"Face a la Mer"

Ρεπό. Ναι, είμαι σίγουρη πως περιμένεις, πως και πως, να ακούσεις αυτή τη λέξη, κάθε εβδομάδα. Το δικό μου ρεπό είναι σήμερα, ημέρα Τρίτη και όχι, δε με πείραξε καθόλου που πρόκειται για καθημερινή. 

Αντιθέτως, φρόντισα να το εκμεταλλευτώ και να γεμίσω τη μέρα μου με ό,τι με κάνει να ξεχνιέμαι, να χαλαρώνω, με ό,τι απολαμβάνω περισσότερο.

08:00. Το ξυπνητήρι χτυπάει και το πρόγραμμα έχει ως εξής: Να σου μιλήσω αρχικά για το δικό μου πλάνο και πού ξέρεις, μπορεί να συναντηθούμε κάπου εκεί έξω. Αν με αναγνωρίσεις, στο λέω από τώρα θα είμαι υπέρλαμπρη! Διότι αποφάσισα να αφιερώσω το πρωινό μου σε μια @ home ολοκληρωμένη περιποίηση και να σετάρω τα καλοκαιρινά μου ρούχα και αξεσουάρ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο (εντάξει,  θα διαβάσω και τις συμβουλές της Κέλλυς, γιατί χρειάζομαι καθοδήγηση), πριν πάρω τους δρόμους. Θέλω να γίνω όμορφη! Κι εδώ σου αποκαλύπτω και ένα μυστικό.. Η ομορφιά, όπως πολύ σωστά λένε, πηγάζει από μέσα μας. Εγώ δεν ξεχνώ να μου υπενθυμίζω στον καθρέφτη, ότι ένα χαμόγελο και ένα γλυκόλογο στον ίδιο μου τον εαυτό καθημερινά είναι αρκετά, για να το πετύχω.

14... και κάτι: Στο πλάνο μου έχει μπει φυσικά το δικό μου καταφύγιο, η φύση. Αν είχα τώρα μεταφορικό, αλλά και περισσότερες ημέρες στη διάθεση μου, δε σου κρύβω, ότι θα ήθελα να φύγω μακριά. Κι ας είχε βουνό κι ας είχε θάλασσα. Προβλήματα να μην είχε και υποχρεώσεις. Επανέρχομαι, όμως, στην πραγματικότητα. Επέλεξα ένα από τα αγαπημένα μου στέκια, με καλό, ποιοτικό φαγητό και προσιτές τιμές. Πάνω από όλα έχει θέα και μπορείς να γευματίσεις σε ένα από τα τραπέζια που σου επιτρέπουν σχεδόν να βρέξεις τα πόδια σου στο νερό της θάλασσας. Πού συμβαίνουν όλα αυτά; Στο Μικρολίμανο και πιο συγκεκριμένα, στην Παράγκα (Ακτή Κουμουνδούρου 34). 

Και μετά, και μετά; Η ώρα έχει περάσει και ο επόμενος σταθμός μου βρίσκεται πιο Νότια, κάπου στην παραλιακή, στην Ποσειδώνος, εκεί όπου τέτοια εποχή, θα συναντήσεις πολύ κόσμο να βγαίνει για περπάτημα, άλλοι απολαμβάνουν την ποδηλατάδα, άλλοι βγάζουν βόλτα τα κατοικίδια τους. Εκεί, κάπου ανάμεσα τους, ίσως συναντήσεις κι εμένα. Είναι που μετά το φαγητό δεν μπορώ να καθίσω σε café bar, αλλά προτιμώ να περπατήσω με ένα καφέ στο χέρι, τον οποίο αγοράζω από τη μαρίνα Φλοίσβου, οι επιλογές άλλωστε εκεί είναι άφθονες και... όπου με βγάλει ο δρόμος. 

Στη φωτό, το μαγαζί "Παράγκα"