Παραπλεύρως, ντουγρού και ενδεχομένως!

Και ζέστη και συννεφιά και βροχή και καταιγίδα και ήλιο και απ' όλα, εχει αυτός ο Ιούνιος. Κι εγώ ξεκινώντας από το σπίτι μου, παίρνω μαζί μου κι ένα βιβλίο. Έτσι, για... ψυχολογική στήριξη! Το "Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως" της Κικής Δημουλά (Εκδόσεις Ίκαρος). Μην ψάχνεις. Έτσι είμαι εγώ. Επιμένω να ακουμπάω στην ποίηση που αγαπάω για να πάω παρακάτω, για να νιώσω πιο δυνατή, πιο σίγουρη. 

Έριξα, λοιπόν, τη Δημουλά στην τσάντα μου για... πάν ενδεχόμενο (!) και ξεκίνησα. Γραμμή για το Cafe του Νομισματικού Μουσείου (Πανεπιστημίου 12), για να συναντήσω φίλο μου αγαπημένο και επίμονο! Το έχεις ανακαλύψει, φαντάζομαι, το μικρό παραδεισάκι στο κατακέντρο της πόλης μας. Μα-γι-κό! Ο κήπος μοναδικός, ο καφές και η μηλόπιτα με παγωτό πρόταση που δεν σηκώνει αντιρρήσεις, το Ίλιον Μέλαθρον, επιβλητικό και φορτωμένο μνήμες. Παραδεισάκι σωστό!! 

Για το βράδυ, νωρίς, στις 21.00, πολύ θα ήθελα να πάω σινεμά. Τι να δω; ¨Οποια  ταινία  παίζει  το αγαπημένο μου Θησείο (Αποστόλου Παύλου 7) Ο επίμονος φίλος συμφωνεί, ψηφίζει Ναι (στην... όποια ταινία!) και άλλος ένας κήπος, αυτός του κινηματογράφου Θησείου, μας περιμένει.

Με ελληνικό κρασί και δροσερή σαλατούλα  θα τελειώσει αυτή η Πέμπτη. Στο "Αμπιμπάγιο", στον πεζόδρομο της Ηρακλειδών. Με πολύ χάζι, κουβέντα, μανιτάρια πλευρώτους με ρόκα και το βλέμμα στ' αστέρια! Αν είμαστε τυχεροί...

Φιλιά πολλά!

Στη φωτό το Cafe του Νομισματικού Μουσείου