πολύ σημαντικό και το οικονομικό αντίκρισμα. Να αμείβομαι δηλαδή για την δουλειά που κάνω. Υπάρχει και κάτι ακόμα που μπορεί να με κάνει να πω το «ναι» σε μια συνεργασία. Μου αρέσει πολύ να δουλεύω με νέους ανθρώπους, φρέσκους, πρωτοεμφανιζόμενους. Είναι αυτό που σου έλεγα και προηγουμένως για τον Σωτήρη Τσαφούλια. Χάρηκα πολύ που δούλεψα μαζί του γιατί είναι ένας νέος άνθρωπος με ωραίες ιδέες και μεγάλη αγάπη γι αυτό που κάνει. Και πιστεύω ότι ως προς αυτό πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον ακόμα κι όταν το οικονομικό κίνητρο δεν είναι τόσο ισχυρό.

Θα ακούσεις πολλούς να σου λένε ότι στην Ελλάδα πέρα από την οικονομική κρίση υπάρχει και κρίση πολιτισμική. Kαλλιτεχνική κρίση υπάρχει;

Noμίζω πως όχι. Δεν θα το έλεγα. Γίνονται πολλά πράγματα και θα γινόντουσαν ακόμη περισσότερα αν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με καταπληκτικές ιδέες τις οποίες δεν μπορούν να υλοποιήσουν γιατί δεν υπάρχουν τα χρήματα. Το ελληνικό σινεμά έχει γνωρίσει μεγάλη άνθηση τα τελευταία χρόνια, έχουν εμφανιστεί υπέροχοι δημιουργοί και καταπληκτικές ιδέες κι όμως μας κρατάει πίσω το γεγονός ότι δεν υπάρχουν λεφτά. 

H κρίση δημιουργεί ευκαιρίες;

Καμιά φορά συμβαίνει κι αυτό, κάποιοι άνθρωποι που δουλεύουν πολύ και αξίζουν να βρίσκουν τον τρόπο να ξεχωρίζουν. Αλλά δεν πιστεύω πως είναι ο κανόνας. Ο κανόνας είναι μάλλον το αντίθετο.

Είχες πει σε μια παλαιότερη συνέντευξη σου πως «ζούμε στη μόνη χώρα όπου η έννοια overqualified είναι χειρότερη από το αντίθετό της, το underqualified”. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό; Το έχεις δει να γίνεται και στον καλλιτεχνικό χώρο ή αναφέρεσαι αποκλειστικά στην πολιτική και στις υψηλές θέσεις;

Έχω ακούσει διάφορες ιστορίες από τον χώρο τον δικό μας όπου ναι, φυσικά και συμβαίνει. Και ο λόγος είναι ο ίδιος με τον λόγο που συμβαίνει οπουδήποτε αλλού. Στην Ελλάδα έχουμε μια δικιά μας νοοτροπία, την νοοτροπία της «συντεχνίας». Αυτό έχει και μια γλύκα, αν θέλεις. Ότι δηλαδή οι άνθρωποι έχουν την τάση να στηρίζουν πάντα τους δικούς τους, τους συγγενείς και τους φίλους τους ανεξαρτήτως προσόντων. Αυτό όμως δημιουργεί μεγάλη αναξιοκρατία και ανισότητα. 

Σινεμά ή θέατρο;

Σινεμά χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς περισσότερη συζήτηση (γέλια). Το λατρεύω το σινεμά και είμαι μεγάλη σινεφίλ. Αν μπορούσα δεν θα έκανα τίποτα άλλο στη ζωή μου. Δεν εννοώ μόνο καλλιτεχνικά αλλά και γενικά. Δεν θα έκανα τίποτα, απλά θα έπαιζα στο σινεμά. 

