Χάρης Χριστόπουλος: «Δεν είχα καλή σχέση με τον πατέρα μου, βίωσα απόρριψη»

Ο γνωστός φωτογράφος παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη, όπου ο ίδιος μίλησε για την μοναδική εμπειρία της πατρότητας, τα τραύματα που αποκόμισε ως παιδί από τον δικό πατέρα αλλά και για το κρίσιμο στάδιο που πέρασε η σχέση του με την Ανίτα Μπραντ, μετά τον ερχομό των παιδιών τους.

Σε μια ήρεμη βόλτα με το γιό του, ο φωτογράφος απάντησε για τα συναισθήματα και τις αλλαγές που έχει βιώσει ως πατέρας: «Τα πάντα άλλαξαν από τότε που έγινα πατέρας. Τίποτα δεν είναι το ίδιο. Η ερωμένη που γνώρισες, που θαύμασες, που ήταν ανέμελη, που δεν σας ένοιαζε τίποτα που είχατε ένα σπίτι δικό σας να κάνετε ό,τι θέλετε 24 ώρες το 24ωρο, τελειώνουν αυτά. Βασιλιάδες είναι οι απόγονοι».

Σε άλλο μέρος τις συνέντευξης αναφέρθηκε και στις κρίσεις που έχουν περάσει ως ζευγάρι: «Εννοείται. Γιατί εμείς δεν είμαστε ζευγάρι; Όλη αυτή η πίεση και η έλλειψη ιδιωτικού χρόνου, αποκλειστικού χρόνου με τη γυναικά, διαλύει τα πάντα. Ανατινάζει τον έρωτα. Τα σώματα δεν είναι ίδια. Τα μυαλά δεν είναι ίδια. Είναι μια καινούρια κατάσταση, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουν τα ζευγάρια. Γι' αυτό πολλά καταφεύγουν σε θεραπείες και σύμβουλο γάμου, όπως και εμείς με την Ανίτα το έχουμε κάνει αυτό. Προσέχουμε να κρατήσουμε τη  σχέση μας ζωντανή γι' αυτούς και για εμάς».

Ο Χάρης Χριστόπουλος εξομολογείται: «Ο πατέρας μου με αγκάλιασε πρώτη φορά όταν ήμουν 20 χρονών»

«Η σχέση μου με τον δικό μου πατέρα δεν ήταν καλή. Βίωσα απόρριψη από τον πατέρα μου. Γιατί όταν η μητέρα μου έμεινε έγκυος ο πατέρας μου έφυγε στο εξωτερικό και γύρισε όταν ήμουν 5 χρονών. Ήταν τραυματική η σχέση μου, η οποία αποκαταστάθηκε μετά την εφηβεία, μετά τα 20 μου χρόνια. Μιλήσαμε ανοιχτά, κλάψαμε, τον συγχώρησα. Ήταν φοβισμένος. Τον κατάλαβα γιατί και αυτός δεν πήρε αγάπη από δικούς του. Πέρασε τραγικά παιδικά χρόνια. Τώρα μαθαίνω να αγαπώ. Τώρα γιατρεύω το τραύμα μου. Γι' αυτό είμαι προστάτης και είμαι ο Χάρης-άγγελος πάνω τους. Γιατρεύω το μεγάλο τραύμα που είχα στα παιδικά μου χρόνια. Ο πατέρας μου με αγκάλιασε πρώτη φορά όταν ήμουν 20 χρονών. Αυτό που με έσωσε ήταν η αγκαλιά της μάνα μου».