City of Stars

Κότερο δεν έχω. Για να τα ξεκαθαρίζουμε απ' την αρχή τα πράγματα. Όμως δεν μ' εμποδίζει κανένας και τίποτα να τα χαζεύω, να τα θαυμάζω, και, γιατί όχι, να τα ονειρεύομαι. Κι αφού ο αγαπημένος ήλιος ομορφαίνει (ξανά) τις μέρες μας, γιατί να μην κάνουμε μια βόλτα στη θάλασσα; Να χαλαρώσουμε, να πάρουμε μια ανάσα, να πιούμε τον καφέ μας αγναντεύοντας το απέραντο γαλάζιο, να χαζέψουμε και τα κότερα

Πάμε για Φάληρο, λοιπόν. Στην καταπληκτική Μαρίνα Φλοίσβου! Πρέπει να σου πω εδώ, πως όταν εγώ η ΝεοΨυχικιώτισα κατέβηκα για πρώτη φορά κατά Φλοίσβο μεριά, έπαθα πλάκα! Πού βρίσκομαι, Χριστούλη μου, στο Τροκαντερό ή στο Φάληρο, έλεγα και ξανάλεγα. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Τόση ομορφιά, τόση άπλα, τόση ανοιχτωσιά, τόσο αναβαθμισμένη αισθητική, αλλά και τόση οργάνωση και καθαριότητα! Έγινε μια απο τις αγαπημένες μου βόλτες, η Μαρίνα του Φλοίσβου και εγώ έγινα fan της. Και της Μαρίνας και των καφέ και των μαγαζακίων (!) της, γενικώς!

Χάζι, περατζάδα, καφές στο Breeze, παγωτό χωνάκι από το Haagen Dazs και μετά καθόμαστε και αγναντεύουμε θαλασσίτσα και κότερα.
Μη με ρωτήσεις τι ώρα έφυγα από το γραφείο για να μπορώ να τα κάνω όλα αυτά. Νωρίς, θα σου πω! Και δεν θα επεκταθώ, διότι μας διαβάζουν πολλοί και εκτιθέμεθα!

Η δική μου θεαματική επιστροφή στο Φλοίσβο, θα ολοκληρωθεί με μια ακόμα θεαματική επιστροφή: αυτή του Μιούζικαλ! Φυσικά και μιλάω για το La La Land!  Το σινεμά είνα δίπλα μου, Village Cinemas @ Faliro, και η ΑIΘΟΥΣΑ 2 με περιμένει!

Και δεν με περιμένει μόνο η αίθουσα 2. Mε περιμένουν ένα ασυμβίβαστο, παθιασμένο αγόρι, ο Ράιαν Γκόσλινγκ και ένα γλυκό, ρομαντικό κορίτσι, η Εμα Στόουν.  Με περιμένει μια πανδαισία χρωμάτων, μουσικής, έρωτα, γοητείας, λάμψης, ονείρων, αισιοδοξίας. Κι εγώ ανυπομονώ να βυθιστώ στην πολυθρόνα μου και να γίνω κομμάτι αυτής της γλυκιάς, μελαγχολικά αισιόδοξης, ταινίας. Που το τραγούδι της, το City of Stars, το μουρμουρίζω, το τραγουδάω, το ακούω, όλη μέρα. Που έχει ήδη πάρει βραβείο καλύτερης ταινίας στα Grammy και που είναι υποψήφια στα Όσκαρ με 14 (παρακαλώ…) υποψηφιότητες! Κυριακή ξημερώματα, δίνονται τα Όσκαρ και άντε να δούμε πόσα θα πάρει αυτό το σύγχρονο, ρομαντικό, μουσικό παραμύθι που, όπως λένε οι «ειδικοί», είναι πολύ κοντά στο «αριστούργημα».

Δεν ξέρω αν βγαίνοντας από την αίθουσα θα χορεύω ή απλά θα θέλω ν’ αλλάξω τόπο, ζωή, συνήθειες, σκέψη, κλπ, κλπ… Ε, ναι! Τόσο πολύ με επηρεάζει ο κινηματογράφος! Δεν το ήξερες;

Φιλιά