Πώς είναι να βλέπει κανείς τον εαυτό του στην μεγάλη οθόνη; Θυμάσαι την πρώτη φορά που είδες την Μαρκέλλα στο σινεμά;

Eννοείται! Πως να μην την θυμάμαι... Βασικά είναι τρομακτικό (γέλια). Όχι, σοβαρά τώρα, στην αρχή είναι όντως τρομακτικό, σου φαίνονται όλα περίεργα και στραβά και λάθος, δεν σου αρέσει τίποτα. Πρώτα απ' όλα, για μένα μιλάω τώρα γιατί δεν μπορώ να ξέρω πως το βλέπουν οι άλλοι, έχεις μια δυσκολία να δεις τον εαυτό σου σαν μέρος ενός συνόλου. Είσαι τόσο ψαρωμένος από το γεγονός ότι «σε βλέπεις» στο σινεμά που δεν μπορείς να εστιάσεις στην ταινία αλλά κοιτάς μόνο τον εαυτό σου. Εγώ τουλάχιστον αυτό έκανα στην αρχή. Σιγά- σιγά το συνήθισα κι άρχισα να απολαμβάνω τόσο εμένα όσο και τον ρόλο μέσα στο πλαίσιο της υπόλοιπης ταινίας.

Είπες πριν λίγο ότι βλέπεις πολύ σινεμά. Είδες κάποια ταινία τώρα τελευταία που να σε συγκλόνισε;

Είδα τη Αίντα. Καταπληκτική ταινία. Αν δεν την έχεις δει να την δεις οπωσδήποτε. Αυτή την περίοδο όμως είχα την τύχη να παίξω και η ίδια πολύ στο σινεμά και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη γι' αυτό. Εκτος από τον «Κοινο Παρονομαστή» έκανα και δύο ταινίες μικρού μήκους. Την “Luz” , μιας πολύ νέας και ταλαντούχας κοπέλας, της Ζακλίν Λέντζου, που κέρδισε φέτος το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πάτμου, και μια ταινία του πολύ καλού μου φίλου και συνεργάτη, του Σωκράτη Αλαφούζου. Ο Σωκράτης τα τελευταία χρόνια ασχολείται και με τη σκηνοθεσία και νομίζω πως το κάνει με τρόπο εξαιρετικό, παρόλο που έχει αντιμετωπιστεί με κάποια ίσως καχυποψία για τη νέα του ιδιότητα αυτή.

Θεωρείς πως στην Ελλάδα οι άνθρωποι που επιχειρούν να ασχοληθούν με κάτι που δεν είναι η γνωστή ή η επίσημη τους ιδιότητα αντιμετωπίζονται με καχυποψία;

Όχι, γενικά δεν θα έλεγα πως συμβαίνει αυτό. Νομίζω ότι το έχουμε εύκολο να ασχολούμαστε με πολλά πράγματα ταυτόχρονα και να το παίζουμε λίγο απ' όλα. Προσωπικά εμένα αυτό δεν με βρίσκει και τόσο σύμφωνη. Το να είσαι δηλαδή λίγο ηθοποιός, λίγο σκηνοθέτης, λίγο ποιητής, λίγο ζωγράφος και λίγο συνθέτης. Δε νομίζω πως γίνεται. Όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί δεν γίνεται να τα κάνεις όλα εξίσου καλά.Τώρα αυτό που λες για την καχυποψία ίσως να υπάρχει όντως αλλά προέρχεται κυρίως από ανθρώπους που κάνουν πολλά χρόνια μια συγκεκριμένη δουλειά κι έτσι γίνονται αυτόματα πιο δύσπιστοι απέναντι σε άλλους που εμφανίζονται από το πουθενά στον δικό τους ζωτικό χώρο. Το σημαντικό είναι να καταλαβαίνουμε ότι επειδή κάνουμε κάτι, επειδή σκηνοθετούμε για παράδειγμα μια ταινία, αυτό δεν μας κάνει αυτόματα σκηνοθέτες. Στην περίπτωση του Σωκράτη για παράδειγμα ισχύει αυτό. Ποτέ δεν βγήκε να φωνάξει πως είναι σκηνοθέτης. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν και θαυμάζω σε εκείνον. 

Τι κάνει η Μαρκέλλα Γιαννάτου όταν δεν παίζει στο θέατρο ή στο σινεμά;

(Γέλια) Να σου πω την αλήθεια δεν έχω χρόνο να κάνω και πολλά. Βγάζω τον σκύλο μου βόλτα. Το πρωί δηλαδή που είμαι σπίτι, το απόγευμα τον βγάζει ο φίλος μου. Δεν έχω χρόνο να κάνω όλα όσα θα ήθελα. Αλλά έχω σκοπό τώρα που θα τελειώσω με τα γυρίσματα να αρχίσω να πηγαίνω σινεμά με τους φίλους μου. Και για καφέ. Μου έχει λείψει αυτό.

