Παιδική γκρίνια, αυτή η μάστιγα

Όλα τα παιδάκια είναι καλά, λέει μια φίλη μου. 1.Είναι καλοπροαίρετος άνθρωπος. 2.Δεν έχει παιδιά. 3. Όχι, δεν είναι όλα καλά. Τα γκρινιάρικα δεν τα μπορώ. Δεν φταίνε όμως αυτά.

Η γκρίνια είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν αντέχω καθόλου. Καλύτερα κινέζικα βασανιστήρια, παρά γκρίνια. Γιατί όμως μερικά παιδάκια είναι τόσο γκρινιάρικα και πώς μπορεί ένας γονιός να το αντιμετωπίσει ή καλύτερα να το αποφύγει;

Να τι μπορούμε να κάνουμε:

1. Πρωτίστως, του δίνουμε το καλό παράδειγμα. Δεν γκρινιάζουμε εμείς.

2. Επιβραβεύουμε το παιδί όταν δείχνει καλή συμπεριφορά και τονώνουμε έτσι την αυτοεκτίμησή του.

3. Δεν υποκύπτουμε σε ό,τι θέλει κάθε φορά που γκρινιάζει. Δεν θα σταματήσει ποτέ να το κάνει.

4. Του μαθαίνουμε να είναι ανεξάρτητο και να αυτοεξυπηρετείται.

5. Του διδάσκουμε τους καλούς τρόπους και την ευγένεια.

6. Δεν το αποκαλούμε «γκρινιάρικο» ή «γκρινιάρη». 

7. Νιώθουμε και ακούμε το παιδί μας. Κάτι θέλει, κάτι ζητάει. Ίσως την προσοχή μας. 

8. Δεν γκρινιάζουμε για την γκρίνια του και φυσικά προσπαθούμε να είμαστε ψύχραιμοι.

9. Προσπαθούμε να αποσπάσουμε το ενδιαφέρον του σε κάτι που του αρέσει.

10. Χρησιμοποιούμε το χιούμορ μας ως όπλο και τρόπο να εκτονώνουμε τις δύσκολες καταστάσεις. Ναι, το χιούμορ σώζει!