Η ερώτηση της ημέρας: "Τα παιδιά μου τσακώνονται συνέχεια. Τι να κάνω;"

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Αν έχεις κι εσύ αδέρφια, δεν μπορεί να μην θυμάσαι τους -κατά καιρούς- ομηρικούς καβγάδες σας, κατά τη διάρκεια των παιδικών σας χρόνων. Μαζί με αυτούς, το πιθανότερο είναι να θυμάσαι και το... έντρομο πρόσωπο της μητέρας σου, η οποία -συνήθως- μάταια προσπαθούσε να σας "χωρίσει". "Μαμά, με χτύπησε", "Μαμά, μου πήρε το παιχνίδι", "Μαμά, εκείνος/η το ξεκίνησε" είναι μερικές μόνο από τις φράσεις που σημάδεψαν την παιδική μας ηλικίας, πόσο μάλλον... τη μαμά μας. 

Μήπως, σήμερα, έχεις μετατραπεί εσύ σε εκείνη την... έντρομη μάνα, καθώς τα παιδιά σου δεν σταματάνε να τσακώνονται; Υπάρχει τρόπος να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου! 

1. Μην παρεμβαίνεις: Σε αντίθεση με τη δική σου μαμά, προσπάθησε να μην μπεις στο ρόλο του διαιτητή. Παρακολούθησε διακριτικά όσα συμβαίνουν και δώσε χρόνο στα παιδιά να βρουν μόνα τους τη λύση. Εάν παρεμβαίνεις πάντα εσύ, δεν θα καταφέρουν να λύσουν ποτέ ένα ζήτημα μόνα τους.

2. Μην προσπαθήσεις να τα σταματήσεις: Όσο παράδοξο κι αν σου φαίνεται, είναι εποικοδομητικό για τα παιδιά να τσακώνονται, καθώς έτσι μπορούν να μάθουν να εκφράζονται και  να διεκδικούν αυτό που θέλουν, προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες τους. 

3. Μην παίρνεις θέση: Ανεξάρτητα από το αν έχεις εντοπίσει τον "ένοχο", καλό είναι να παραμείνεις δίκαιη και αποστασιοποιημένη, ώστε να μην νοιώσουν το ένα ευνοημένο και το άλλο... ριγμένο, αντίστοιχα. 

4. Μην τα συγκρίνεις: Προσπάθησε να  αντιμετωπίζεις τα παιδιά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ανεξαρτήτως της ηλικίας τους. Απόφυγε εκφράσεις τύπου «Σταμάτα να φωνάζεις στον αδερφό σου -είναι μικρότερος" ή "Εσύ είσαι μικρός, σταμάτα πρώτος». 

Πότε να... μπεις στη μέση: Αν διαπιστώσεις ότι ο καυγάς ξεφεύγει από τα όρια και τίθεται σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητά τους, απομόνωσε το καθένα σε ξεχωριστά δωμάτια. Όταν ηρεμήσουν συζήτησε μαζί τους -με λογική- τους λόγους της διαφωνίας του.