Πάμε για «Μέλι» στην «Αράχωβα», με θέα από το «κυκλαδίτικο νησάκι»;

Έξι μπαλαρίνες, φίλες παιδικές για πάντα δεμένες. Πόσο τα αγαπώ αυτά τα κορίτσια... Μαζί μεγαλώσαμε, μαζί ιδρώσαμε, μαζί πιεστήκαμε, μαζί αγωνιστήκαμε πάνω στο παρκέ κρατώντας τις μπάρες και κοιτώντας η μια την άλλη μέσα από τους καθρέφτες, μαζί τα δώσαμε όλα πάνω στη σκηνή τα καλοκαίρια, μαζί κλάψαμε, μαζί γελάσαμε. Σήμερα θα πάω να τις βρω στην γειτονιά τους, στην Πετρούπολη, εκεί που πρωτογνωριστήκαμε.

Έχουμε τόσα πολλά να πούμε, που μια ολόκληρη μέρα δεν θα μας φτάσει. Πρώτη μας στάση θα είναι -ως συνήθως- το αγαπημένο μας στέκι το «Μέλι» (Θράκης 81). Ένας  cosy, ζεστός, φιλόξενος χώρος που δεν πρόκειται να τον βρεις άδειο ούτε μια καθημερινή. Καφετέρια που νεανικές παρέες συζητάνε για ό,τι μπορεί να φανταστεί ο νους σου, συνοδεία καφέ ή άλλων ροφημάτων που φτιάχνουν στο «Μέλι». Έχει και ποικιλία σε μπύρες, αλλά η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού είναι το μελόκρασο και επιβάλλεται να το δοκιμάσεις.

Μελόκρασο εγώ δεν θα πιω αυτή τη φορά, γιατί σκοπεύω να πιω το ποτάκι μου το βράδυ, οπότε θα αρκεστώ στο ζεστό αγαπημένο μου σκέτο κακάο!

Κι επειδή νηστικοί δεν πίνουμε ποτέ, θα πάμε στην «Αράχωβα» (25ης Μαρτίου 83). Ζουμερός γύρος χοιρινός και κοτόπουλο, μπόλικο κρεμμύδι και τζατζίκι που σου “καίει” τον ουρανίσκο. Όμως και τα καλαμάκια του είναι το κάτι άλλο: λιώνει το κρέας στο στόμα σου και εννοείται ότι όλα είναι φρέσκα. Γενικά, αν θες σουβλάκι πας στην «Αράχωβα». Και θα με θυμηθείς!

Η συνέχεια έχει ποτάκι και χορό! Θα πάμε, λοιπόν, για ποτό σε άλλο ένα λατρεμένο στέκι του καλοκαιριού, το Scherzo bar (Λόφος Αγίου Δημητρίου), που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το Apolis. Ένα στημένο σκηνικό κυκλαδίτικου νησιού, με πλακόστρωτα σκαλιά και μαξιλάρια πάνω σε κάτασπρους χτιστούς καναπέδες, με το κέφι να κρατάει μέχρι το πρωί.

Δεν βλέπω την ώρα να φύγω, δεν κρατιέμαι σου λέω!

Ξέρεις που θα είμαι, έλα να με βρεις!