Σήμερα, θα πάρω τα… βουνά! 

Έχοντας μεγαλώσει στους πρόποδες ενός τόσο «πολύπαθου» βουνού, όπως η Πεντέλη, οφείλω να σου εξομολογηθώ ότι -τις μέρες που πέρασαν- η σκέψη μου, το άγχος και οι φόβοι μου ήταν περισσότερο επικεντρωμένα στις πυρκαγιές, παρά στα capital controls και τα επώδυνα μέτρα. Όχι γιατί αυτά τα θεωρώ "ευκολοχώνευτα", ίσα ίσα. Απλώς γιατί μπροστά σε αυτού του είδους τις φυσικές καταστροφές, πάντα όλα τα υπόλοιπα μού φαντάζουν μικρότερης σημασίας.  

Σήμερα, λοιπόν, λέω να επισκεφτώ την αγαπημένη μου Πεντέλη, που -παρόλο το ελάχιστο πράσινο που της έχει απομείνει- εξακολουθεί να είναι μία από τις πιο όμορφες και αγαπημένες μου γωνιές σ' αυτή την πόλη.  

Στάση πρώτη: Coupepe (Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνίου 31, Νέα Πεντέλη). Αν έχεις επισκεφτεί αυτό το πανέμορφο all day bar έστω και μία φορά, αποκλείεται να μην κόλλησες. Αν δεν είχες ακόμα την ευκαιρία να το δεις από κοντά, θα σου κάνω μία σύντομη περιγραφή που θα σε πείσει: Πολύχρωμες καρέκλες σκηνοθέτη γύρω γύρω από ξύλινα τραπεζάκια με μάρμαρο και η πλατεία της Νέας Πεντέλης να απλώνεται μπροστά σου. Από το πρωί στο μενού θα βρεις πρωϊνό με αυγά ή ομελέτα, τρομερές τυρόπιτες κουρού και κρουασάν. Τα γλυκά ποικίλλουν κάθε φορά, αλλά είναι όλα φρέσκα και χειροποίητα. Πίτσες πάσης φύσεως (μέχρι και γλυκιές), κρέπες, σάντουιτς, σαλάτες, γλυκά και άφθονο ρακόμελο είναι μερικά μόνο από τα «συστατικά» που το έχουν κάνει σήμα κατατεθέν των Βορείων προαστίων. Παρόλο που το Coupepe φημίζεται για τα Italian style πιάτα του (τα οποία ΠΡΕΠΕΙ να δοκιμάσεις), για σήμερα λέω να απολαύσω μόνο τον καφέ μου εδώ και ως προς τις γεύσεις μου, να προτιμήσω κάτι πιο παραδοσιακό. 

Και όταν λέω παραδοσιακό, φυσικά αναφέρομαι στο Νο1 ελληνικό «έδεσμα»: το σουβλάκι. Επόμενος προορισμός μου, λοιπόν, για σήμερα θα είναι μία παραδοσιακή ταβέρνα που έχει αναγάγει το σουβλάκι καλαμάκι σε… τέχνη.  Ο λόγος για τον «Ιορδάνη», στην Παλιά Πεντέλη (Βασ. Γεωργίου Β 10). Πλαστικές καρέκλες πάνω σε χαλίκια, πευκόφυτο περιβάλλον, θέα όλη την Αθήνα  και πάνω απ’ όλα: εδώ θα βρεις το ΚΑΛΥΤΕΡΟ σουβλάκι της πόλης (και όχι μόνο), που σερβίρεται πάνω σε χοντροκομμένες ροδέλες κρεμμυδιού. Παγωμένη μπύρα και «τίμια» τυροκαυτερή –για τους λάτρεις του είδους- θα συμπληρώσουν τέλεια το πλούσιο γεύμα σου. Στα μεγάλα συν του μαγαζιού, εκτός από την φοβερή δροσιά που προσφέρει το φυσικό περιβάλλον (Πεντέλη γαρ) και τις νορμάλ τιμές, είναι και η ταχύτατη εξυπηρέτηση: από τη στιγμή που θα παραγγείλεις, μέτρα περίπου 7 λεπτά για να δεις το τραπέζι σου γεμάτο!  

Η σημερινή μου βόλτα θα ολοκληρωθεί λίγο πιο… βόρεια. Από τον Ιορδάνη, λοιπόν, θα ακολουθήσω τον κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση προς την πλατεία της Παλιάς Πεντέλης. Εκεί, απέναντι ακριβώς από το λιλιπούτειο λούνα πάρκ που το καλοκαίρι είναι γεμάτο με –εξίσου- λιλιπούτειους θαμώνες, βρίσκεται ο «Παλιάτσος» (Βασιλέως Γεωργίου Β & Σουβαλιώτου, Πλατεία Αγίας Τριάδος). Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο cafe-wine bar, με εξαιρετική vintage διακόσμηση, ιδιαίτερη μουσική και ένα εκτενή κατάλογο με πεντανόστιμα και πρωτότυπα κοκτέιλ. Bonus –για τις μανούλες της παρέας: Ακριβώς απέναντι από το «κεντρικό» μαγαζί, βρίσκεται το «παράρτημά» του, ένας μικρός ονειρεμένος κήπος με την επωνυμία το «Παλιατσάκι». Εκεί, κάθε Πέμπτη παρουσιάζονται παιδικές παραστάσεις μαριονέττας, με ελεύθερη είσοδο. Θα τα πούμε εκεί!