Νύχτες επιστροφής στο κέντρο

Επιστροφή. Προσαρμογή και ένα hint περίεργης αίσθησης. 
Αυτή είναι επιστροφή στην πόλη και ο αποχαιρετισμός του καλοκαιριού. 
Εν Αθήναις πλέον με την κολλητή, συζητάμε τα ατελείωτα νέα του καλοκαιριού με κάθε λεπτομέρεια που δεν μπορούσαμε να πούμε από το τηλέφωνο. 

Zurbaran (Πατριάρχου Ιωακείμ 38). Πως αλλιώς θα νιώσεις και πάλι τους ταχείς ρυθμούς στην πόλη εαν δεν βρεθείς στο κέντρο της; Εκλεπτυσμένο εστιατόριο, υπερεκτιμημένο λιγάκι θα έλεγα, με πολύ καλή αισθητική και προσωπικό. Αν σ' αρέσει η πάβλοβα τότε σίγουρα πρέπει να δοκιμάσεις την δικιά τους. Πριν την πάβλοβα όμως δοκιμάσαμε τα vegan μπιφτέκια με διάφορα λαχανικά (προφανώς) και την δροσερή μους αβοκάντο. Πολύ ωραίο αλλά όχι και να ξετρελαθείς. 

Αφού ρουφήξαμε λίγο ακόμη Aperol, πήραμε το δρόμο για την Ηρώδου Αττικού. 
Αυτή η βόλτα, σε εκείνον τον δρόμο πάντα μας άρεσε... από την πρώτη φορά που πήγαμε.

Πίσω ακριβώς από τον Εθνικό Κήπο και μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο, οι τσολιάδες ακίνητοι κάνουν σιωπηλά την υπηρεσία τους, εκτελώντας αργά και με κάθε λεπτομέρεια της φιγούρες τους.
Την αλλαγή την παρακολουθούμε με άλλους 4 Γάλλους. Ο παρατηρητής ξεκινά να απαντά στις ερωτήσεις τους...
Η μαύρη φούντα, τα μαύρα δάκρια. Το κόκκινο χρώμα στον μπερέ, το αίμα. Η χαρακτηριστική κίνηση που κάνουν όταν περπατούν, συμβολίζει το 4. Τα 400 χρόνια σκλαβιάς... Ο θερινός ο ντουλαμάς, ο χειμερινός. 
Τα μεταξύ τους νοήματα και η συνεννόηση. Σίγουρα ζουν αξέχαστες εμπειρίες οι εύζωνες, χωρίς καν να πουν κουβέντα...

Αυτό το κέντρο της Αθήνας... με όλες του τις ατέλειες, πρέπει να έχεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά για να το νιώσεις...