Για περπάτημα με 40 γραμμάρια Μακεδονικού Χαλβά

Άλλη μια μέρα που η αίσθηση ότι δεν κάνω τίποτα με το σώμα μου, μου πέφτει βαριά και ασήκωτη.

Δεν είναι τα κιλά. Δεν είναι θέμα πάχους. Ούτε εμφάνισης. Δεν είναι θέμα ομορφιάς. Είναι θέμα υγείας. Και μόνο. Ορκίζομαι.

Σήμερα λοιπόν, και αφού έχω δοκιμάσει όλες τις πιθανές γυμναστικές που μπορείς να φανταστείς, λέω να κάνω αυτό που, κάθε μοντέλο που σέβεται τον εαυτό του, προτείνει ανεπιφύλακτα.

Περπάτημα, περπάτημα, περπάτημα. Δίχως βάρος. Δίχως καν τσαντάκι. Δίχως καν το κινητό.

Θα πάρω μαζί μου μια μερίδα Μακεδονικού Χαλβά, που «έκλεψα» από το κολατσιό των παιδιών μου. Έκλεψα... Σιγά. Την γεύση εσπρέσο πήρα που δεν την καλοθέλουν κιόλας. Εκείνοι ορκίζονται στις μεριδούλες με σοκολάτα ή στην φουντούκια με κακάο. Εγώ πάλι ορκίζομαι σε όλες.

Γλυκατζού είμαι. Έχω να το λέω. Αλλά η μερίδα 40 γραμμαρίων (μετρημένων) του Μακεδονικού Χαλβά σε γεύση εσπρέσο είναι σίγουρα "το γλυκό που κάνει καλό"

Τα αθλητικά μου παπούτσια, άνετη αμφίεση και βουρ στο Άλσος. Εγώ, της Νέας Σμύρνης. Εσύ, διάλεξε αυτό που είναι κοντά σου.

Ευτυχώς έχουμε εξαιρετικά μέρη σε όλη την Αθήνα για περπάτημα.

Θα περπατήσω «γύρω γύρω όλοι» ανάμεσα στα δέντρα και στον κακοτράχαλο δρόμο που θέλει να μοιάσει με τα μονοπάτια που μπορείς να συναντήσεις μόνο στην ύπαιθρο και... όσο αντέξω. Ναι, όσο αντέξω.

Επιλέγω το Άλσος γιατί μου δίνει την δυνατότητα να πάρω μαζί το βιβλίο μου, να το αφήσω στο καφέ που βρίσκεται εκεί και να κόβω γύρους προσδοκώντας να βρεθώ ακίνητη στο τραπεζάκι, να πιω τον καφέ και το νερό μου, να φάω την μερίδα του Μακεδονικού Χαλβά και να διαβάσω λίγες σελίδες. 

Αυτό που διαβάζω τώρα (και σου συστήνω ανεπιφύλακτα) είναι το Certain American States της Catherine Lacey, ένα βιβλίο του ονείρου που αποτελείται από μικρές ιστορίες για ανθρώπους που παλεύουν με τους δαίμονες της καθημερινότητας γύρω τους. 

Επειδή κι εγώ παλεύω με αυτούς. Μάλλον κι εσύ. 

Περπάτημα και διάβασμα, λοιπόν. Αυτά έχω να σου προτείνω σήμερα. Βάλτα στο πρόγραμμα. Κάθε μέρα. Σε φιλώ.