Ποια γυρίσματα; 

Συμμετέχω στη νέα ταινία του Λευτέρη Χαρίτου, και τα γυρίσματα γίνονται αυτή την εποχή. Επίσης έχω ένα ρόλο στη νέα σειρά του Alpha « Το Σόϊ». 

Πολύ δημιουργική χρονιά, λοιπόν....

Ναι, ευτυχώς. Είμαι από τους τυχερούς. 

Έχεις κάποια συγκεκριμένα νέα, επαγγελματικά σχέδια για το 2015;

Μιλάω για κάτι καινούργιο στην τηλεόραση αλλά είναι σε πολύ πρωτόλειο στάδιο ακόμα οπότε δεν είναι ανακοινώσιμο. 

Η σχέση σου με τον ίντερνετ ποια είναι; Ασχολείσαι με τα social media; Ενημερώνεσαι από sites;

Θα σου πω. Μέχρι πέρυσι είχα πάρα πολύ στενή σχέση και με το ίντερνετ αλλά και με τα social media. Έχω απ' όλα, και Facebook και Twitter και Instagram. Κάποια στιγμή πριν λίγους μήνες χάλασε ο υπολογιστής μου και το βρήκα σαν ευκαιρία να επιστρέψω στον πραγματικό κόσμο (γέλια). Δεν τον έφτιαξα ούτε πήρα καινούργιο κι έτσι ξαναβρήκα την χαμένη μου σχέση με την τηλεόραση, τις εφημερίδες και το ραδιόφωνο. Το προτιμώ έτσι. Νέα μαθαίνω μόνο από εφημερίδες πλέον, νομίζω πως η έντυπη μορφή είναι πάντα προτιμότερη. Γι' αυτό μου αρέσουν άλλωστε τόσο πολύ και τα βιβλία. Είμαι μανιώδης βιβλιοφάγος. Εντάξει, μπαίνω βέβαια στο ίντερνετ από το κινητό. Ειδικά το Twitter μου αρέσει πολύ, ξέρεις μπαίνω τσεκάρω τι γράφουν οι άλλοι, γράφω τα δικά μου, μου αρέσει πολύ.

Διαβάστε επίσης

INTERVIEW

«Η μητέρα μου, και η αστείρευτη αγάπη της για τη ζωή, αποτελεί τη βασική πηγή έμπνευσής μου» Μαρία Κηλαηδόνη

Λίγο πριν από την εμφάνισή της στο Gazarte, 18/2, η Μαρία Κηλαηδόνη μιλάει για τα σχέδιά της στην Αγγελική Λάλου και το allyou

INTERVIEW

«Η καλύτερη εποχή είναι εδώ και τώρα, κάτι που πάλευα χρόνια να καταλάβω στην πράξη» Λουίζα Σοφιανοπούλου

Λίγο πριν τραγουδήσει «Time of my life», η ταλαντούχα τραγουδίστρια Lou Is, ή αλλιώς Λουίζα Σοφιανοπούλου, μίλησε στην Αγγελική Λάλου και το allyou.gr 

INTERVIEW

«Με εμπνέει η μέση γυναίκα που παλεύει για το καλό των παιδιών της και των οικείων της. Η γυναίκα αγωνίστρια της ζωής» Φωτεινή Δάρρα

Λίγο πριν τις νέες της εμφανίσεις στο Half Note, η εξαιρετική Φωτεινή Δάρρα σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στην Αγγελική Λάλου και το allyou.gr

Προτεινόμενα

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

Ζώδια Σαββάτου 13 Απριλίου

Βρείτε χρόνο για ξεκούραση και χαλάρωση, εάν νιώθετε πως η καθημερινότητα σας έχει αποδυναμώσει

BLOGS

«Θέλεις να είσαι τέλεια και θέλεις όλοι να σε αγαπούν» Saoirse Ronan

Η Saoirse Ronan γιορτάζει τα 30ά γενέθλιά της

ΠΡΟΤΑΣΗ ΗΜΕΡΑΣ

«Κοιτάζω τη Γη και είναι τόσο όμορφη» Γιούρι Γκαγκάριν, 12 Απριλίου 1961

Σαν σήμερα πριν από 63 χρόνια, ο Γιούρι Γκακάριν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη