Όλοι ΜΑΖΙ (πραγματικά) μπορούμε

Αν παρακολουθείς συχνά τις βόλτες μου (πόσο μάλλον αν με ακολουθείς σ΄αυτές) θα έχεις ήδη καταλάβει πόσο τεράστια σημασία έχει για μένα η έννοια της προσφοράς, του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης. Γι' αυτό, άλλωστε, έχουμε "βολτάρει" -κατά καιρούς- σε διάφορα στέκια ή εκδηλώσεις που στηρίζονται (και στηρίζουν) την έννοια του "μαζί". 

Μια τέτοια βόλτα σκοπεύω να σε πάω και σήμερα. Γεμάτη ανθρωπιά, γεμάτη προσφορά, γεμάτη αλληλεγγύη και γεμάτη... μουσική! 

Σημερινός μας προορισμός, το Καλλιμάρμαρο, το Στάδιο των πρώτων Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, το παγκόσμιο σύμβολο του αθλητισμού (και του πολιτισμού), ένα από τα πιο όμορφα αξιοθέατα της (όμορφης) πόλης μας. Εκεί όπου απόψε οι Χάρις Αλεξίου, Ελένη Βιτάλη, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Σταμάτης Κραουνάκης, Μανώλης Μητσιάς, Γιώργος Νταλάρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Άλκηστις Πρωτοψάλτη και Ηρώ Σαϊα θα ενώσουν τις φωνές τους με τις δικές μας και όλοι μαζί θα τραγουδήσουμε τα ωραιότερα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου. Και όοοολα αυτά, για έναν (πολύ) καλό σκοπό: για την συγκέντρωση τροφίμων για τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. 

Ναι, φυσικά αναφέρομαι στη μεγάλη συναυλία ανθρωπιάς, μια ακόμα δράση αλληλεγγύης που οργανώνεται από το «Όλοι Μαζί Μπορούμε». Τι ακριβώς θα συμβεί εκεί; Ο μεγάλος συνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος, γνωστός (και) για την κοινωνική του δράση θα διευθύνει μια δεκαμελή ορχήστρα από σολίστες μουσικούς, οι οποίοι θα "ντύσουν" μελωδικά μερικές από τις μεγαλύτερες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου. 

Τι θα ακούσουμε; Τραγούδια που συνέθεσε ο Ξαρχάκος και τα οποία ξεκίνησαν από το θέατρο και τον κινηματογράφο ("Το μεγάλο μας Τσίρκο", "Ρεμπέτικο, "Κορίτσια στον Ήλιο", "Κόκκινα Φανάρια" κ.λπ.), για να γίνουν μετέπειτα αειθαλείς επιτυχίες και να χάραξουν τον δικό τους δρόμο, αλλά και τραγούδια από κύκλους της δισκογραφίας που αποτέλεσαν σημείο αναφοράς της ελληνικής μουσικής από τη δεκαετία του 60 και μετά. Οκ, μπορεί να μην γεννήθηκαμε ή να μην ζήσαμε εκείνη τη δεκαετία -ούτε εγώ ούτε κι εσύ, αλλά σίγουρα η μουσική της "ντύνει" τα παιδικά μας χρόνια και την "κουβαλάμε" πάντα μαζί μας, σαν πολύτιμη κληρονομία.  

Κι αν αναρωτιέσαι πού κολλάει ο χαρακτηρισμός "συναυλία ανθρωπιάς", να σε ενημερώσω για το σημαντικότερο: Σημαντική προϋπόθεση για να απολαύσουμε τη σημερινή μας βόλτα είναι να προσφέρουμε. Κι όταν λέω "να προσφέρουμε", κυριολεκτώ. Εκτός από το (εντελώς) συμβολικό εισιτήριο (η τιμή του είναι καθορισμένη στα 5€ -αν έχεις ήδη προνοήσει να αγοράσεις το δικό σου, ενώ αν δεν πρόλαβες ή δεν φρόντισες έγκαιρα μπορείς να το προμηθευτείς από τα ταμεία του σταδίου, στην -εξίσου- συμβολική τιμή των 7€), όλοι όσοι θα παραβρεθούμε εκεί απόψε θα πρέπει να έχουμε μαζί μας και σακούλες με τρόφιμα (μακαρόνια, ρύζι και κάθε είδους συσκευασμένο τρόφιμο), για τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. 

Πριν σε αποχαιρετίσω προσωρινά, δίνοντάς σου το ραντεβού μας στις 9 νταν στην είσοδο του σταδίου, όπου θα παραδώσουμε τις σακούλες με τα τρόφιμα, θα ήθελα να σε... προθερμάνω για τα σημερινά ακούσματα. 

Κλείνοντας, λοιπόν, θα μοιραστώ μαζί σου ένα τραγούδι του Σταύρου Ξαρχάκου άκρως νοσταλγικό, άκρως καλοκαιρινό και άκρως αγαπημένο, που -αν είσαι κι εσύ κοντά στη δική μου ηλικία- πάντα θα μας θυμίζει τα πιο όμορφα και ξέγνοιαστα παιδικά μας χρόνια. Και θα μου επιτρέψεις να το αφιερώσω στον μπαμπά μου, που μου έμαθε να το αγαπάω τόσο και που -ελπίζω ότι- απόψε θα το απολαύσει και ο ίδιος όσο κι εγώ, έστω κι από εκεί ψηλά. 

Σε φιλώ.