Όταν το παιδί αρνείται να πει τη λέξη “συγγνώμη”

Όταν το παιδί σας είναι αναστατωμένο και δεν θέλει να ζητήσει «συγγνώμη», κάποια πράγματα που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας είναι τα παρακάτω:

1.  Όταν το παιδί σας είναι αναστατωμένο να θυμάστε πως εκείνη τη στιγμή δεν λειτουργεί με την λογική, οπότε ειναι πιο σημαντικό να χαλαρώσει παρά να του γίνει «κήρυγμα». Μην περιμένετε να πει ή να κάνει το οτιδήποτε πριν να έχει την ευκαιρία να ηρεμήσει.

2. Αφήστε του τον χρόνο που χρειάζεται να έχει την ηρεμία αυτή που έχει ανάγκη. Αυτό μπορεί να σημαίνει να αφιερώσετε χρόνο να το παρηγορήσετε, να συζητήσετε για τα συναισθήματα που μπορεί να νιώθει, να το ακούσετε με προσοχή και ενδιαφέρον και να το βοηθήσετε να βγει απο την αρνητική καταστασή την οποία βιώνει.

Αν έχει δυσκολία να εκφράσει και να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του, φτιάξτε μαζί έναν πίνακα συναισθημάτων με εικόνες για το κάθε συναίσθημα και βοηθήστε το να δείξει πάνω στον πίνακα αυτο ποιά απο όλες τις εικόνες τον/την εκφράζει.

3. Χρησιμοποιήστε ερωτήσεις όπως «Τι » και «Πώς » για να το βοηθήσετε να εξερευνήσει τί ακριβώς έχει συμβεί, πώς νιώθει γι’αυτό που έχει συμβεί και τι ιδέες έχει για την επίλυση του θέματος. Μία καλή και χρήσιμη ερώτηση που μπορείτε να κάνετε είναι «Πως νομίζεις ότι ο άλλος άνθρωπος νιώθει», για να μάθει να μπαίνει και στη θέση του άλλου.

4. Αφού έχει ηρεμήσει, νιώσει και κατανοήσει την κατάσταση και ίσως και τη θέση του άλλου, μπορείτε να τον οδηγήσετε στο να ζητήσει συγγνώμη εφόσον είναι δική του ιδέα. Ρωτήστε τον/την “τι θα σε έκανε να νιώσεις καλύτερα”, “θα σε βοηθούσε αν ο άλλος σου έδινε μια αγκαλιά ή σου ζητούσε συγνώμη”. Μετά, αφού έχει κατανοήσει την ανάγκη του για να νιώσει καλύτερα μπορείτε να του πείτε “Θα ήθελες να κάνεις κι εσύ τον άλλον να νιώσει καλύτερα”,”Τι θα μπορούσες να κάνεις γι αυτο και πότε θα ήθελες να το κάνεις”.

Το να βοηθήσουμε ένα παιδί να αποφασίσει να κάνει κάτι για κάποιον άλλον έχει μεγάλη διαφορά απο το να το αναγκάσουμε να ζητήσει συγγνώμη.  Με το να αναγκάσεις ένα παιδί να ζητήσει συγνώμη το μόνο που καταφέρνεις είναι να αντιδράσει και να θυμώσει χωρίς να αναγνωρίσει τον λόγο για τον οποίο το κάνει και χωρίς να επεξεργαστεί τα συναισθήματά του.

Μπορεί για κάποιους γονείς το σημαντικό να είναι να τελειώνουν με μια κατασταση γρήγορα προκειμένου να μη γίνουν ρεζίλι μπροστά σε κόσμο, αλλά το πιο ουσιαστικό είναι η μακροχρόνια αντιμετώπιση μιας συμπεριφοράς και η ουσιαστική κατανόηση της απο το ίδιο το παιδί.

Πηγή: Childit.gr