Περίπου ξαπλώστρα, βιβλίο και μαργαρίτα. Στην Αθήνα!

Ψέματα δε θα σου πω. Ο Αύγουστος στην Αθήνα μου κοστίζει ψυχικά. Είμαι παιδί της θάλασσας, θα ήθελα ήδη να είμαι σε μια και να κολυμπάω αφού πριν έχω λιώσει στην ξαπλώστρα, παρέα με βιβλία. Δεν πειράζει, όμως. Θα έρθει και αυτή η ώρα. Προς το παρόν, επειδή εκτός από άνθρωπος της θάλασσας είμαι και... βολική, θα απολαύσω την καλοκαιρινή Αθήνα. 

Θα ξεκινήσω, λοιπόν, τη μέρα μου από ένα καφέ με καρέκλες που κάτι φέρνουν σε παραλία. Μπλε Παπαγάλος (Προδίκου 31, Μεταξουργείο). Ποντάρω στο ότι όλοι θα έχουν κάτσει έξω, οπότε θα πιάσω εγώ το τραπεζάκι ακριβώς στο μεταίχμιο του μέσα-έξω, που έχει τις ξαπλωτές καρέκλες και θα πάρω μια λεμονάδα να δροσιστώ. 

Το μεσημέρι θα γυρίσω σπίτι, γιατί δε μπορώ τον πολύ ήλιο χωρίς μαγιό. Θα βάλω κλιματισμό δυνατά και θα ανοίξω το βιβλίο "Το νεφέλωμα της Χίμαρας" της Αναστασίας Ρίζου. Το έχω φτάσει ήδη στη μέση και έχει καταφέρει πανεύκολα να με ταξιδέψει στη Σαμοθράκη και να με κάνει μέρος μιας περίεργης παρέας που προσπαθεί να βρει την απάντηση στη δολοφονία μιας αρχαιολόγου. Ελπίζω σήμερα να το τελειώσω και να γιορτάσω τη λύση του μυστηρίου, το βράδυ.

Μόλις πέσει ο ήλιος, λοιπόν, θα βάλω τα καλοκαιρινά μου, θα ρίξω και το νέο body splash Messinian Spa με άρωμα καρπούζι πάνω μου, και θα κατευθυνθώ στο taf (Νορμανού 5, Μοναστηράκι). Αυτή η εσωτερική αυλή, είναι ιδανική για να πιω τη μαργαρίτα μου και να συζητήσω τα νέα μου με τα τελευταία μέλη της παρέας που ξέμειναν (κι εκείνα) Αθήνα. 

Μέχρι την επόμενη Πέμπτη, ένα θα πω: ας περνάμε καλά (κι αυτόν) τον Αύγουστο, όπου κι αν βρισκόμαστε!