Σκαλίζοντας το παρελθόν στην Καλλιθέα

Τελευταία Πέμπτη του Mαΐου σήμερα και εγώ αποφάσισα να κάνω τις βόλτες μου, σε μια περιοχή που σίγουρα δεν μου έρχεται πρώτη στο μυαλό όταν κανονίζω έξοδο: Καλλιθέα! 

Στον πιο πυκνοκατημένο δήμο της Ελλάδας, φτάνεις με ένα σωρό τρόπους. Τραίνο, λεωφορεία, τρόλεϊ... Μετρό δεν έχει και απορώ, αλλά δεν πειράζει, βολικός είναι και ο ΗΣΑΠ. Στάση Καλλιθέα, λοιπόν, και λέω μιας και έμαθα πρόσφατα την ιστορία της, να μην κατευθυνθώ σε μέρη μοδάτα και καινούργια αλλά σε στέκια που κυριαρχεί το παλιό στοιχείο. 

Πρώτη στάση, στο Παραδοσιακό καφενείο 1968 (Λ. Ελευθερίου Βενιζέλου 99)! Το όνομα του, από το Μάη του '68. Φιλοσοφικά μανιφέστα, ζεστασιά, ένας καθρέφτης από το παρελθόν, συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό για πρωινό καφέ με νοσταλγία. Νομίζω ότι εδώ είναι το κατάλληλο μέρος, να πιω τον τελευταίο ελληνικό καφέ της σεζόν!

Δεύτερη στάση, Ανθός Γεύσεων (Ευαγγελιστρίας 96). Το μαγαζί καινούργιο αλλά η ιστορία του ξεκινάει κάπου στο 1970. Τότε, ήταν μπακάλικο! Σήμερα, είναι στέκι. Ο χώρος προσεγμένος και η κουζίνα ακόμα περισσότερο, καθώς την επιμελείται ο νικητής του Master Chef 2, Γιώργος Γεράρδος. Εκεί θα φάω λιχουδιές με βασικό συστατικό ελληνικά προϊόντα και θα μοιραστώ με την παρέα μου την πληροφορία ότι η Καλλιθέα έχει... μύθο. Αν προσέξεις, έχει έμβλημα τον Θησέα, γιο του Αιγέα, ο οποίος σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όταν επέστρεψε από την Κρήτη όπου είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο, αποβιβάστηκε στις ακτές της σημερινής Καλλιθέας!

Τρίτη στάση, Τρυποκάρυδος (Σαπφούς 115). Μετά από κους κους και ιστορίες (οκ με το google στο χέρι, το παραδέχομαι), το κλείσιμο θέλει Τρυποκάρυδο. Άνοιξε το 2004, πρόσφατα άλλαξε χέρια και θέλω να δω από κοντά τις αλλαγές. Το σίγουρο είναι ότι θα απολαύσω μπύρες φτηνές, σε ένα αγαπημένο περιβάλλον, με ωραία μουσική και μεγάλη δόση... βινυλίου. Εβίβα!