Η Λένα γεμίζει τις μπαταρίες της με ήλιο καφέ και τσιπουράκια

Νησιώτικη η καταγωγή μου, Σάμος το νησί μου, θαλασσινά τα γούστα μου, θαλασσινές κι οι αγάπες.

Στη θάλασσα αδειάζω και γεμίζω, ταξιδεύω κι επιστρέφω, βρίσκομαι και χάνομαι. Κι άλλα πολλά... 

Γι αυτό σήμερα, Μεγάλη Δευτέρα θα πάω βόλτα  στη Βουλιαγμένη. Για να... αδειάσω . Και να...ξαναγεμίσω! Είναι ανάγκη μεγάλη και δεν παιρνει αναβολή αυτή η "κάθοδος" Πρώτη μου  δουλειά, μόλις βρεθώ στην παραλία:  να ξυποληθώ. Να βουλιάξω τα πόδια μου βαθιά στην άμμο και μετά να μπω ως τα γόνατα να πάρω τη θαλασσινή δροσιά,να την βάλω στις χούφτες μου, αυτή τη θαλασσινή αρμύρα, και να τη γευτώ και τέλος να καθίσω κάτω, μισοβρεγμένη, να χαζεύω τον ήλιο.

Ε, θα πάω και για καφέ. Θα περπατήσω όλη αυτή  την περατζάδα που στη "σειρά" είναι πολλά και όμορφα καινούργια καφέ, φαγάδικα, μπαρ, ζαχαροπλαστεία  με μια αλλιώτικη γοητεία. Σε κάποιο απ' όλα θα πιω τον διπλό σκέτο ελληνικό μου.

Πιο αργά θα με βρεις στον Κεραμεικό. Θα πάρω την Πλαταιών περπατητά .και θα κάνω στάση  στην αυλή του Καφενείου Sabir.  Για τσιπουράκια. 

Ο Σαμπίρ είναι στο  18 της Πλαταιών. Όταν πήγα για πρώτη φορά και κάθισα στο στρογγυλό μεταλλικό τραπεζάκι παλιού καφενείου, στην αυλή που έμοιαζε να φωνάζει "πίσω ολοταχώς", χαλάρωσα, μ' έπιασα να χαμογελάω και να νιώθω πως ανήκω, ή πως θέλω να ανήκω, σε μια τέτοια παλιά αξία! Πατροπαράδοτη. Με κοιτάζεις με έκπληξη. Έλα μαζί μας απόψε και θα δεις πως έτσι θα αισθανθείς κι εσύ. Και θα δοκιμάσεις και τρομερούς μεζέδες.

Ο Κεραμεικός τα βράδια είναι αλλιώς. Τα ανοιξιάτικα βράδια ακόμα πιο πολύ.

Οι δρόμοι, η πλατεία, τα στενά, με το ρούχο τους της νύχτας αλλάζουν. Και έρχονται πιο κοντά σου.

Καλή μας Άνοιξη, επι τέλους!   

Και καλό μας Πάσχα!