Tea είπες;

Οι φίλοι μας οι Άγγλοι δεν ζουν χωρίς αυτό κι ας είναι οι τελευταίοι που το γνώρισαν (μόλις το 1839 το δοκίμασαν!!). Κι εγώ, δεν θα το πιστέψεις, αλλά το αγάπησα μέσα από ένα τραγούδι. Μέσα από το "Τσάι γιασεμιού", της Μαριανίνας Κριεζή και του Λάκη Παπαδόπουλου, με τη φωνή της αγαπημένης Αρλέτας. Ξέρεις πώς γίνονται αυτά... Ακούς ένα τραγούδι σε μια πολύ δική σου στιγμή και το ταυτίζεις μ' εσένα και με ό,τι αγαπάς. Και τους στίχους και τη μουσική και... όλα. Έτσι ταυτίστηκα κι εγώ. Με το τραγούδι και το τσάι. 

Σήμερα, λοιπόν, σκέφτομαι να απολαύσω το τσάι μου, με τη γεύση που λατρεύω, σε γωνιά αγαπημένη, στο «Τσάι»! (Λυκαβηττού &Αλεξ. Σούτσου 19). Είναι τόσο όμορφο και χαλαρωτικό, τόσο γεμάτο μυρωδιές κι αρώματα, τόσο φιλόξενο και ζεστό. Τσαγερία από τις καλύτερες της Αθήνας, το «Τσάι». Και να σου εξομολογηθώ ποιό είναι το αγαπημένο μου τσάι; O «Μικρός πρίγκιπας»! Ένα τσάι γλυκό που μυρίζει φράουλα και τριαντάφυλλο και μήλο και σταφύλι. Ναι, ναι, εντελώς. Εννοείται πως θα το συνοδεύσω με (πολλά) μπισκότα και με μια μεγάλη φέτα κέικ μήλου με σταφίδες και μπαχαρικά!

Γυρίζοντας σπίτι θα περάσω από το κοντινό Video Club για άλλο λίγο... τσάι. Το "Τσάι στη Σαχάρα", του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Ταινία κλασσική (πια) που απόψε θέλω, οπωσδήποτε να ξαναδώ. Για τον Τζον Μάλκοβιτς και την Ντέμπρα Γουίνκερ, για τη μουσική του Σακαμότο, τη φωτογραφία του Στοράρο, για τον Πορτ την Κιτ και τη σχέση τους που προσπαθούν να σώσουν, για το Μαρόκο, την Ταγγέρη, για την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, για το ταξίδι στο βαθύ μας "εντός". Το βιβλίο του Πωλ Μπόουλς, που σ' αυτό έχει βασιστεί η ταινία, δεν το έχω διαβάσει. Ευκαιρία να το ψάξω σήμερα.

Πόσο "ψήνεσαι" για να περάσουμε παρέα αυτή την Τετάρτη; Θα είναι μια μέρα alltime classic!. Να σε περιμένω;