Μια ήρεμη βόλτα, λίγο πριν το τέλος του χρόνου

Αν κάτι σίγουρα έχεις καταλάβει όλο αυτό τον καιρό για μένα, διαβάζοντας τις βόλτες μου, είναι σίγουρα ένα: λατρεύω το «έξω». Μου αρέσει να πηγαίνω βόλτες, να βγαίνω το βράδυ, να απολαμβάνω το ποτό μου, το φαγητό μου, με τους αγαπημένους μου ανθρώπους, μέχρι το πρωί αν χρειαστεί. Το απολαμβάνω, τι να κάνω;

Και σήμερα, τελευταία Παρασκευή του χρόνου, θα κάνω αυτό ακριβώς, και πάλι. Μόνο που επειδή έρχονται σε λίγες ώρες τρελά ξενύχτια (πάει ο παλιός ο χρόνος!) τα πράγματα σήμερα θα είναι ήρεμα, χαλαρά, απολαυστικά, χειμωνιάτικα. 

Έφυγα, λοιπόν, για φαγητό! Θέλω κάτι «κόζικο», απλό και ανεπιτήδευτο. Θα πάω στο Flower (Δορυλαιου 2, Αθήνα) στην πλ. Μαβίλη. Κλασικό στέκι. Και γενικά, κλασικός προορισμός η Μαβίλη, για τέτοιες περιπτώσεις. Στο θέμα μου όμως: το Flower είναι ο τέλειος ο προορισμός αν θέλεις να απολαύσεις πίτσα με πολύ λεπτή ζύμη (έτσι είναι η αυθεντική ιταλική πίτσα, οεο!), παρέα με το κρασάκι σου! Αυτή με το προσούτο και καραμελωμένα κρεμμύδια θα ταιριάξει άψογα με το κόκκινο (μπουκάλι φυσικά) κρασί που θα πάρουμε με την παρέα, για να πιούμε.

Μετά από ποολλλλύυυυυ κουβέντα, λωλάδες (όπως λέμε και στο χωριό μου) και αρκετό κρασί (ένα μπουκάλι ίσον κανένα), θέλω η βραδιά να συνεχιστεί με έναν όμορφο περίπατο. Αγαπώ να περπατάω στην πόλη μας το βράδυ, ειδικά στην Πλάκα. Και ειδικά τώρα που είναι στολισμένοι οι δρόμοι! Νομίζω ότι οι βόλτες σε αυτή τη γωνιά της Αθήνας είναι κάτι σαν τον «ψυχολόγο» μου. Από την στιγμή που πατήσω το πόδι μου στην Διονυσίου Αεροπαγίτου και συνεχίσω στα στενά της Πλάκας ξαφνικά «αδειάζω».

Είναι η ενέργεια αυτής της περιοχής (είναι δυνατό να μην έχει ενέργεια εξάλλου, η καρδιά της Αρχαίας Ελλάδας;) που λίγα βήματα να κάνω εκεί, και όλα φεύγουν. Όλα τα άγχη, όλες οι στεναχώριες, οι κακές σκέψεις. Όλα. Και μένουν μόνο τα καλά. Μόνο μια ευχάριστη διάθεση. Και για να συμπληρώσω την χαλαρή και ευχάριστη αυτή διάθεση, μπορεί να κάνω και μια στάση σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου καφέ στην Αθήνα, την Αμάλθεια (Τριπόδων 6, Πλάκα). Ένα ζεστό τσάι «Πρίαμος» (με κανέλα και πιπερόριζα) και ένα κομμάτι cheesecake και όλα μου υπόσχονται μια τέλεια ημέρα, με... soundtrack.