«Ήταν μια εξωπραγματική εμπειρία γιατί δεν τραγουδάω» η Αντζελίνα Τζολί για το ρόλον της ως Μαρία Κάλλας

Η Maria, η βιογραφική ταινία του Pablo Larraín στην οποία η Αντζελίνα Τζολί υποδύεται τη μεγάλη ντίβα της όπερας, Maria Callas έκανε ήδη πρεμιέρα στη Βενετία και το ταξίδι της συνεχίζεται στο Telluride και τη Νέα Υόρκη. 

H Αντζελίνα Τζολί πέρασε περισσότερους από έξι μήνες μαθαίνοντας να τραγουδάει, να αναπνέει και να περπατά όπως η σοπράνο για να δημιουργήσει ένα πορτρέτο μιας γυναίκας φυλακισμένης από τη δική της εικόνα. Η ταινία διαδραματίζεται στο Παρίσι το 1977 και ακολουθεί τις τελευταίες μέρες της ζωής της Κάλλας, όταν εκείνη προσπαθεί να τραγουδήσει ξανά μετά από χρόνια, για ένα κοινό που την είχε αποδοκιμάσει όταν δεν τους άρεσε ο ήχος της φωνής της. και την χαρακτήρισε "τίγρη" για το ταμπεραμέντο της.

Ο Larraín λέει ότι, όπως και η Callas, "η Angelina έχει ένα τεράστιο μυστήριο. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να παίξει αυτή τη γυναίκα που ψάχνει να βρει τη δική της ταυτότητα".

Η ίδια η Αντζελίνα Τζολί σε προσωπική της συνέντευξη ανέφερε πως η διαδικασία ενσάρκωσης της Μαρίας Κάλλας ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική και για την ίδια αλλά και ιδιαίτερα απαιτητική. Όταν ρωτήθηκε για την εμβληματική σκηνή όπου η Μαρία Κάλλας ανοίγει το στόμα της για τραγουδήσει, καθισμένη στο πιάνο, μετά από πολλά χρόνια, η ηθοποιός δίστασε να αποκαλύψει τα συναισθήματά της, αλλά επιβεβαίωσε πως έδωσε ένα κομμάτι προσωπικό στο παίξιμό της.

Αναφορικά με τα μαθήματα όπερας που παρακολούθησε δήλωσε συγκλονισμένη από την εμπειρία και την δυνατότητα να εκφράζεται κανείς με όλο του το σώμα. Μάλιστα αποκάλυψε ότι στο πρώτο μάθημα έβαλε τα κλάματα. Τέλος, ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν τα σχόλια που έκανε αναφορικά με την ερμηνεία της στη Σκάλα του Μιλάνου.

Η ηθοποιός είπε χαρακτηριστικά "Ήταν μια εξωπραγματική εμπειρία γιατί δεν τραγουδάω. Είχα κάποιον στη ζωή μου που δεν ήταν ευγενικός μαζί μου για τη σχέση μου με το τραγούδι. Και έτσι απλά υπέθεσα ότι δεν μπορούσα πραγματικά να τραγουδήσω. Είχα πάει σε σχολή θεάτρου, οπότε ήταν περίεργο που είχε επίδραση πάνω μου. Απλώς προσαρμόστηκα στη γνώμη αυτού του ατόμου. Οπότε μου πήρε καιρό να ξεπεράσω πολλά πράγματα για να ξεκινήσω να τραγουδάω. Και ανακάλυψα επίσης ότι ήμουν σοπράνο. Νόμιζα ότι είχα μπάσα φωνή σε όλη μου τη ζωή. Εξήγησα [στον δάσκαλο τραγουδιού] ότι η φωνή μου είναι πιο βαθιά και μου είπε, "Όχι, είσαι στην πραγματικότητα σοπράνο". Και μάλλον κάτι έγινε. Η φωνή σου αλλάζει όταν περνάς διαφορετικά πράγματα στη ζωή σου. Αυτό λοιπόν ήταν ένα σοκ. Αυτό ήταν πολύ περίεργο."