Το παιδί μου έχει διαβήτη

Η διάγνωση ήρθε εκεί που δεν το περίμενες. Διαβήτης. Από πού κι ως πού; Γιατί στο δικό μου παιδί; Τι κάνουμε τώρα; Πολλά τα ερωτηματικά και είμαι σίγουρη ότι ο γιατρός σας θα τα έχει ήδη απαντήσει.

Πώς νιώθει όμως το ίδιο το παιδί μαθαίνοντας ότι έχει διαβήτη; 

- Νιώθει λίγο αδικημένο. Γιατί τα αδέρφια του είναι μια χαρά και εκείνο όχι;

- Έχει άγχος για τις εξετάσεις που πρέπει να κάνει, τη ρύθμιση του σακχάρου και για την υγεία του.

- Ντρέπεται να το πει στους συμμαθητές του γιατί δεν ξέρει πώς θα αντιδράσουν.

- Νιώθει ότι οι γονείς του είναι παραπάνω από όσο θα ήθελε προστατευτικοί μαζί του. 

- Σκέφτεται ότι θα πρέπει να προσέχει για πάντα. 

Τι μπορείς να κάνεις για να το βοηθήσεις;

Σίγουρα όλοι χρειάζεστε τον χρόνο σας για να καθίσει μέσα σας το νέο της διάγνωσης. Ένας εξειδικευμένος ψυχολόγος όμως μπορεί να βοηθήσει και τους γονείς και το παιδί κάνοντάς τους αρχικά να αποδεχτούν την ασθένεια και κατόπιν να τους κατευθύνει στο πώς θα χειριστούν τη νέα πραγματικότητα στη ζωή τους χωρίς όμως αυτή να ανατραπεί εντελώς. 

Όπως είναι φυσικό, το πώς θα συμπεριφερθείς εσύ, η μαμά, παίζει τον πρώτο ρόλο ενώ απαραίτητη είναι και η καλή διάθεση για συνεργασία του ίδιου του παιδιού και στη συνέχεια του σχολείου του.

Σημασία σε αυτές τις περιπτώσεις έχει η σωστή ενημέρωση, η βοήθεια του ειδικού και η ψύχραιμη αντιμετώπιση.