5 σημάδια στη γλώσσα του σώματος που μπορεί να δείχνουν ναρκισσιστική στάση, σύμφωνα με ειδικό

Είναι εύκολο, μέσα στην κούραση ή την απογοήτευση, να πετάξουμε τη λέξη «ναρκισσιστής/ρια» για όποιο άτομο μας φάνηκε αγενές, αυτάρεσκο ή αδιάφορο. Κι είναι επίσης ανθρώπινο να το κάνουμε όταν προσπαθούμε να βάλουμε τάξη σε μια εμπειρία που μας μπέρδεψε ή μας πόνεσε. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι η υπερβολική χρήση της λέξης συχνά θολώνει κάτι σημαντικό: άλλο μια άσχημη στιγμή, κι άλλο ένα σταθερό, επαναλαμβανόμενο μοτίβο που εμφανίζεται ξανά και ξανά, σε διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικούς ανθρώπους.

Υπάρχουν άτομα που είναι αλαζονικά, διψασμένα για προσοχή ή απλώς κοινωνικά αμήχανα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως «ροκανίζουν» συστηματικά τους γύρω τους. Παρ’ όλα αυτά, αν από νωρίς μέσα σου ανάβει ένα μικρό λαμπάκι, αξίζει να το ακούσεις με ηρεμία, χωρίς πανικό και χωρίς να κάνεις διάγνωση. Η ειδικός στην ανθρώπινη συμπεριφορά Liz Rose το θέτει ωμά: «οι άνθρωποι συχνά σου δείχνουν ποιοι είναι στα πρώτα πέντε λεπτά». Κι εμείς, συχνά από ελπίδα ή από ευγένεια, βρίσκουμε δικαιολογίες και προσπερνάμε τα σημάδια.

Το κλειδί δεν είναι να «το παίξεις ντετέκτιβ», αλλά να παρατηρήσεις τη συνέπεια. Ένα βλέμμα αλλού, ένα αδέξιο χαμόγελο ή μια άβολη κίνηση μπορεί να είναι τυχαία. Όταν όμως οι ίδιες συμπεριφορές επιστρέφουν ειδικά στις στιγμές που χρειάζεται σύνδεση, σεβασμός ή ενσυναίσθηση, τότε ίσως σου δίνουν χρήσιμες πληροφορίες.

Οι ενδείξεις που προδίδουν

Παρακάτω θα βρεις πέντε ενδείξεις στη γλώσσα του σώματος που, όταν εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα, μπορεί να συνδέονται με στάση ανωτερότητας και χαμηλή συναισθηματική ανταπόκριση. Δεν «αποδεικνύουν» κάτι από μόνες τους—απλώς σε βοηθούν να δεις καθαρότερα το μοτίβο.

• Το «σκανάρισμα κύρους»: ενώ μιλάς, το βλέμμα του/της άλλου/ης φεύγει συνεχώς γύρω από τον χώρο, σαν να ψάχνει κάτι «καλύτερο» ή πιο σημαντικό. Δεν μιλάμε για ένα στιγμιαίο κοίταγμα, αλλά για σταθερή μετατόπιση προσοχής, που σε κάνει να νιώθεις ότι δεν είσαι πραγματικά παρών/ούσα στη στιγμή.
• Το ειρωνικό μειδίαμα (το «μισό χαμόγελο»): το ένα μέρος του στόματος σηκώνεται, τα μάτια όμως μένουν «κρύα». Σε χαλαρό πλαίσιο μπορεί να μην σημαίνει κάτι. Αν όμως εμφανίζεται όταν μιλάς σοβαρά ή ανοίγεσαι, συχνά λειτουργεί σαν υποδόρια ακύρωση, ακόμη κι αν τα λόγια ακούγονται σωστά.
• Υπερ-σκηνοθετημένη παρουσία: έντονη οπτική επαφή, υπερτονισμένες εκφράσεις, κινήσεις υπερβολικά μετρημένες—σαν να υπάρχει μόνιμα ένα «προσεκτικά χτισμένο προφίλ». Η αυτοπεποίθηση είναι άλλο πράγμα· εδώ μπορεί να νιώθεις ότι συνομιλείς με μια εικόνα και όχι με άνθρωπο που επιτρέπει αυθεντικότητα.
• Παραβίαση προσωπικού χώρου: πλησιάζει υπερβολικά, σε αγγίζει χωρίς να ρωτήσει, ή στέκεται πολύ κοντά, παρότι εσύ δείχνεις δυσφορία. Μερικές φορές παρουσιάζεται ως φλερτ ή «ζεστασιά», αλλά μπορεί να λειτουργεί και ως τεστ ορίων: θα αντιδράσεις ή θα σωπάσεις για να μη φανείς «δύσκολος/η»;
• Ψυχρότητα όταν χρειάζεσαι ενσυναίσθηση: τη στιγμή που μοιράζεσαι κάτι δύσκολο, το σώμα και το πρόσωπο του/της άλλου/ης «κλείνουν»: λιγότερη επαφή, αμήχανο βλέμμα, απότομη απόσυρση. Η Rose σημειώνει ότι ορισμένες ναρκισσιστικές προσωπικότητες «ζωντανεύουν» όταν η προσοχή είναι πάνω τους, αλλά απομακρύνονται όταν το επίκεντρο γίνεται ο άλλος.
• 

