Τον ουρανό με τ’ άστρα

Θυμάμαι από μικρή να κοιτάω τον ουρανό. Περνούσα (και περνάω) τα καλοκαίρια μου στο νησί μου την Χίο και, από μικρό παιδάκι θυμάμαι να κάθομαι στον μόλο του σπιτιού μου τα βράδια, παρέα με τους φίλους μου και να κοιτάμε τα αστέρια, ενώ λέγαμε ένα σωρό αστείες ή τρομαχτικές ιστορίες.

Ήταν από τα αγαπημένα μου πράγματα αυτό, το καλοκαίρι. Η ανεμελιά, η αθωότητα της ηλικίας, το γεγονός ότι όλη η ζωή βρίσκεται μπροστά σου και κυρίως η ελπίδα ότι υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από εμάς στον πλανήτη, με γέμιζε ενθουσιασμό!

Από τότε λοιπόν, το διάστημα, το άγνωστο που υπάρχει εκτός Γης, πάντα μου κέντριζε το ενδιαφέρον. Και από τότε δεν σταμάτησα ποτέ μέχρι και σήμερα, να κοιτάω ψηλά τον ουρανό και να θαυμάζω τ’ αστέρια! Ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στην Αθήνα λοιπόν, απ’ ότι καταλαβαίνεις είναι το Αστεροσκοπείο Αθηνών στο Θησείο.

Αυτό θα επισκεφθώ λοιπόν σήμερα, αλλά δεν θα πάω για μια «απλή» επίσκεψη! Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, στεγασμένο σε ένα υπέροχα κομψό κτίριο του 19^ου αιώνα ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό της Action Plus.

Μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων που ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο, διοργανώνει βραδιές στις οποίες η αστροφυσικός Φιόρη – Αναστασία Μεταλληνού μιλάει για την γέννηση των αστεριών και για τους αστερισμούς και τη μυθολογία τους.

Οι αίθουσες του Αστεροσκοπείου ανοίγουν για το κοινό και μας επιτρέπει να θαυμάσουμε το καταπληκτικό αντίγραφο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, τον περίφημο χάρτη της Σελήνης που σχεδίασε ο Ιούλιος Σμιθ, και τα μυστικά της βιβλιοθήκης του!

Η σημερινή ομιλία λοιπόν, έχει τον τίτλο «Στοιχεία Αστρικής Εξέλιξης». Πρόκειται για μια εισαγωγή στην αστρική εξέλιξη: Πως δημιουργούνται οι νέοι αστέρες, πως εξελίσσονται, ποια είναι η ηλικία τους και ποιες είναι οι τελικές τους καταστάσεις. Διάβασα ότι θα συζητηθούν ερωτήματα του τύπου: Τι είδους αστέρας είναι ο ήλιος μας; Τι είναι ένας κόκκινος γίγαντας, ένας λευκός νάνος, ένας αστέρας νετρονίων κτλ.

Να ξέρεις ήδη… ονειροπολώ στην ιδέα της σημερινής βραδιάς… Μετά την σημερινή μου βόλτα ξέρω ότι δεν θα ξανακοιτάξω ποτέ τον ουρανό με το ίδιο «μάτι»! Ξέρω πάντως ότι ήδη κάποιος σίγουρα με κοιτάζει από ψηλά (Α.Ν.).