Charlotte Rampling: «Ποτέ δεν πίστευα ότι δεν άξιζα. Όταν πετύχαινα κάτι, ήταν επειδή το άξιζα».

Μια αναδρομή στη ζωή και την καριέρα της γυναίκας που δεν προσπάθησε ποτέ να αρέσει, αλλά κατάφερε να μαγέψει τους πάντες, με αφορμή ότι στις 5 Φεβρουαρίου, η Charlotte Rampling γιορτάζει τα 80ά της γενέθλια.

Με τα χαρακτηριστικά μάτια με τα βαριά βλέφαρα (το λεγόμενο "The Look") και μια αύρα που ακροβατεί ανάμεσα στην ψυχρότητα και τον ακραίο ερωτισμό, η Βρετανίδα ηθοποιός έχει γράψει τη δική της ιστορία στον παγκόσμιο κινηματογράφο. Δεν ακολούθησε ποτέ την πεπατημένη του Χόλιγουντ. Προτίμησε τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, τους ρόλους που σόκαραν και την ελευθερία να είναι ο εαυτός της.

Από το Swinging London στην ευρωπαϊκή ελίτ

Γεννημένη στο Έσεξ το 1946, κόρη στρατιωτικού και ζωγράφου, η Charlotte ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο στο θρυλικό Swinging London της δεκαετίας του '60. Όμως, το μόντελινγκ ήταν απλώς η αρχή. Η πρώτη της μεγάλη εμφάνιση στον κινηματογράφο ήρθε το 1966 με το Georgy Girl, αλλά ήταν ο ρόλος της στην ταινία του Λουκίνο Βισκόντι The Damned (1969) που έδειξε ότι αυτή η γυναίκα είχε κάτι σκοτεινό και σαγηνευτικό να δώσει.

Ο ρόλος που σόκαρε τον πλανήτη

Αν υπάρχει μία ταινία που καθόρισε την καριέρα της και απέδειξε το θάρρος της, αυτή είναι το "Ο Θυρωρός της Νύχτας" (The Night Porter, 1974) της Λιλιάνα Καβάνι. Υποδυόμενη μια επιζήσασα στρατοπέδου συγκέντρωσης που ξανασυναντά τον βασανιστή της και εμπλέκεται σε μια σαδομαζοχιστική σχέση μαζί του, η Rampling δίχασε κοινό και κριτικούς. Η εικόνα της ημίγυμνη, φορώντας μόνο τιράντες και καπέλο SS, παραμένει μια από τις πιο προκλητικές και αναγνωρίσιμες στην ιστορία του σινεμά.

Η «δεύτερη καριέρα» και η αναγνώριση

Ενώ πολλές ηθοποιοί βλέπουν την καριέρα τους να φθίνει μετά τα 50, η Rampling έκανε το αντίθετο. Στα 54 της, πρωταγωνίστησε στην ταινία του Φρανσουά Οζόν "Under the Sand" (2000) και αργότερα στο "Swimming Pool" (2003), κερδίζοντας μια νέα γενιά θαυμαστών. Η αποκορύφωση ήρθε το 2015 με την ταινία "45 Years", όπου η συγκλονιστική της ερμηνεία τής χάρισε την Αργυρή Άρκτο στο Βερολίνο και την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

Μια ζωή γεμάτη τραγωδία και έρωτα

Η προσωπική της ζωή σημαδεύτηκε από μια βαθιά τραγωδία: την αυτοκτονία της αγαπημένης της αδερφής, Sarah, όταν ήταν νέες. Ένα μυστικό που η οικογένειά της κράτησε κρυφό από τη μητέρα τους για χρόνια. Στην ερωτική της ζωή, η Rampling υπήρξε ελεύθερο πνεύμα. Παντρεύτηκε δύο φορές: τον ατζέντη και δημοσιογράφο Bryan Southcombe (με τον οποίο έζησαν για λίγο σε ένα τρίο με ένα μοντέλο) και τον μεγάλο έρωτα της ζωής της, τον Γάλλο συνθέτη Jean-Michel Jarre. Με τον Jarre έμειναν μαζί για 20 χρόνια, μέχρι που χώρισαν επεισοδιακά όταν εκείνη διάβασε στις εφημερίδες για τις απιστίες του. Τελευταίος σύντροφός της ήταν ο Γάλλος μεγιστάνας Jean-Noël Tassez, μέχρι τον θάνατό του το 2015.

5 Fun Facts για την Charlotte Rampling

Η Μούσα: Έχει φωτογραφηθεί από τους σπουδαιότερους: Helmut Newton, Irving Penn, Peter Lindbergh και Juergen Teller.

Το τραγούδι: Το 2002 κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τίτλο Comme une femme, τραγουδώντας στα γαλλικά και τα αγγλικά.

Dexter: Εμφανίστηκε στην 8η σεζόν της δημοφιλούς σειράς Dexter, υποδυόμενη μια νευροψυχίατρο που ειδικεύεται στους ψυχοπαθείς.

Dune: Την είδαμε πρόσφατα ως την τρομακτική Reverend Mother Mohiam στο blockbuster Dune του Denis Villeneuve.

Το στυλ: Είναι το απόλυτο icon του ανδρόγυνου στυλ, φορώντας κοστούμια και σμόκιν καλύτερα από οποιονδήποτε άντρα.

Μέσα από τα δικά της λόγια

«Αν οι λέξεις δεν έχουν δόνηση πίσω τους και ένα πραγματικό συναίσθημα πίσω τους, τότε είναι απλώς λέξεις».

«Νομίζω ότι η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής μου ήταν στα τέλη της εφηβείας μου. Ήμουν λίγο it-girl. Έκανα τον εαυτό μου να φαίνεται. Και ήταν μια υπέροχη εποχή για να είσαι νέος».

«Το να θρηνείς είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο, δεν ξέρουμε καν πώς να αρχίσουμε να θρηνούμε και δεν ξέρω πώς μπορείς να μάθεις να θρηνείς».

«Δεν μπορείς ποτέ να κρίνεις πραγματικά τη δουλειά σου γιατί μόλις τελειώσει, έχει τελειώσει».

«Άρχισα να γράφω ημερολόγια και τα δικά μου ήταν απαίσια. Ω, η μονοτονία. Ω, η αγωνία. Είπα, “Δεν θέλω να τα βρει κανείς αυτά!” Τα κατέστρεψα».

«Δεν θέλω να παίζω τα πάντα. Έτσι θα αναζητήσω ρόλους που θα λέω, «Αυτό είναι προκλητικό. Αυτό είναι διασκεδαστικό. Αυτό είναι άσχημο. Αυτό μου ταιριάζει».

«Αυτό που κάνω δεν είναι υποκριτική. Παίζω τον εαυτό μου».

«Χαίρομαι πολύ που με αποκαλούν style icon! Αλλά είναι απλό, το στυλ μου. Είναι απλώς ανδρικά κοστούμια και παπούτσια. Αυτή είναι η βασική αρχή».

«Ήμουν απίστευτα μοιρολατρική. Σκεφτόμουν απλώς, “Αν λειτουργεί, λειτουργεί”. Αλλά πάντα ήμουν έτσι. Ποτέ δεν εντυπωσιάστηκα εύκολα και ποτέ δεν σκέφτηκα ότι δεν άξιζα κάτι. Αν το πετύχαινα, τότε το άξιζα».

Μπορεί να σε ενδιαφέρει

Διάβασε ακόμα

 Catherine O’Hara: «Νομίζω ότι ένα από τα πιο σέξι πράγματα που μπορεί να μοιραστεί ένα ζευγάρι είναι το γέλιο»