Στρατηγικές αντιμετώπισης

Αν αναγνωρίζεις κάποια από τα παραπάνω, δεν χρειάζεται να βιαστείς σε συμπεράσματα. Μπορείς, όμως, να προστατεύσεις τον εαυτό σου με μικρά, καθαρά βήματα που καλλιεργούν ασφάλεια και αυτοσεβασμό.

• Παρατήρησε τη συνέπεια στο χρόνο: συμβαίνει μόνο μια φορά ή είναι ο κανόνας; Εμφανίζεται και με άλλους ανθρώπους ή μόνο μαζί σου;
• Έλεγξε την «ασυμφωνία» λόγων και πράξεων: λέει «σε ακούω», αλλά το σώμα δείχνει βαρεμάρα, ειρωνεία ή απόσταση; Η ασυμφωνία, όταν επαναλαμβάνεται, είναι σημαντικό σήμα.
• Δοκίμασε ένα απλό όριο: «Θα ήθελα να κρατήσουμε λίγο χώρο» ή «Προτιμώ να το πάμε πιο αργά». Δεν χρειάζεται να απολογηθείς. Σημασία έχει η αντίδραση: το σέβεται ή προσπαθεί να το παρακάμψει;
• Αναζήτησε αμοιβαιότητα: υπάρχει ενδιαφέρον και για τη δική σου εμπειρία ή η σχέση γυρίζει μονίμως γύρω από την εικόνα, τις ανάγκες και την επιβεβαίωση του/της άλλου/ης;

Δεν είναι υπερβολή να θέλεις σεβασμό, παρουσία και ασφάλεια. Αν κάτι σε σφίγγει, δεν χρειάζεται να το «καταπιείς» για να είσαι αρεστός/ή.

Τι να θυμάσαι

Δεν υπάρχει ένα «μαγικό» σημάδι που να βαφτίζει κάποιο άτομο κάτι συγκεκριμένο. Ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί να σημαίνει άγχος, κακή μέρα, έλλειψη δεξιοτήτων επικοινωνίας ή απλή αδεξιότητα. Αυτό που έχει βαρύτητα είναι το μοτίβο: η επανάληψη, η διάρκεια και το πώς αισθάνεσαι εσύ μέσα σε αυτή τη δυναμική.

Όταν τα σημάδια επαναλαμβάνονται, δεν είναι απλώς μια παρεξήγηση· είναι πληροφορία. Και η πληροφορία αυτή μπορεί να σε βοηθήσει να διαλέξεις με περισσότερη φροντίδα πού επενδύεις χρόνο, ενέργεια και τρυφερότητα. Αν χρειάζεσαι, μίλησε με έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι ή με έναν/μία επαγγελματία ψυχικής υγείας—όχι για να «κολλήσεις ταμπέλες», αλλά για να στηριχθείς και να ξεκαθαρίσεις τι σου αξίζει σε μια σχέση.

 

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Liz Rose (@lizroseofficial)

Διάβασε ακόμα

Το χαμόγελο που «δαγκώνει»: Πώς κατάλαβα ότι τοξική θετικότητα έγινε η αγαπημένη μάσκα του συγκεκαλυμμένου ναρκισσιστή