Πρωτοχρονιά στο χωριό

Χαίρομαι πολύ να ξέρεις που φεύγει το 2016. Δεν ήταν καλή –προσωπικά- χρονιά. Ήταν μια χρονιά με ανατροπές, μια χρονιά που σίγουρα θα θυμάμαι για πάντα. Δεν ξέρω για εσένα πώς ήταν. Ελπίζω καλύτερη από τη δική μου! Γι’αυτό και επειδή φέτος έχω σκοπό να αλλάξω το… κάρμα μου, αποφάσισα να κάνω κάτι που δεν έχω κάνει ποτέ ως τώρα: Να περάσω τις υπόλοιπες γιορτές μου έξω από την Αθήνα, μακριά από την –βιολογική τουλάχιστον- οικογένειά μου. Θα την περάσω στο χωριό μου με τους πιο κοντινούς μου φίλους. Σου γράφω, λοιπόν, από την όμορφη και άκρως χειμερινή Χίο. Και θα σε πάω μια απολαυστική βόλτα, μιάς και το νησί είναι όμορφα στολισμένο και η διάθεση των ανθρώπων άκρως γιορτινή!

Η μέρα μου ξεκινάει στο πολυαγαπημένο 44 Bar Coffee Shop (Λεωφ. Αιγαίου 44) που βρίσκεται στο λιμάνι του νησιού. Έχοντας πείσει τον εαυτό μου και έχοντας πλήρη γνώση του ότι αυτές τις ημέρες θα φάω περισσότερο απ’ όσο πρέπει, το γευστικότατο brunch μου στο 44, δεν θα το στερηθώ. Θα διαλέξω λοιπόν μέσα κάτι από την μεγάλη ποικίλια αυγών (δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει κανείς την ημέρα του), θα πιώ τον μοσχοβολιστό cold brew καφέ που προσφέρει το μαγαζί (ναι, είχα και στο χωριό μου) ακόμα και αν έχει κρύο έξω και φυσικά, θα φάω και ένα γλυκάκι (στα pancakes με σοκολάτα τείνω), έτσι γιατί όπως είπαμε, γιορτές είναι… Θα φάμε λίγο παραπάνω!

Ιδανικά, αν ο καιρός το ευνοούσε η επόμενη στάση μου θα ήταν στον φημισμένο Ανάβατο. Τον καταπληκτικό και breathtaking αυτό μεσαιωνικό οικισμό (η φήμες λένε ότι υπάρχει μόνο ένας κάτοικος) όπου επί Μεσαίωνα εξυπηρετούσε χρέη αμυντικού οχυρού. Η θέα από τον απόκρημνο βράχο είναι μαγευτική αλλά απ’ότι φαίνεται δεν θα την ευχαριστηθώ σήμερα.

Δεν πτοούμαι βέβαια, γιατί κοντά στον Ανάβατο βρίσκονται τα Αυγώνυμα. Ένα πανέμορφο χωριουδάκι που έχει και αυτό την μεσαιωνική αισθητική και αέρα που έχει και στον Ανάβατο. Εκεί τώρα, πάω στοχευμένα. Πάω για να συνεχίσω το φαγητό (μην με κρίνεις και εσύ το ίδιο θα έκανες) σε μια από τις πιο παλιές και καλές ταβέρνες της Χίου. Στην πλατεία του χωριού λοιπόν βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια, “Το Αστέρι” –όνομα και πράγμα- μια παραδοσιακή ταβέρνα, με παραδοσιακό ελληνικό φαγητό. Οτιδήποτε ψητό δοκιμάσεις εδώ θα σε κάνει να γλείφεις τα δάχτυλά σου. Φυσικά, δεν θα φύγω αν δεν δοκιμάσω τους «αμανίτες» aka άγρια μανιτάρια στην σχάρα που οι ιδιοκτήτες μαζεύουν μόνοι τους.

Χορτασμένη από το φαγητό, το ηλιοβασίλεμα και το κρύο μεν αλλά καθαρό αέρα, θα επιστρέψω στην Απλωταριά (την κεντρική αγορά του νησιού). Θα περάσω από το Ρόδι ένα πανέμορφο νεοκλασσικό σπίτι που έχει μετατραπεί στο πιο καλαίσθητο και home-y μπαρ, για ένα night cap –που λένε και οι Άγγλοι. Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, λίγη κουβέντα με τους φίλους και όλα σαν να φαίνεται να καλύπτουν το παζλ μιας απόλυτα γιορτινής και ευχάριστης βόλτας.

Καλή χρονιά!

Στην κεντρική φωτογραφία το 44 Bar Coffee Shop