Ξαναβρίσκοντας την πηγή της κοινής χαράς

Άκουγα παλιά ιστορίες για ζευγάρια που είχαν χάσει τη φλόγα, που δεν μοιράζονταν εμπειρίες και στιγμές, που είχαν αποξενωθεί και από μέσα μου σκεφτόμουν πως σε εμένα δεν θα συμβεί ποτέ.

Ποτέ μην λες ποτέ, είναι κανόνας και η ζωή πάντα στον επιβεβαιώνει.

Όταν είσαι πολλά χρόνια με τον άνθρωπό σου, όταν έρχεται και ένα ή περισσότερα παιδιά στη ζωή σας, τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα.

Τρέχεις και αγωνιάς να ανταπεξέλθεις σε πολλαπλούς ρόλους, κυρίως όμως στον μητρικό, και αφήνεις στην άκρη την ερωτική ή και ρομαντική σου πλευρά. Απλά, δεν προλαβαίνεις.

Και ξυπνάς ένα πρωί, κοιτάζεις τον άνθρωπο που κοιμάται δίπλα σου και λες ένα Τι έγινε τώρα;

Εάν θες να κάνεις κάτι, εάν αξίζει δηλαδή, πρέπει να θυμηθείς γιατί ερωτεύτηκες αυτόν τον άνθρωπο. Τι σας ένωσε και κυρίως με ποιο τρόπο περνούσατε ωραία, και τώρα δεν. 

Εάν, για παράδειγμα, σας άρεσε να κάνετε εκδρομές οι δυο σας, και εξαιτίας των υποχρεώσεων και των οικονομικών βεβαίως, δεν μπορείτε, πρέπει να προσαρμοστείτε και να ξαναβρείτε αυτή την πηγή κοινής χαράς. Αυτό που σας άρεσε πολύ και σας ένωνε.

Για άλλα ζευγάρια, αυτή η πηγή χαράς μπορεί να είναι τα κυριακάτικα πρωινά, με καφέ και ανεμελιά. Για άλλους, μια ωραία παράσταση ή ια βραδιά στα μπουζούκια, πότε πότε.

Δεν έχει σημασία τι θα είναι αυτό. Αρκεί να αρέσει και στους δυο, να σας ικανοποιεί και να σας ωθεί να ξαναβρείτε τον παλιό χαμένο εαυτό σας. Τη σχέση σας.