Στροφές και τσουγκρίσματα

Επιτέλους δροσιά! Όχι ότι δεν είμαι του καλοκαιριού και της ζέστης, αλλά να, πώς να το κάνουμε, είναι 28 Σεπτεμβρίου. Το ημερολόγιο το λέει ξεκάθαρα: To Φθινόπωρο είναι εδώ. Δε γίνεται να το υποδεχόμαστε με 30άρια. Επιτέλους, λοιπον, δροσιά.

Θα βάλω μια άνετη φόρμα, κλειστά παπούτσια και τη ζακέτα μου και θα πάρω τους δρόμους πριν και μετά τη δουλειά, φυσικά. 1η στάση, πρωινός καφές σε ένα μοναδικό μαγαζί. "Στροφές" λέγεται και είναι στον Χάμιλτον 7, κοντά στην ΑΣΟΕΕ. Φοιτητοστέκι κυρίως, αλλά εγώ το προτείνω σε κάθε ηλικία. Έχει χρόνια ιστορία πίσω του ως τεϊοποτείο και άρα πολλές επιλογές για τσάι. Εγώ, βέβαια, θα προτιμήσω έναν ελληνικό σήμερα. Μέχρι να έρθει, θα χαζέψω τα σημειώματα στα τραπέζια αλλά και τα παλιά περιοδικά στο χώρο. Ζω σίγουρα στο 2017;

Η απάντηση είναι ναι, γιατί οι δρόμοι με οδηγούν στο γραφείο. Θα σβήσω εκρεμμότητες, θα γράψω, θα οργανωθώ και μετά... ξανά βόλτα! Αυτή τη φορά προς Ψυρρή και συγκεκριμένα το Κρασοπουλίο του Κόκκορα (Αισώπου 4 & Καραϊσκάκη), το οποίο θα αναλάβει και πάλι να με ταξιδέψει στο χρόνο. Μπορεί να είναι σε τουριστικό σημείο αλλά τουριστικό δεν είναι. Έχει ωραία πιάτα, σπιτικά, καλή εξυπηρέτηση και άπειρα πράγματα στους τοίχους του να χαζέψεις. Να, όπως εκείνες τις παλιές φωτογραφικές μηχανές. 

Και για το κλείσιμο της μέρας, θα πάω Rabbithole. Και εδώ, μπαίνοντας στη στοά, υπάρχουν κάτι από τα παλιά. Πινακίδες μιας άλλης εποχής. Και φυσικά, στην αυλή, μια επιγραφη για "Κατασκευαί Παιγνιδίων". Τέλειος επίλογος για τη σημερινή βόλτα. Θα πιώ μια μπύρα και θα ανανεώσω το ραντεβού μου μαζί σου για την επόμενη Πέμπτη!