Η Αλεξάνδρα βγάζει selfies στα Δυτικά Προάστια

Μετά από ένα χορταστικό τριήμερο στην Αρκαδία, με φίλους καλούς, χαρταετούς που πέταξαν και άλλους που έμπλεξαν, με πολυυύ φαγητό και κρασάκι δίπλα στο τζάκι, σήμερα είπα να τα βρω λίγο με τον εαυτό μου. Μου έχει λείψει.

Me, myself και μερικές selfies!

Θα με φροντίσω, θα με κανακέψω και θα πάω να κάνω επιτέλους αυτό το ημιμόνιμο μανικιούρ που σχεδιάζω τόσο καιρό. Σε χρώμα κερασί, που μου αρέσει για αυτή την εποχή του χρόνου. Τα κορίτσια στο Nyxomania (Πατρόκλου 66, Ίλιον, nyxomania.gr) κάνουν σούπερ επαγγελματική δουλειά και επιπλέον περνάμε τέλεια κάθε φορά που πηγαίνω. Τώρα τελευταία έχω αραιώσει τις επισκέψεις αλλά έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου αυτό να αλλάξει! 

Και θα πάω να βρω τη μόνη αμυγδαλιά που έχω εντοπίσει στα δυτικά προάστια, σε ένα στενάκι των Αγίων Αναργύρων, ξεχασμένο λες από το χρόνο, με μονοκατοικίες με αυλίτσες και γιαγιάδες που σκουπίζουν το πεζοδρόμιο. 
Και θα βγάλω σέλφι το περιποιημένο χέρι μου να κρατά ένα κλαδί μυγδαλιάς αφού πρώτα θα έχω φορέσει στον καρπό το μαρτάκι που μου έφτιαξε η φίλη μου Βάλια Νούσια –τα καλύτερα κάνει, μπες να τα δεις! (Κρήτης 1, Παλλήνη (κατόπιν ραντεβού), τηλ. 694 426 7046, www.beaucoup.gr).

Το απόγευμα, μετά από 2 μήνες αποχής, θα πάω να κάνω γυμναστική στον Πεζοπορικό Ορειβατικό Σύλλογο στην Πετρούπολη. Θα με ρωτήσουν, θα με μαλώσουν αλλά θα καταλάβουν. Πόσο μου έχει λείψει η pilates, η yoga, τα κορίτσια (όλων των ηλικιών), οι δασκάλες μου! 

Μόλις τελειώσουμε, έτσι με το κολάν και το ριχτό μπλουζάκι, θα πεταχτώ στον φούρνο της Κασσιανής στην Πετρούπολη (Ελ. Βενιζέλου 129), για τον οποίο στάζει μέλι το στόμα όλων των φίλων μου food bloggers. Θα διαλέξω ένα ταψάκι λαχταριστό γαλακτομπούρεκο- εννοείται πως θα το βγάλω μια φωτό για να την ανεβάσω στο Instagram- και θα το πάω σπίτι να το τρατάρω στους δικούς μου. Τους γλυκούς μου.

Αργά το βράδυ θα απολαύσω το βιβλίο μου «Ο Άντερς ο Φονιάς και οι φίλοι του», του Γιούνας Γιούνασον, που έχει ο άτιμος ένα χιούμορ λεπτό σαν φυλλαράκι και αιχμηρό σαν λεπίδα (εκδόσεις Ψυχογιός). 

Και μια σέλφι για καληνύχτα, με το τρυφερό μαρτάκι μου, τα κερασένια μου νύχια και τα δάκτυλα λιγάκι λερωμένα από το σιρόπι. 
Ε, τι; Εγώ γαλακτομπούρεκο δεν θα φάω;