Costa Concordia: Η τραγική ιστορία του ναυαγίου έγινε ντοκιμαντέρ στο Netflix

Στις 13 Ιανουαρίου του 2012, μισή ώρα μετά τις 9 το βράδυ, ένα πολυτελές κρουαζιερόπλοιο προσέκρουσε σε βραχώδη περιοχή κοντά στο νησί Giglio της Τοσκάνης. Αυτό που ακολούθησε ήταν πανικός, λάθος χειρισμοί και θάνατοι, σε μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία των κρουαζιερόπλοιων.

Το Costa Concordia είχε ξεκινήσει τον απόπλου του μόλις λίγες ώρες πριν και ο παραλληλισμός με τον Τιτανικό είναι αναπόφευκτος. Ωστόσο, το Concordia είχε περισσότερους ανθρώπους. 3.206 επιβάτες και ένα πλήρωμα 1.023 ατόμων που κλήθηκε να παλέψει για τη ζωή του, εξαιτίας της κακής διαχείρισης των ιθυνόντων, από την αρχή μέχρι το τέλος.

14 χρόνια μετά, μέσα από μαρτυρίες επιζώντων, βίντεο των επιβατών και υλικό που βρέθηκε στο μαύρο κουτί του πλοίου, το Netflix αναλύει τη φρίκη που εκτυλίχθηκε στην Ιταλία, μέσα από το ντοκιμαντέρ “Shipwrecked: Nightmare at Sea”.

Το υπερπολυτελές Costa Concordia ξεκίνησε το ταξίδι του στις 7 και 18 το απόγευμα. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ, ο καπετάνιος Francesco Schettino δεν ακολούθησε την ενδεδειγμένη διαδρομή και είπε να κάνει ένα πέρασμα από το νησί Giglio, επειδή του το ζήτησε ο επικεφαλής των σερβιτόρων. Θα έκαναν έναν ναυτικό χαιρετισμό, καθώς εκεί ζούσαν η μητέρα και η αδερφή του. Εκείνο το σημείο όμως ήταν αρκετά βραχώδες, υποθαλάσσια, και συγκρούστηκε με την αριστερή πλευρά του πλοίου. Όσοι γευμάτιζαν στο εστιατόριο, κατάλαβαν ακριβώς τι συνέβη, με τα πιάτα να σπάνε, το καυτό νερό να κυλάει στο πάτωμα και να τραντάζεται όλο το πλοίο.

Λίγο πριν τη σύγκρουση, ακούμε ένα ηχητικό ντοκουμέντο, όπου ο καπετάνιος δίνει οδηγίες στον πηδαλιούχο, αλλά για 13 ολόκληρα δευτερόλεπτα, εκείνος δεν υπακούει και δεν στρίβει. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, μιλούσε άλλη γλώσσα και δεν μπορούσε να καταλάβει. Ωστόσο, δεν ακολουθούσαν την προδιαγεγραμμένη πορεία του πλοίου. Πολύ γρήγορα, το καράβι άρχισε να πλημμυρίζει και οι μηχανές δεν λειτουργούσαν. Αργά, αλλά σταθερά, το καράβι άρχισε να γέρνει από την αριστερή πλευρά και να βυθίζεται. Παρά την ξεκάθαρη ανάγκη για εγκατάλειψη του πλοίου, ο καπετάνιος αρνιόταν να δώσει την εντολή, εκτιμώντας ότι το πρόβλημα δεν ήταν τόσο μεγάλο, στέλνοντας τους επιβάτες στα δωμάτιά τους. Εξίσου μεγάλη καθυστέρηση υπήρξε και στη βοήθεια που ζήτησαν από το Giglio, αν και εκείνοι επέμεναν με το πώς μπορούν να τους βοηθήσουν, βλέποντας το κρουαζιερόπλοιο να βυθίζεται.

