"Μισώ τη δουλειά μου"

"Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι μπορούμε να έχουμε, και ίσως ότι μας αξίζει, μια καλοπληρωμένη, σταθερή δουλειά, με προκλήσεις αλλά και προνόμια, με καλοπροαίρετους συναδέλφους και με ένα αφεντικό αν και λίγο νευρωτικό, αλλά κατά βάθος ικανό και αξιοθαύμαστο, που εκτιμά την αξία μας", γράφει η αρθρογράφος Aunt Acid στην ιστοσελίδα The Toast. "Φυσικά αυτό δεν ισχύει - συνεχίζει. Αλλά δεν μας βοηθάει το να ακούμε συνεχώς να μας λένε οι φίλοι, όταν στρεφόμαστε σε αυτούς για βοήθεια, ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε από μια δουλειά να είναι ευχάριστη και να μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε τυχεροί που έχουμε δουλειά". 

Τι προτείνει λοιπόν:

"Να συμβιβαστούμε. Ίσως να θυσιάσουμε έναν καλύτερο μισθό ή τα προνόμια που θα μας πρόσφερε η δουλειά σε μια μεγαλύτερη εταιρεία για να δουλέψουμε σε μια μικρότερη, όπου θα αναδειχθεί ευκολότερα η αξία μας. Ή να αφήσουμε μια δουλειά με περισσότερες προκλήσεις για μια άλλη με πιο βολικό ωράριο. Ή να προτιμήσουμε να έχουμε καλύτερους συναδέλφους παρά το ιδανικό αφεντικό". 

Η αρθρογράφος προτείνει ένα πιθανό κριτήριο αξιολόγησης της ικανοποίησης που σου προσφέρει -ή όχι- η δουλειά σου: "Το καλύτερο που μπορείς να περιμένεις από αυτήν είναι να σε κάνει σε ποσοστό 80% ευτυχισμένη. Αλλά ακόμη κι αν αυτό προσεγγίζει το 75%, παραμένει θεαματικό. Είναι κάτι που δεν μας διδάσκουν στο σχολείο αλλά θα έπρεπε".

Ειδικά στην εποχή μας, που βρισκόμαστε συχνά εγκλωβισμένες ανάμεσα στις προσδοκίες μας και το υψηλό ποσοστό ανεργίας. Σε κάθε περίπτωση, αν η τωρινή σου δουλειά απέχει πολύ από εκείνη των ονείρων σου, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να το εκλάβεις ως ένδειξη προσωπικής αποτυχίας.