Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να μιλούν συνέχεια»

Mία εφ' όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης στο Βήμα, καταθέτοντας την άποψή του για πολλά θέματα.

Για να είσαι κορυφαίος στον τομέα σου πρέπει να είσαι και κορυφαίος ως άνθρωπος; 

 «Δεν πρέπει να είσαι. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οδηγεί στο να είσαι. Η γνώμη μου είναι πως όχι. Οι συγκεκριμένοι δώδεκα μου έκανε εντύπωση ότι μοιάζουν να είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες με σφαιρική γνώση και αντιμετώπιση της ζωής. Από την πείρα μου στη ζωή και βλέποντας σπουδαίους καλλιτέχνες διαπίστωσα πως η κορυφή στην τέχνη δεν οδηγεί ούτε προϋποθέτει ένα πολύ υψηλό ανθρώπινο επίπεδο».

-Γιατί τελικά δεν μιλούν πολύ δημόσια όλοι αυτοί; Τι τους αποτρέπει;

«Δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να μιλούν συνέχεια. Μπορεί να μην το θέλουν και υποθέτω ότι δεν τους το ζητούν και πολύ συχνά. Στον κόσμο που ζούμε μιλάμε όλοι πολύ. Ε, υπάρχουν και κάποιοι που δεν το επιθυμούν. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση μάλιστα ότι κάποιοι άνθρωποι, με πολύ σπουδαία καριέρα στο εξωτερικό, εδώ αντιμετωπίστηκαν τουλάχιστον με καχυποψία. Εχει πλάκα που δυο-τρεις είναι κορυφαίοι καθηγητές σε κορυφαία πανεπιστήμια του πλανήτη και δεν είναι καθηγητές στο Πολυτεχνείο ή στο Πανεπιστήμιο».

-Πιστεύετε ότι αυτή η εκπομπή θα μπορούσε να γίνει σε άλλο κανάλι;

«Ισως στην ΕΡΤ. Παλιά υπήρχαν τέτοιες εκπομπές, πολύ παλιά όμως. Δυστυχώς οι ιθύνοντες πιστεύουν ότι δεν πουλάνε αυτές οι εκπομπές. Πουλάνε τα παιχνίδια με τα τραγούδια, αυτές οι εκπομπές θεωρούνται αντιεμπορικές. Κρίμα που δεν υπάρχει κάποιο κανάλι να μπορεί να αντισταθεί σε όλο αυτό. Επίσης είναι λάθος να θεωρείς ότι ξέρεις ποιο είναι το κοινό. Αυτές τις εκπομπές πρέπει να τις κάνεις έτσι ώστε να μην είναι βαρετές. Στην Ελλάδα δυστυχώς πιστεύουμε πως ό,τι έχει περιεχόμενο είναι και βαρετό. Εμένα πρότυπό μου ήταν πράγματα που έβλεπα στο BBC, που κάνουν της Παναγιάς τα μάτια με διασκεδαστικό επί της ουσίας και απενοχοποιημένο τρόπο. Είναι ζήτημα mentalite. Εμένα με ενδιέφερε πολύ να βρίσκω χαρά με τους συνομιλητές μου. Έτσι θα χαρεί και ο θεατής».