Γιατί αφήνω την κόρη μου μόνη στην κουζίνα

Ποτέ δεν έχω αφήσει το παιδί μου μόνο στο σπίτι πάνω από ένα δεκάλεπτο. Φοβάμαι πιο πολύ από ό,τι φοβάται εκείνη.

Την έχω αφήσει όμως άπειρες φορές μόνη στην κουζίνα. Ή απλά μπαίνει χωρίς καν να με ρωτήσει γιατί θέλει κάτι να φτιάξει ως έκπληξη. 

Τις περισσότερες φορές το αποτέλεσμα, αλμυρό ή γλυκό, είναι συναρπαστικό. Κάτι που δεν συνέβαινε όταν ήταν πολύ μικρούλα. Δημιουργούσε πάντα τις δικές της συνταγές, οι οποίες δεν τρώγονταν με τίποτα αλλά όλοι κάναμε πως δοκιμάζαμε. 

Νομίζω ότι αυτό της έδωσε θάρρος για να μεγαλουργεί τώρα στην κουζίνα. Φυσικά κάνει και λάθη, μόνο που πια της τα επισημαίνω και τα καταλαβαίνει. 

Λατρεύει τη μαγειρική γιατί είναι δημιουργία. Γιατί μαθαίνει συνεχώς νέα πράγματα. Γιατί τα καταφέρνει πολύ καλά. Γιατί προσφέρει. Γιατί εκφράζεται. 

Και ενδεχομένως μπαίνει σε ένα πεδίο που σε πολλά σπίτια θεωρείται απαγορευμένη ζώνη γιατί «η κουζίνα είναι μόνο της μαμάς». Και πρέπει πάντα να αστράφτει από καθαριότητα. 

Συγγνώμη, αυτό ούτε στις διαφημίσεις δεν το βλέπεις πλέον.

Άσε το παιδί σου να ρίξει τα αλεύρια, να βουτυρωθεί, να λερωθεί, να πειραματιστεί και μην σκέφτεσαι «ώχου, πρέπει να τα καθαρίσω όλα τώρα!». Γιατί και αυτό λύνεται όταν του μάθεις ότι η μαγειρική περικλείει και το συμμάζεμα, την τακτοποίηση και την καθαριότητα.