To top 5 της εβδομάδας

*Tη Δευτέρα, η Ελβίρα χαλάρωσε στον Πειραιά
Μου έχω κλείσει ένα απόγευμα χαλάρωσης παρέα με βιβλίο και την καλύτερη θέα θάλασσα στον Πειραιά! Επόμενη στάση, λοιπόν, Καστέλα και Bowling Center. Σημείο αναφοράς για πολλά χρόνια, το Bowling στον Προφήτη Ηλία (Ιερού Λόχου) άνοιξε πριν μερικά χρόνια και πάλι για το κοινό και πραγματικά το μπαλκόνι του είναι ασυναγώνιστο. 

*Την Τρίτη, η Αλεξάνδρα βυθίστηκε στο ηλιοβασίλεμα
Θα πάω στην Γκαλερί 7, στα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας του Μανώλη Ψαρρού, με τίτλο «Ηλιοβασίλεμα». Θα αφεθώ στη ματιά του δημιουργού και θα έρθω πιο κοντά στη προσωπική δύση και ανατολή μου. Δεν ξέρω εάν θα προσπαθήσω να μπω στη ματιά του, ή μήπως απλά αφεθώ στις δικές μου σκέψεις, χαμένη στα μαγικά χρώματα της μητέρας φύσης. Εκτιμώντας ξανά τις στιγμές. 

*Την Τετάρτη, η Λένα πήγε για ούζα
Σήμερα λοιπόν, λέω να πάμε για ουζοκατάνυξη. Στη γειτονιά μου, το Ν. Ψυχικό. Σ' ένα από τα πιο αγαπημένα μου μαγαζιά για μεζέδες και ουζάκι. Φυσικά αναφέρομαι στο "Χοχλιδάκι" (Αδριανείου 31), ένα από τα πιο καλόγουστα, "χαλαρά" και προσιτά ουζερί της περιοχής.

*Την Πέμπτη, η Μαριέτα έδωσε ραντεβού 
Μετά το καφεδάκι, ωραία θα ήταν να τσιμπήσω το κάτι τις. Γι' αυτό θα πάω στο Ραντεβού (Καλλισθένους 85). Θα πάρω ένα τσιπουράκι και θα ξεκινήσω την κουβέντα, χαζεύοντας που και που έξω από τη τζαμαρία του. H πλατεία Μερκούρη, έχει τόσο πράσινο όσο χρειάζομαι μια τέτοια μέρα. Το ραντεβού, επίσης. Λίγη Ανατολή στο πιάτο, λίγο αλκόολ στο ποτήρι και όλα αυτά σε ένα μικρό, χοχουλιάρικο, χώρο με μυρωδιά παλιού καφενείου.

*Την Παρασκευή, η Κέλλυ γνώρισε την Βαλεντίνα
Λέω να επισκεφθώ το ρώσικο εστιατόριο Βαλεντίνα (Λυκούργου 235, Καλλιθέα). Δεν έχω ξαναπάει αλλά έχω ακούσει τα καλύτερα! Το μαγαζί λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια τουλάχιστον, και το όνομά του έχει πάρει από την τότε ιδιοκτήτριά του. Έχω διαβάσει ότι σερβίρει από τα πιο αυθεντικά ρώσικα πιάτα. Τα πάντα είναι χειροποίητα μέχρι και το ψωμί που σερβίρουν. Το μενού πέρα από παραδοσιακά πιάτα της Ρωσίας (βλ. Βαρενίκι) έχει και αρκετές γεύσεις από την Μέση Ανατολή, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό ένα «γευστικό περιβάλλον» αρκετά πιο προσβάσιμο και προσεγγίσιμο σε αυτό της ελληνικής κουζίνας.