Οι «Ήρωες» πίνουν καφέ στο Κεραμείο και μεθάνε με ούζο και μεζέ στου Λούη

Τετάρτη 17 του Γενάρη, η  εβδομάδα άρχισε περίεργα , μα εγώ, σήμερα,  φοράω το καλό μου χαμόγελο για να με δει χαμογελαστή η καινούργια μέρα. Αν περιμένεις να πάμε μεγάλες βόλτες, έχασες! Αν , όμως, αγαπάς το καλό θέατρο, τον ωραίο καφέ και τους σπιτικούς μεζέδες, είναι η τυχερή σου μέρα. Αργά το απόγευμα, μετά το γραφείο, θα με βρεις στον Κεραμεικό. Έχω λόγο σοβαρό! Με περιμένουν οι αγαπημένοι μου Ήρωες, εκεί, απόψε το βράδυ! Πριν τους συναντήσω θα περάσω για καφέ και jazz μουσικές από το Κεραμείο {Πλαταιών 27). Μικρό, ζεστό, πέτρινο με ξύλινα καρυδένια τραπέζια, το Κεραμείο, που παλιά ήταν εργαστήριο κεραμοποιίας, με φιλοξενεί πολύ συχνά στους χτιστούς του καναπέδες, πότε για καφέ, πότε για ποτό και πότε για ρακόμελα μετά… μουσικής.
 

Εκεί θ’ αράξω ως την ώρα, (20.00μμ ακριβώς) που αρχίζει η παράσταση. Οι «Ήρωες»! Στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου (Πλαταιών και Προφήτη Δανιήλ 3). Περιμένω ένα μήνα για να τους δω.  Λίγο η αναβλητικότητα μου, λίγο το πήξιμο μου, λίγο το ένα, λίγο το άλλο… με είχαν κρατήσει μακριά από τους αγαπημένους μου: τον Γιάννη Φέρτη, τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και τον Δημήτρη Πιατά. Μαζί οι τρεις τους , με σκηνοθέτη τον Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς πρωταγωνιστούν σ’ αυτό το τρυφερό έργο του Ζεράλντ Σιμπλερά, που κάτι μου λέει πως μπορεί να μου θυμίσει, λίγο, και τον (εκλεκτό μου) Άντον Τσέχωφ.

Ηρωες χάρτινοι, ξύλινοι, παιδικοί, ήρωες της καθημερινότητας, της ζωής, αληθινοί και κατασκευασμένοι, ανυπομονώ να δω σε ποιο είδος ηρώων ανήκουν ο Φέρτης, ο Μιχαηλίδης κι ο Πιατάς, στη σκηνή. Ερμηνεύουν τρεις βετεράνους στρατιωτικούς, που κλεισμένοι σ’ ένα νοσοκομείο, θυμούνται, ονειρεύονται, κάνουν σχέδια, φαντασιώνονται. Ανυπομονώ!

Μετά την παράσταση θα πάω για ούζο. Και μεζέ! Στου Λούη (Λεωνίδου 87  & Μυκάλης), ένα «καφενείο» που λατρεύω, με 14 είδη ούζων (παρακαλώ), υπέροχους σπιτικούς μεζέδες, φάβα της μανούλας και τρομερό χαλβά!
 

 

Νομίζω πως μετά την ουζο-μεζεδοκατάνυξη, θα πάρω το δρόμο για το σπίτι. Κι αύριο, μέρα είναι

Φιλιά