Από το παγκάκι στην αυλή κι από κει στην...Ισπανία!

Γεια σου και χαρά σου και καλώς βρεθήκαμε για την βόλτα μας που, το έχω καταλάβει από τα μηνύματα και τα tweets σου, την περιμένεις κι εσύ όπως κι εγώ. Ό,τι και να πεις, μια τέτοια βόλτα, σαν τις δικές μας στο allyou.gr, ανοίγει το μυαλό και "σε φτιάχνει" .

Ξεκινάμε, λοιπόν, και η σημερινή μας βόλτα θα είναι άκρως ...πολυσυλλεκτική. Με πάπιες και περιστέρια, με κεφτεδάκια και βλίτα (χόρτα αγαπημένα) αλλά και Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραιώς 260.

Ελπίζω πως δεν ξενύχτησες  χθες, γιατί θέλω να ξεκινήσουμε τη βόλτα μας στον Εθνικό Κήπο με τη δροσιά. Μη ρωτάς πόσες φορές έχω έρθει εδώ Άπειρες! Ξέρω τα δρομάκια απ' έξω κι ανακατωτά. Απ' όποια είσοδο κι αν μπω. Κι αν πεις για τη λίμνη με τις πάπιες, σε πάω καρφί. Άσε που όταν ήμουν πιτσιρίκα, πίστευα πως με αναγνώριζαν οι πάπιες μόλις με έβλεπαν! Ε, εντάξει με τα περιστέρια που με ακολουθούσαν και τους έδινα σποράκια, είχα λιγότερο '''στενές σχέσεις" και δεν είχα απαιτήσεις!

Τώρα, μου αρέσει να κάθομαι στο παγκάκι, απέναντι απ' τη λίμνη και να θυμάμαι, να χαλαρώνω, να φεύγει το μυαλό  όπως η μπουκιά απ' το κουλούρι, καθώς την πετάω, που γλιστράει στο νερό.

Μ' αρέσει που μέσα σε λίγα λεπτά, μπαίνοντας εδώ, με το που θα δω τους φοίνικες, θ' αφήσω πίσω μου το θόρυβο, τη φασαρία, τη ζέστη. Είναι κάτι σαν καταφύγιο για μένα. Ακούγεται κοινότοπο,το ξέρω, αλλά αφού έτσι αισθάνομαι, σου το λέω. 

Έχει εκδοθεί κι ένα βιβλίο για τον Εθνικό Κήπο και την ιστορία του. Το έγραψε ο πρώην διευθυντής του, ο Νίκος Ταμβάκης, ένας άνθρωπος που και τον έζησε και τον προστάτεψε και τον φρόντισε και τον εξερεύνησε και τον αγάπησε, τον Κήπο. Όταν θα το αγοράσω, θα σου το δανείσω. Ξέρω πως με τις ιστορίες και το χιούμορ του Νίκου Ταμβάκη, θα περάσουμε πιο καλά κι από καλά.

Βγαίνοντας, θα περπατήσουμε προς Κολωνάκι μεριά. Ξενοκράτους τέρμα. Εκεί, στον αριθμό 50, μας περιμένει μια όμορφη αυλή, όμορφο σπιτικό φαγητό και όμορφοι άνθρωποι. Ε, ναι λοιπόν, πάμε στο "Όμορφο". Αγαπημένο, πεντακάθαρο και πεντανόστιμο.

Ο κύριος Βασίλης και η κυρία Χρυσούλα θα μας συστήσουν τα καλύτερα τους. Κεφτεδάκια, βλίτα, αρακά, γεμιστά, μπριάμ. Το ελληνικό καλοκαίρι της γεύσης δοξάζεται εδώ! Και θα κεράσω και καταϊφι! Σούπερ!

Χαλαρώνουμε, κάνουμε μια μικρή ανασύνταξη δυνάμεων και look και styling και ξεκινάμε για Ταύρο, Πειραιώς 260. 

Εκεί, ο αγαπημένος μου από την ..."Κατσαρίδα" του Βασίλης Μαυρογεωργίου παρουσιάζει, απόψε, το έργο του Ισπανού Εστέβα Σολέρ «Κόντρα στην Ελευθερία».

Το έργο , όπως λέει ο Μαυρογεωργίου , επικεντρώνεται στη μοναξιά και στην αίσθηση ότι η ανθρωπότητα αποχαιρετά τον παλιό κόσμο. Αποτελείται από επτά μονόπρακτα τα οποία καταπιάνονται με θέματα όπως η προσφυγική κρίση, η κρίση στο θεσμό του γάμου, η «διαστροφή» της ανάγνωσης βιβλίων, η παιδοφιλία, η κοινωνική κρίση ως επακόλουθο της οικονομικής, η «ζωή» στο facebook και η γνωστή −γυναικεία κυρίως− ατάκα «δεν έχω τίποτα να φορέσω».

Ενδιαφέρον; 

Θα τα ξαναπούμε την επόμενη Τετάρτη

Φιλιά