Μην μου μιλάς, δεν ήπια ακόμα καφέ

Μούτρα; Κατήφεια; Στράβωμα; Έτσι είσαι όταν ξυπνάς, καλά το μάντεψα, έτσι;

Πριν σου πω το οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να ξέρεις ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγένεια από αυτή: Να σου λέω «Καλημέρα» και να μου απαντάς «Μην μου μιλάς, δεν έχω πιει καφέ». 

Γιατί δεν φταίει ο καφές. Εσύ φταις που έχεις υιοθετήσει αυτό το attidude και νομίζεις ότι θα το ανεχτούμε. Λες και εμείς ξυπνήσαμε μέσα σε ένα λιβάδι λεβάντες στη γαλλική επαρχία, λες και εμείς δεν έχουμε προβλήματα. Αλλά να, ένα Καλημέρα του Θεού είναι. 

Συγγνώμη που σε πήρα από τα μούτρα αλλά ειλικρινά, αυτά τα μούτρα κάπως πρέπει να τα αλλάξεις. Δεν είναι χαριτωμένα, δεν εκπέμπουν θετική ενέργεια (είσαι έτσι ακριβώς και μετά τον δεύτερο καφέ, σε ξέρω), δεν βγάζουν πουθενά. 

Μην κοιτάς που στα λέω έτσι χύμα- σε συμπαθώ γιατί κατά βάθος ξέρω ότι είσαι αδύναμη να διαχειριστείς τα προβλήματά σου και τα κρύβεις μέσα σε μια κούπα γεμάτη καφέ.

Μίλα και θα δεις ότι όλα λύνονται- και χωρίς but first coffee, μας έχετε φάει δα με αυτό.