Βαγγέλης Μόρας: «Έγινα δότης μυελού των οστών για να σωθεί ο αδερφός μου»

Μπορεί να έχει αντιμετωπίσει στην καριέρα του πολλούς αντιπάλους καταφέρνοντας να τους αντιμετωπίσει με επιτυχία, ωστόσο πρόσφατα έπρεπε να δώσει την πιο μεγάλη μάχη στη ζωή του, προκειμένου να σωθεί ο αδερφός του.

Ο λόγος για τον διεθνή ποδοσφαιριστή, Βαγγέλη Μόρα, ο οποίος όταν έμαθε ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του, Δημήτρης, διαγνώστηκε με λευχαιμία τού δώρισε τη ζωή, κάνοντας μεταμόσχευση μυελού των οστών, ταξιδεύοντας μάλιστα μέχρι τη Μελβούρνη.

Ο Έλληνας αμυντικός μιλώντας στο περιοδικό People για το πρόβλημα υγείας του αδελφού του, αλλά και τον τρόπο που τον έσωσε, επισήμανε: «Ο αδελφός μου αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα υγείας. Πήγε για διακοπές στην Αυστραλία, έχουμε συγγενείς εκεί. Μετά το ταξίδι, που ήταν μεγάλο και δύσκολο, δεν ένιωθε καλά και πήγε για εξετάσεις στο νοσοκομείο.

Εκεί είδαν ότι έπασχε από οξεία λευχαιμία. Από τη μία στιγμή στην άλλη, βρέθηκε στο νοσοκομείο να κάνει θεραπεία. Βοήθησαν πολύ οι συγγενείς μας εκεί, αλλά και η ελληνική κοινότητα. Αμέσως μετά το Μουντιάλ, ταξίδεψα κι εγώ στην Αυστραλία για να γίνω δότης, έμεινα είκοσι πέντε μέρες εκεί.

Η διαδικασία είναι ρουτίνας, τόσο απλή. Κάθεσαι πέντε ώρες, συνδέεσαι σε ένα μηχάνημα που σου παίρνει αίμα από το χέρι. Έχασα μέσα σε πέντε ώρες 200 ml βλαστοκυττάρων, το οποίο δεν είναι τίποτα. Έτσι απλά μπορείς να σώσεις μια ζωή. Όταν ακούει κάποιος για μεταμόσχευση, νομίζει ότι είναι χειρουργείο ή ότι θα μείνει παράλυτος, όπως συνέβαινε παλιότερα σε κάποιες περιπτώσεις. Μετά απ' αυτό, έχω γίνει δότης μυελού γενικώς και, όσο μπορώ, προσπαθώ να το διαφημίζω.

Γι' αυτό δημοσίευσα τις φωτογραφίες στα social media και μιλάω όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Δεν ξέρω αν εντέλει τα πράγματα θα πάνε καλά για την υγεία του, γιατί δεν είχαμε καλά αποτελέσματα τελευταία. Οι γιατροί είπαν πως ότι ήταν να κάνουν το έκαναν και περιμένουμε.

Έπειτα από κάποια τηλεφωνήματα, με τον αδελφό μου και τους γονείς μου, αποφάσισα να μιλάω μόνο με εκείνον. Όταν άκουγα τους γονείς μου, ήταν σαν να μην υπάρχει ο αδελφός μου. Όταν μιλάω μαζί του, είναι σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Ακόμα και τώρα, που είναι δύσκολα τα πράγματα, αυτό γίνεται».