H Αλεξάνδρα ανεβαίνει στο κατάστρωμα 

Καλό μήνα δεν σου λέω. Αύγουστος. Ο πολυαναμενόμενος. Ο μήνας των διακοπών που συμπυκνώνει μέσα του τα καλοκαίρια μας. Θα είναι καλός και υπέρκαλος.  

Επίσημα και τελεσίδικα δεν έχει αρχίσει ακόμα, κι ας λέει το ημερολόγιο. Εγώ όμως θα του την σκάσω του Αυγούστου που μπήκε και με βρήκε ακόμα στην Αθήνα. 

Σε μια βραδιά θα παγιδεύσω νησιά, αναμνήσεις, γεύσεις, προσδοκίες. 

Θα βρεθώ στον κήπο του Aleria. Του γνωστού εστιατορίου που φυσικά δεν περιμένεις από μένα να σου πω ότι ανήκει στα καλύτερα της πόλης. Εάν έχει έρθει στην πόλη φίλος από επαρχία ή συνάδελφος από εξωτερικό, εδώ να τον πας. Θα μαγευτεί. 
Αυτό θα στο πω με το χέρι στην καρδιά. Και με το άλλο χέρι στο ποτήρι, το γεμάτο κρύο λευκό κρασί που θα μου προτείνει ο Νικηφόρος. Όταν δεν ξέρεις από κρασιά, δεν το παίζεις ειδικός. Αφήνεις τους επαϊοντες να σε κατευθύνουν. Κανόνας. Μαζί τους, πλάι τους, αν θες, θα μάθεις. Σίγουρα όμως θα ευφρανθείς. 

Θα τσουγκρίσω το ποτήρι μου με την Ιλιάδα, φίλη μου καλή και αγαπημένη από τα παλιά. Γουλιά στη γουλιά, θα βγουν τα εσώψυχά μας στη φόρα. 

Βραδιά καλοκαιριού, θα χορταίνω κοιτώντας τα πρόσωπα των δύο φίλων μου, σε κάθε τους φιλί, σε κάθε βλέμμα, θα νιώθω πλήρης.

Βραδιά καλοκαιριού, μέσα στην πόλη. Και εδώ, σε αυτή την αυλή των θαυμάσιων ανθρώπων, θα ταξιδέψω.

Οι ίδιοι θα μου προτείνουν πιάτα που ξέρουν καλά ότι στοχεύουν στην πείνα της ψυχής. Πιάτα από τα μαγικά χέρια του Γκίκα, που σε στέλνουν απευθείας στην αγκαλιά της μαμάς σου. 

Γεύσεις βγαλμένες από μέρη της Ελλάδας, από τα νησιά μας, που σε κάνουν να νιώθεις ζωντανή, σαν το θαλασσινό αεράκι που σε χτυπά πάνω στο κατάστρωμα. 

Κοιτώντας το μενού θα έχω άγνωστες λέξεις. Κλασικά. Η Ιλιάδα θα είναι εκεί για να μου λύσει τις απορίες χαμογελώντας, με τον Όλιβερ να τριγυρνά στα πόδια μας. 

Είναι ωραίο να έχεις φίλους κι ας μην τους βλέπεις συχνά. Να τους μένεις πιστός όσο τα χρόνια περνούν.

Πιστή και εγώ και αμετανόητη, το ξέρω, πάλι το ονειρεμένο ‘παστίτσιο’ θα ζητήσω, με χοντρό µακαρόνι, ουρά µόσχου µπρεζέ, µανιτάρια σιτάκε και αφράτη µπεσαµέλ.
Ε, ναι, Ιλιάδα μου, και μια ‘χορτόπιτα’ με άγρια χόρτα, κρέµα φέτας και τραγανό φύλλο, να την μοιραστούμε όμως, ε; Φυσικά και την σαλάτα µε κατσικίσιο τυρί σαγανάκι, φινόκιο, ξινόµηλο, φουντούκι και µέλι τρούφας!

Και μαγικά το ποτήρι μου θα αδειάζει και θα γεμίζει. Και οι ώρες θα περνούν, τα τραπέζια θα γεμίζουν και θα αδειάζουν και αυτά γύρω μου, και ούτε που θα με νοιάζει.  
Το μόνο που θα με νοιάζει θα είναι μην τελειώσει η βραδιά. Τουλάχιστον ας γίνει γλυκά. Με λευκό ρυζόγαλο µε κρέµα από φιστίκι, σορµπέ βύσσινο και τραγανό ρύζι µε κανέλα. 

Και κουβέντες, και αναμνήσεις άλλες γλυκιές και άλλες γλυκόπικρες, κι άλλες κουβέντες. 

Αλήθεια, πού θα πάτε για διακοπές; Να έρθετε και σε μας, να κολυμπήσουμε παρέα. Θα σας μαγειρέψω κιόλας. Μην γελάτε!
Ή μάλλον, γελάστε. Πάντα να γελάτε, φίλοι μου. Η ζωή σας να 'ναι ένας κήπος πλημμυρισμένος ευτυχία.
 
Aleria: Μεγ. Αλεξάνδρου 57, Μεταξουργείο, τηλέφωνο: 210 52 22 633