Με τα μάτια της Τίνας

Εννοείται ότι πίνω έναν καφέ όταν ξυπνάω. Αλλά όταν βγαίνω, παίρνω άλλον ένα.

Ο πρώτος της ημέρας είναι homemade, ο δεύτερος οφείλει να βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον προηγούμενο, άρα να είναι, τουλάχιστον, καταπληκτίκmade.

Για κάτι τέτοιο έχω μόνο έναν προορισμό.

Το City Bakery στο Παλαιό Φάληρο (Αχιλλέως 113) είναι η όαση κοντά στο σπίτι μου.

Είναι και ο πιο εμπνευσμένος, αρχιτεκτονικά, χώρος.

Έχει και το πιο φιλικό προσωπικό. Είναι το καφέ που δεν απορούν όταν ζητάω καπουτσίνο στους 45 βαθμούς Κελσίου. Και κυρίως, δεν με ρωτούν: Ζεστόοοο; Αφού λέω καπουτσίνο, χρυσή μου, προφανώς εννοώ ζεστό.

Εδώ θα κάτσω λοιπόν για λίγο.

Στα ξύλινα vintage like τραπεζάκια, στο καθαρό και απέριττο περιβάλλον. Θα αφεθώ στα λεπτά αρώματα της κάθε λογής σφολιάτας που ψήνεται και στο βουτυρένιο σύμπαν των φρέσκων κρουασάν.

Θα πιω έναν καφέ, φτιαγμένο με αγάπη. Κι αυτό, αρκεί για αρχή.

https://www.instagram.com/p/BSXzcDLl6tC/?hl=en&taken-by=city_bakery113

Βάζω τα ακουστικά μου.

«What have I become my sweetest friend... Everyone I know goes away in the end..»

Ναι, Johnny Cash! Μια Πέμπτη. Ιούνιο μήνα.

Ένας κρύος αέρας μου χαϊδεύει το πρόσωπο. Νομίζω ότι είμαι φύσει αυτοκαταστροφική. Και στεναχωρημένη. Έχω όρεξη για ψώνια.

Πάω.

Θα πάρω ένα ζευγάρι Adidas Adilette. Κόκκινες. Αφού είμαι εδώ, θα πάω στο stockατζίδικο της Adidas, εδώ στην γωνία Ελευθερίου Βενιζέλου και Αχιλλέως.

Αν δεν τις βρω στο stock, στην άλλη γωνία είναι το Intersport. Εκεί τις έχει σίγουρα.

Θέλω να τις φορέσω το βράδυ στο Barfly (Βυζαντίου 31, τηλ. 210 9318795) 

Για να κοιτάω μόνη μου τα πόδια μου στην μπάρα. Ναι, μόνη μου θα πάω.

Στο ωραιότερο μπαράκι της Νέας Σμύρνης. Με τα καθαρότερα ποτά της πόλης και τα πιο περίτεχνα κοκτέιλς.

Με μπάρμαν τον Κρις. Που φοράει γυαλιά πρεσβυωπίας και σε κοιτάει έτσι ψιλοχαμηλοβλέποντας (σσσσς, το ξέρω ότι δεν υπάρχει η μετοχή -ποιητική αδεία, φίλη).

Σου πετάει και κάτι σοφό. Κάποιο quote. Με αγάπη.

Κι επειδή έκανα πεντικιούρ και έβαψα το νύχι ένα κουλό χρώμα που μου θυμίζει... μου θυμίζει... Μου θυμίζει purple. Θα πω στον Κρις να μου βάλουν ένα purple rain του Prince.

Γιατί νύχια, γιατί νύχτα, γιατί μια μπύρα, γιατί μια μπάρα, Πέμπτη βράδυ του Ιουνίου. Γιατί εγώ. Κι εσύ.

Κι επειδή μου ήρθε. Δικό σου.

Κεντρική φωτό: @ effie grigoriou photography