Η Αλεξάνδρα χύνει κροκοδείλια δάκρυα

Βαρέθηκα κάθε πρωί να παρακολουθώ την πρόβλεψη του καιρού, να μας το ξεκινάει καλοκαίρι και να το γυρνάει φθινόπωρο ή τούμπαλιν. Θέλω να κρύψω ψηλά στις ντουλάπες τις μάλλινες ζακέτες και να βγάλω τα tropical φορέματά μου.

Ένα τέτοιο, με ανανάδες, θα φορέσω σήμερα και θα πάω με την κολλητή μου στο The Big Kahuna, να δούμε γιατί, βρε παιδιά, τόσος πανικός πάνω από μερικά burgers κροκόδειλου!

Ξεκινάω με τις καλύτερες προϋποθέσεις για το στέκι, και με τις χειρότερες για τον ίδιο τον κροκόδειλο. 

-Το όνομά του. Οικείο, βγαλμένο από την υπέροχα διεστραμμένη φαντασία του Quentin Tarantino: Μια πλασματική αλυσίδα fast food εστιατορίων που έχω και έχεις δει σε Pulp Fiction και Reservoir Dogs. Μα, τον λατρεύω τον άτιμο τον Tarantino.
 

-Το κρέας κροκόδειλου. Πάνε χρόνια από τότε που ένας σεφ μου το έφερε στο τραπέζι για να το δοκιμάσω και ακόμα το θυμάμαι. Τον σεφ πάλι όχι.  
 

-Το «εξωτικό» μέρος. Το 42 της Σαλαμίνος, στον Κεραμεικό, εδώ όπου ένα για χρόνια εγκαταλελειμμένο συνεργείο αυτοκινήτων έχει πλέον μετατραπεί σε... μια καλύβα της Καραϊβικής.  
 

-Οι Kahuna Bros με τα hawaiian πουκάμισα. Aka οι Στέφανος Στεφανίδης και Δημήτρης Μπαλλιάν που έβαλαν τρέλα και έφτιαξαν ένα μενού ποιοτικό και πρωτότυπο.
 

-Για τις ακριβές πρώτες ύλες και τις φτηνές τιμές.
 

-Για τη φιλοσοφία του. We Are All Equal.

Θα δοκιμάσω burger, εννοείται: Το “The big kahuna” με τζαμαϊκανό φιλέτο αστακού ή το “The predator” με patty από φιλέτο κροκόδειλου; Θα δω. 
Χμ, θα πάρω εγώ το ένα και θα πείσω την φίλη μου να παραγγείλει το άλλο.

Το πολύ να βάλω τα δάκρυα. Τα κροκοδείλια. Πάντα πιάνουν.  

The Big Kahuna, Σαλαμίνος 42, Κεραμεικός. Τηλ:  2105244100
Φωτογραφίες: Γεράσιμος Δομένικος / FOSPHOTOS