Στην Πανεπιστημίου χωρίς βροχή!

Απριλιάτικα...  χιόνισε! Έριξε και χαλάζι. Και πολλή βροχή, παιδιά. Τι να πω... Αρκούμαι στην απόλαυση μιας βόλτας στο (αγαπημένο μου) κέντρο, της (αγαπημένης μου) πόλης.

Δεν ξέρω πόσο το αγαπάς εσύ το κέντρο και πόσο το περπατάς, σίγουρα, όμως, έχεις καταλάβει πως εγώ το λατρεύω. Και δεν χάνω ευκαιρία να το…οργώνω. Σήμερα, για παράδειγμα, θα ξεκινήσω το σεργιάνι μου από την Πανεπιστημίου και  ένα  βιβλιοπωλείο, που  κατάφερε να γίνει στέκι! 

Μιλάω για το Books Plus (Books +) , στη θέση του παλιού Παπασωτηρίου, στο 37 της Πανεπιστημίου, έναν πολύ ιδιαίτερο, πολύ φιλόξενο, πολύ φιλικό χώρο, που μπορείς να χαζέψεις, να ψάξεις, να χαρείς τα βιβλία, αλλά και να απολαύσεις, στον επάνω όροφο, ΚΑΙ ένα πανέμορφο Café  αλλά KAI ένα πολύ ενδιαφέρον Art shop.

To Βooks plus, Art &Coffee, είναι της (αξιαγάπητης) Κατερίνας Μπαντουδάκη και του Βασίλη Παπαγιάννη. Τον Βασίλη δεν τον έχω ακόμα γνωρίσει (γι’ αυτό και δεν του κοτσάρισα, κοσμητικό επίθετο!), αλλά την Κατερίνα που είναι πάντα εκεί και πανταχού παρούσα, τη γνώρισα, την έκανα φίλη μου και πολύ μου αρέσει που ξέρω πως μπαίνοντας στο βιβλιοπωλείο θα με υποδεχθεί με ένα μεγάλο χαμόγελο.

Εκεί, λοιπόν, θα αναζητήσω σήμερα, τα βιβλία μου, του Απρίλη. Μιλάω για τον «Κυνηγό Ιστοριών» του Eduardo Galeano και το «Τίποτα δεν χαρίζεται» της Μάρως Δούκα.

Σου έχω μιλήσει για τον Galeano, τον καταπληκτικό Ουρουγουανό  συγγραφέα. Όχι πως υπάρχουν λόγια εύκολα για να μιλήσεις γι αυτόν τον  σπουδαίο Λατινο-Αμερικανό, που στοιχειώνει με τα βιβλία του, τη σκέψη και την ψυχή σου, αλλά κάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό του, απ’ τις «Γυναίκες», τους «Καθρέφτες», τις «Λέξεις ταξιδεύουν», νιώθω μέσα από τη δύναμη της γραφής του, να γίνομαι αυτό που τραγουδάει η Δήμητρα Γαλάνη στην Εκδρομή** : «και γυναίκα και αγόρι και μωρό»…

Όσο για τη Μάρω Δούκα, της Αρχαίας Σκουριάς, της Πλωτής Πόλης, του Έλα να πούμε ψέματα, με το «Τίποτα δεν χαρίζεται», ξαναβάζει στο χαρτί τις αλήθειες της,  μ'αυτόν τον μαγικό της τρόπο και μας καταθέτει, σαν σε προσωπικό ημερολόγιο σκέψεις και συναισθήματα, γι’ αυτά και γι’ αυτούς που έπαιξαν καίριο ρόλο στη ζωή της. Η Δούκα είναι μια συγγραφέας που αγαπώ να μου κάνει παρέα γιατί, διαβάζοντας την, γίνομαι καλύτερη. 

Αν έχω σύμμαχο τον ήλιο, σκέφτομαι μετά να ανηφορίσω  προς τον Κήπο του  Νομισματικού Μουσείου (Πανεπιστημίου 12), τον πιο γοητευτικό και δροσερό κήπο της πόλης. Με τα πιο αρωματικά παγωμένα τσάγια, τον σούπερ ελληνικό καφέ και τα πεντανόστιμα γλυκάκια. Εκεί, ανάμεσα στα δέντρα και τα λουλούδια, θα ρίξω τις πρώτες ματιές στα καινούργια μου βιβλία, ρουφώντας το παγωμένο τσάι μου, ακούγοντας διακριτική τζαζ μουσική και θα έχω, ξανά, την ψευδαίσθηση, πως κλείνοντας τη σιδερένια πόρτα πίσω μου όταν θα μπαίνω, θα αφήνω πίσω ό,τι δεν μου πάει, ό,τι με χαλάει και όποιον μουτζουρώνει τη λαμπερή μου διάθεση.

Μελίνα Αδαμοπούλου

*«Τίποτα δεν χαρίζεται», Εκδόσεις Πατάκη
** «Το βαλς των χαμένων μετά», Minos EMI, Δήμητρα Γαλάνη, Ευστάθιος Δράκος, Νίκος Μωραίτης
*** «Κυνηγός Ιστοριών», Εκδόσεις Πάπυρος, μετάφραση Ισμήνη Κανσή
 

Κεντρική φωτογραφία: Βooks+ Facebook