Οδηγός επιβίωσης: Οικογενειακό πασχαλινό τραπέζι

1. Πάρε μαζί σου και μια φίλη. Κατά προτίμηση κάποια που έχει ταλέντο να πιάνει ψιλή κουβεντούλα ακόμη και με την εβδομηντάχρονη θεία σου, ώστε να μη χρειαστείς να αναλάβεις εσύ αυτό το καθήκον.

2. Ανακάλυψε τη χαλαρωτική δράση του αλκοόλ και του φαγητού. Δεν είναι τυχαίο το ότι κατέχουν κεντρική θέση στα οικογενειακά τραπέζια.

3. Αν δεσμευτείς να βοηθήσεις σε κάτι, αυτό πρέπει να είναι πολύ συγκεκριμένο. Για παράδειγμα, «θα γυρίσω εγώ τον θείο Μανόλη στο σπίτι» και όχι «θα καθαρίσω την κουζίνα (γενικά και αόριστα)».

4. Τις στιγμές που θα έχεις την παρόρμηση να σηκωθείς από το τραπέζι και να φύγεις τρέχοντας, σκέψου τους ανθρώπους που ζουν σε χωριά κάτω των 100 κατοίκων ή τους μακρινούς πρόγονούς μας, που περνούσαν όλη τους τη ζωή σε μικροσκοπικές κοινότητες, αναγκασμένοι να βλέπουν τα ίδια άτομα ξανά και ξανά. Τι θα έπρεπε να πουν κι εκείνοι;

5. Ποτέ μα ποτέ μη δώσεις μια σαφή απάντηση σε ερωτήσεις παγίδα, όπως «πότε θα βρεις ένα καλό παιδί», «πότε θα παντρευτείς», «πότε θα κάνεις παιδιά», «πότε θα κάνεις δεύτερο παιδί». Μια απάντηση τύπου «όποτε το θελήσει ο Θεός» ταιριάζει στο πνεύμα της ημέρας και θα ικανοποιήσει απόλυτα και τους πιο παραδοσιακούς συγγενείς.