Καλώς ήρθες, cocooning

Το φθινόπωρο είναι η ένοχη απόλαυση των ανθρώπων που απολαμβάνουν να χάνονται με τις ώρες στις σελίδες ενός βιβλίου και στις σεκάνς μιας καλοφτιαγμένης τηλεοπτικής σειράς. Που κάποιες φορές δυσανασχετούν από τις προσπάθειες μιας ανοιξιάτικης λιακάδας να τους ξελογιάσει και να τους παρασύρει σε πάρκα και πλατείες και που αντιμετωπίζουν τη βροχή ως την ιδανική αφορμή για να βρουν καταφύγιο σε σπιτικές απολαύσεις.

Τυπικά φθινοπωρινή μέρα η σημερινή, γι’ αυτό και θα την αφιερώσω σε τέτοιες, χαμηλόφωνες χαρές. Θα κεράσω τον εαυτό μου ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, που πίνεται ευχαρίστως σε θερμοκρασία δωματίου, θα χαλαρώσω στον καναπέ και θα παρακολουθήσω όσο περισσότερα επεισόδια μπορώ από την τηλεοπτική σειρά που βλέπω αυτή την περίοδο, την 3η σεζόν του Narcos. 

Ο Pedro Pascal στο Narcos. 

Στο νέο κύκλο επεισοδίων, ο Πάμπλο Εσκομπάρ είναι πλέον παρελθόν. Το «κακό», αν και δεν έχει πλέον ευρέως αναγνωρίσιμο πρόσωπο, παραμένει ισχυρό, ανελέητα φιλόδοξο και άπληστο. Έχει παίρνει τη μορφή του καρτέλ της Κάλι, το οποίο καλείται να διαλύσει, για μια ακόμα χρονιά, ο γοητευτικός πράκτορας της DEA Χαβιέρ Πένια (aka Pedro Pascal). Η τρίτη σεζόν, με ζωντανούς χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία και πάντα δυνατή πλοκή, αποδεικνύει ότι η σειρά δεν πέθανε μαζί με το διασημότερο ναρκοβαρόνο όλων των εποχών. 

Μετά την τηλεόραση σειρά έχει, σχεδόν πάντα, κάποιο βιβλίο. Το «Κι αν εγώ χαθώ» (εκδ. Μεταίχμιο), που διαβάζω αυτή την περίοδο, δεν είναι ακριβώς το χαλαρωτικό ανάγνωσμα που θα σε βοηθήσει να αποκοιμηθείς γλυκά. Μάλλον σε κρατάει σε εγρήγορση, καθώς οι ήρωές του, τα μέλη μιας οικογένειας που υποφέρει από την ψυχική ασθένεια του πατέρα και του ενός από τους γιους, συστήνονται στον αναγνώστη με αδυσώπητη ειλικρίνεια και με εκείνο το πικρό χιούμορ που επιστρατεύουμε για να απαλύνουμε τις τραγικές πτυχές της ζωής μας.

Αυτές είναι ακριβώς και οι αρετές του όμως, και διαβάζοντάς το καταλαβαίνεις γιατί χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό Time ως «ένα από τα δέκα καλύτερα μυθιστορήματα του 2016», παρότι είναι από τα πρώτα του συγγραφέα του, Adam Haslett. Μεταφραστικά, βρέθηκε στα καλά χέρια του Αύγουστου Κορτώ.