Οι σειρήνες άργησαν να ηχήσουν και ενώ οι πρώτοι επιβάτες μπήκαν στις σωσίβιες λέμβους, και πάλι άργησε να δοθεί το σήμα να κατέβουν. Οι μαρτυρίες των επιζώντων είναι τρομακτικές. Ένα ζευγάρι Αμερικανών, που είχε ένα παιδί 14 μηνών, κολύμπησε μέχρι να τους εντοπίσει λέμβος. Τα κατάφεραν γιατί εκκένωσαν μόνοι τους το δωμάτιο και δεν περίμεναν τη σειρά του. Απλώς βούτηξαν. Μία κοπέλα, που τότε ήταν έφηβη, κατάφερε να μπει σε λέμβο αλλά η μητέρα της φορούσε τακούνια και επέμεινε να επιστρέψει στο δωμάτιο για να αλλάξει. Το πτώμα της εντοπίστηκε μετά από δύο χρόνια. Μία χορεύτρια εργαζόμενη του Concordia εγκλωβίστηκε στο πλοίο και περίμενε πεθάνει. Μέχρι τη στιγμή που κατάλαβε ότι είχε έναν φακό στην τσέπη της και άρχισε να τον αναβοσβήνει στο παράθυρο. Ένα ελικόπτερο επέστρεψε και διέσωσε 4 άτομα, μεταφέροντάς τα στο κοντινό αεροδρόμιο. Ένας αξιωματούχος του κρουαζιερόπλοιου εγκλωβίστηκε όταν έπεσε, έσπασε το πόδι του και δεν μπορούσε να κινηθεί. Η πυροσβεστική του Giglio τον εντόπισε και τον έσωσε.

Συνολικά, το ναυάγιο του Concordia μέτρησε 32 νεκρούς (μεταξύ αυτών κι ένα πεντάχρονο παιδί) ενώ δύο άνθρωποι δεν βρέθηκαν ποτέ. Κάποιοι πνίγηκαν ή πέθαναν με το που βούτηξαν, άλλους τους «ρούφηξε» το πλοίο.

Η δίκη και οι υπαίτιοι του ναυαγίου

Αν και οι παράγοντες ήταν αρκετοί, βασικός υπαίτιος ήταν ο καπετάνιος, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που μπήκε σε σωσίβια λέμβο. Σε ηχητικό όπου ο υπεύθυνος ακτοφυλακής του λέει να επιστρέψει στο πλοίο, αν και ο καπετάνιος είπε ότι θα υπακούσει, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Οι αποφάσεις που πήρε ήταν πολύ αργές ενώ έδειχνε ανίκανος να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει τις 4.000 ζωές που βρίσκονταν υπό την ευθύνη του.

Ο Schettino δικάστηκε μόνος του σε μία δίκη που διήρκεσε 19 μήνες. Καταδικάστηκε σε 16 χρόνια φυλάκισης, και ανέλαβε μερική ευθύνη, υπερασπιζόμενος τις αποφάσεις που πήρε τη 13^η Ιανουαρίου. Παράλληλα, ο συντονιστής κρίσεων του Concordia, ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου του κρουαζιερόπλοιου, δύο αξιωματικοί της γέφυρας και ο πηδαλιούχος δήλωσαν ένοχοι και έλαβαν μικρότερες ποινές, από 20 μήνες έως 3 χρόνια.

Πώς άλλαξε η καταστροφή τη βιομηχανία της κρουαζιέρας;

Παρά την εκτεταμένη δημοσιότητα και το σοκ που προκάλεσε η τραγωδία, ο πρόεδρος της Ένωσης Τουριστικών Πρακτόρων, Roberto, δήλωσε στο CNN ότι οι ακυρώσεις κρουαζιέρων αυξήθηκαν μόλις κατά περίπου 10% τον μήνα που ακολούθησε. Ωστόσο, οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας αντέδρασαν στην καταστροφή εφαρμόζοντας νέες πολιτικές ασφαλείας, με στόχο την καλύτερη προστασία τόσο των επιβατών όσο και των διασωστών σε μελλοντικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Σύμφωνα με το CNN, μία από τις νέες πολιτικές καθόρισε αναλυτικές οδηγίες ασφαλείας που πρέπει να παρέχονται κατά τη διάρκεια της άσκησης συγκέντρωσης ή άσκησης ασφαλείας στην αρχή της κρουαζιέρας. Αυτές περιλαμβάνουν πληροφορίες για τα σωσίβια, τα σήματα έκτακτης ανάγκης, τι πρέπει να αναμένουν οι επιβάτες σε περίπτωση εντολής εκκένωσης, τα συστήματα ασφαλείας, τις διαδρομές διαφυγής, τις εξόδους και άλλα σχετικά θέματα.

Η δεύτερη πολιτική κατέστησε υποχρεωτική την καταγραφή της εθνικότητας των επιβατών και του πληρώματος, ώστε οι ομάδες διάσωσης να μπορούν να ταυτοποιούν ευκολότερα τα άτομα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

https://www.youtube.com/watch?v=eWPdwVtVx9Y